Journals / Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi / 2025 / Cilt: 9 Sayı: 2

Anne-Oğul İlişkilerinin Suç Eğilimine Etkisi: Çocuk Suçluluğu Üzerine Bir Değerlendirme

Ahu Karabal(EGE ÜNİVERSİTESİ, EGE MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0003-2488-6603
Pages
1–34
Publication Date
2025-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Keywords: Mother, son, violence, crime and legislation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZ Bu çalışma, anneler ve oğulları arasındaki ilişkinin, suç işleme eğilimlerine olan etkisini incelemektedir.
📊
Key Findings & Data:Annelik, kadınlara atfedilebilen, kadının kutsallık algısını ve onun toplumdaki statüsünü belirleyen bir değerdir.
💡
Conclusion & Impact:Keywords: Mother, son, violence, crime and legislation.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anne · Oğul · Şiddet

Özet

ÖZ Bu çalışma, anneler ve oğulları arasındaki ilişkinin, suç işleme eğilimlerine olan etkisini incelemektedir. Annelik, kadınlara atfedilebilen, kadının kutsallık algısını ve onun toplumdaki statüsünü belirleyen bir değerdir. Bu bağlamda, çoğu toplumda özellikle anneliğin kutsallığına yönelik algının, normları ve beklentileri artırdığı iddia edilmektedir. Bu iddialar, anneliği dünyanın en zor mesleklerinden biri haline getirebilir. Ebeveynlerin, çocuklarına olan davranışlarının, onların kişiliklerini şekillendirmede önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Özellikle annelerin oğullarıyla kurdukları duygusal bağ, disiplin yöntemleri ve sosyal normlara uygunluk konusundaki tutumları, oğulların suç işleme oranlarını doğrudan etkileyebilir. Annelerin çocuklar üzerindeki rolü ve bu rolün suç işleme eğilimleri üzerindeki etkisi literatürdeki araştırmalara dayanarak incelenecektir. Söz konusu inceleme, annelerin çocuk yetiştirme tarzlarının ve annelik rollerinin, oğulların gelecekteki davranışlarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, “İyi anne-kötü anne” rol modelinin nasıl belirleneceği sorusu önemli bir yer tutmaktadır. İleride suç makinesi haline gelen çocuklar mevzubahis olduğunda; anneler, ahlaki failler mi olacak ya da ahlaki kahramanlar olarak mı görüleceklerdir?” Anahtar Sözcükler: Anne, Oğul, Şiddet, Suç ve Mevzuat. ABSTRACT The study examines the impact of the relationship between mothers and their sons on sons’tendencies to commit crimes. Motherhood is a value attributed to women, determining the perception of sanctity and their status in society. In this context, it is claimed that the perception of the sanctity of motherhood, especially in many societies, increases norms and expectations. These claims can make motherhood one of the world’s most challenging professions. It is known that parents’ behavior towards their children plays a significant role in shaping their personalities. Specifically, the emotional bond mothers establish with their sons, their disciplinary methods and their attitudes towards conformity to social norms can directly affect their sons’crime rates. This evaluation aims to analyze the role of mothers in their children’s lives and the effect of this role on tendencies to commit crimes. The investigation aims to reveal how mother’s parenting styles and maternal roles shape their son’s future behaviors. Based on the research in the literatüre, the question of how to determine the “good mother-bad mother” role model holds significant importance. When children who become future crime machines are considered, will mothers be seen as moral perpetrators or as moral heroes? Keywords: Mother, son, violence, crime and legislation.

