AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis research examines the overall distribution of supported projects within the scope of the TÜBİTAK 4007 Program since its initial call in 2014.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This research examines the overall distribution of supported projects within the scope of the TÜBİTAK 4007 Program since its initial call in 2014. The study focuses on the institutional and regional trends of 553 of these projects funded between 2015 and 2025, where full data continuity is available. Data collected via document review in this descriptive survey were analysed through frequency, percentage, and normalization. Geographic distribution and regional trend mapping techniques were employed to visualize density variations. Findings indicate that the number of science festivals, following a peak in 2017-2018, is growing again as of 2025. Provincial and District Directorates of National Education (MEM) lead in total volume, accounting for approximately 60% of all projects. However, normalization data highlights the highest intensity in Provincial MEMs relative to capacity, with Universities and Science Centers surpassing District MEMs. Moreover, Science and Art Centers (BİLSEM), as support education institutions, appear to be the most active thematic units compared to formal education levels (primary, middle, and high schools). At the regional level, the Marmara Region holds the highest share; yet normalization data reveal that provinces such as Artvin, Rize, Bilecik, Çankırı, and Bayburt perform better in proportion to their populations than larger cities. Additionally, the 2023 Disaster Area Special Call was found to contribute to an increase in the number of projects across the affected provinces. In conclusion, science festivals are considered more than mere events; they are regarded as strategic tools aimed at providing social benefit through informal learning and enhancing regional capacity.
Özet
Bu araştırmada, TÜBİTAK 4007 Bilim Şenlikleri Destekleme Programı kapsamında 2014 yılındaki ilk çağrıdan günümüze kadar desteklenen projelerin genel dağılımı ve gelişim seyri incelenmiştir. Çalışma çerçevesinde, veri sürekliliğinin tam olarak sağlandığı 2015-2025 dönemindeki 553 projenin kurumsal ve bölgesel eğilimlerine odaklanılmıştır. Betimsel tarama modelinde yapılandırılan bu çalışmada doküman incelemesi yoluyla toplanan veriler; frekans analizi, yüzde hesaplamaları ve nüfus ile kurum bazlı normalizasyon teknikleri kullanılarak çözümlenmiştir. İllerin ve bölgelerin proje üretimindeki yoğunluk farklarını görselleştirmek amacıyla coğrafi dağılım ve bölgesel eğilim haritalama tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları; bilim şenliği sayılarının 2017-2018 döneminde ulaştığı zirvenin ardından, pandemi sonrası bir toparlanma süreciyle 2025 yılı itibarıyla yeniden güçlü bir ivme kazandığına işaret etmektedir. Projelerin yaklaşık %60’ını yürüten İl ve İlçe Millî Eğitim Müdürlükleri (MEM) toplam hacim bakımından lider konumdadır. Normalizasyon verileri ise; İl MEM’lerin kurumsal kapasiteye oranla en yüksek yoğunluğa sahip olduğunu, üniversite ve bilim merkezlerinin oransal olarak İlçe MEM’lerini geride bırakan bir hareketlilik sergilediğini göstermektedir. Ayrıca birer destek eğitim kurumu olan Bilim ve Sanat Merkezlerinin (BİLSEM); örgün eğitim kademeleri (ilkokul, ortaokul, lise) ile kıyaslandığında, 4007 projelerinde en yüksek kurumsal hareketliliğe sahip tematik birimler olarak öne çıktığı anlaşılmaktadır. Bölgesel bazda toplam proje sayısında Marmara Bölgesi öncü olmakla birlikte, normalizasyon verileri büyükşehirlerin aksine Artvin, Rize, Bilecik, Çankırı ve Bayburt gibi illerin yerel nüfuslarına oranla daha etkin olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca 2023 Afet Bölgesi Özel Çağrısı’nın etkisiyle deprem bölgesindeki illerde desteklenen proje sayısının yerel düzeyde arttığı saptanmıştır. Sonuç olarak bilim şenlikleri; sadece birer etkinlik değil, informal öğrenme yoluyla toplumsal katkı sunmayı hedefleyen ve bölgesel kapasiteyi geliştiren stratejik araçlar olarak değerlendirilmektedir.