🔖

Cite This Article

Karabal, A. (2025). Anne-Oğul İlişkilerinin Suç Eğilimine Etkisi: Çocuk Suçluluğu Üzerine Bir Değerlendirme. Marmara Üniversitesi Kadın ve Toplumsal Cinsiyet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 1–34. https://ajindex.com/articles/1525943

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (97)

  1. Acar, G., Demir, A., Görmez, D. ve Keser, İ. (2015). Aile ve Çocuk Suçluluğu İlişkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1 (2), 651-656.
  2. Akşit, M.A., Kuşku, M., Oktay, G., Demirsoy, N. ve Şaylıgil, Ö. (2017). Ana/Anne. Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi, Yenidoğan Dergisi, 2 (4), 40, 1-37.
  3. Aktepe, E. ve Atay, İ.M. (2017). Çocuk Evlilikler ve Psikososyal Çalışma Sonuçları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Dergisi, 9 (4), 410-420.
  4. Allen, T.T. (2022). The Historical Analysis of Chidhood and Juvenile Delinquency: Implications of American Social Trend and Thought. Juvenile and Family Court Journal, 73 (3), 33-43.
  5. Aslan, F.S. (2023). Kötülüğün Sıradanlaşması. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 4 (2), 1-14.
  6. Aslan, Y. (2021). Suça Sürüklenen Çocuklarla İlgili yapılan Yayınların İncelenmesi. Anatolian Journal of Health Research, 2 (3), 79-86.
  7. Atan, M. (2015). Radikal Feminizm: “Kişisel Olan Politiktir”. Sisteminde Aile. The Journal of Europe Middle East Social Science Studies, 1 (2), 1-21.
  8. Attepe, S. (2010). Anne-Baba Kaybının Çocuklar Üzerindeki Etkileri. Aile ve Toplum Dergisi, 11 (6), 1-6.
  9. Alparslan, B. (2020). Nesiller Arası Aktarımda Kadınlık ve Annelik İnşaları. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Ana Bilim Dalı Doktora Tezi, 1-170, Danışman: Dr. Öğretim Üyesi Göklem Tekdemir.
  10. Alparslan, B. (2019). Sojourner Truth’un Mirası: Ben Kadın Değil miyim? Mor Psikoloji, 3, 4-16.
  11. Ar, Y. (2014). Fallus ve Kastrasyon Kavramları Çerçevesinde Bir Anne-Oğul İlişkisi: “Kevin Hakkında Konuşmalıyız”. Ayna Klinik Psikolojisi Dergisi, 1 (1), 60-68.
  12. Atalar, Z. T. (2023). Anne Olan Kadınlarda İdealize Edilen annelik Rolü ve Özgün Benlik ile Oluşan Kadınlık Rolü Arasındaki İlişkilerde Bireyselleşmenin Etkisi Üzerine Gelişimsel Farkındalık Çalışması. Psikoloji Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi, 1-206. Danışman: Dr. Öğretim Üyesi Nevin Eracar.
  13. Bahar, B. (2019). Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Annelik Rolü: Elisabeth Badinter ve Eleştirel Annelik Teorisi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kadın Çalışmaları Ana Bilim Dalı. Tez Danışmanı: Doç. Dr. Muharrem Açıkgöz.
  14. Baksi, Y. (2018). Suça Sürüklenen Çocuklarda Bağlanma, Davranış Problemleri ve Çocukluk Çağı Travmatik Yaşantılarının Sosyal Hizmet Disiplini Çerçevesinde Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 1-132. Tez Danışmanı: Doç. Dr. Reyhan Bahçivan Saydam.
  15. Bal, H. (2004). Çocuk Suçluluğu, Fakülte Kitabevi, Isparta.
  16. Balcı, H. (2011). Çocuk Suçluluğu ve Toplumsal Nedenleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Ana Bilim Dalı, Kütahya, 1-123.
  17. Bayhan, T. Çocuk Olmanın Ceza Muhakemesine Etkisi. https://www.tugbabayhan.av.tr/p38
  18. Bingöl, İ. (2022). Sosyolojik suç teorilerine kuramsal bir yaklaşım. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü dergisi, 24, (640-652).
  19. Buldur, A. N. (2009). “A Qualitative Investigation of Maternal Representations in Pregnancy and Early Motherhood. Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Bölümü. Burç, P.E. (2015). Popüler Kültür ve Annelik: Anneliğin Farklı Görünümleri. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1-15.
  20. Büyüksarı, S. T. ve Çalışır, H. (2021). Planlanmamış Gebeliklerin Doğum Sırası Annelik Davranışlarına Etkisi. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 5 (1), 37-50.
  21. Bolat, D. (2021). Cinsiyet/ Toplumsal Cinsiyet. https://feministbellek.org/. (Erişim tarihi: 16.05.2023). Cesuroğlu, j., Menteşeoğulları, E. ve Yıldız, M. (2023). Çocuk Hukuku ve Çocuk Haklarının Önemi. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (28), 16-27.
  22. Çakı, F. ve Altındere, E. (2017). Risk Toplumunda Çocukluk. Çekmece İzü Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (10-11), 147-171.
  23. Çetin, A.Y. (2015). Dede Korkut Kitabında Baba, Oğul ve Baba-Oğul İlişkisi.
  24. Çetin, M. (2020). Toplumsal Gerçeklik Olarak Çocuk Gelinler. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 5, 107-122.
  25. Collett, J.L. (2005). What Kind of Mother am I Impression Management and the Social Construction of Motherhood. Symbolic Interaction, 28 (3), 327-347.
  26. Colinworth, P. ve Strom, R. (1996). Parent Success İndicator. Development and Factorial Validation Educational and Psychological Measurement, 56 (3), P.147-158.
  27. Coşar, Y. (2005). Kentleşen Türkiye’de Çocuk Suçluluğu, TBB Dergisi, (56), s.281-327.
  28. Çopur, E., Ulutaşdemir, N. ve Balsak, H. (2015). Çocuk ve Suç. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1 (2), 120-124.
  29. Davis, S.N. ve Greenstein, T. (2011). “Why Study Housework? Cleaning as a Window into Power Couples”. Journal of Family Theory ve Review, 5 (63-71).
  30. Deirdre, J.D. ve Debra, S.H. (2003). Invisible Mothers: A Content Analysis of Motherhood Ideolojies and Myths in Magazines. Sex Roles, 49, 21-33.
  31. Demir, F. (2012). Elif Şafak’ın İskender Romanında Bir Töre Cinayeti Bağlamında Anne-Oğul İlişkisine Bakış.
  32. Demir, N.Ö. (2006). Ailedeki Madde Bağımlılığının Ergenin Sapmış Davranışlara Yönelmesindeki Etkisi: Lise Son Sınıf Gençliği Örneği. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 23 (1), 119-129.
  33. Demirel, A.C. ve Batman, H. (2023). Bağlanma Kuramı ve Sosyal Hizmet. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (7), 682-692.
  34. Doğan, M.M. ve Arslan, K.T. (2023). Akademisyenlik ve Annelik: Fenomenolojik Bir Araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23 (3), 629-656.
  35. Doğan, Ü.G. A. N. ve Mutlu, S. (2022). Çocuk Gelin Evliliklerin Sosyo-Kültürel Kökenlerine İlişkin Nitel Bir Çalışma. Faculty of Letter Journal of Social Sciences. 46 (2), 218-235.
  36. Doğan, H.İ. ve Sevinç, B. (2011). Suç Teorileri ve Şehir Güvenliği: Bitlis İliyle İlgili Genel bir Değerlendirme. Polis Bilimleri Dergisi, 13 (3), 27-53.
  37. Elçi, E. (2012). Kadınlarla Yapılmış Bir Söylem Çalışmaları. Studies in Psychology, 31,1-28.
  38. Ekinci, N.K. (2016). Suça Sürüklenmiş Çocukların Annelerinin Çocuklarına İlişkin Algısı: Siirt Örneği. Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Hizmetler Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, 1-119. Danışman: Dr. İ. Bülent İLİK.
  39. Eren, S. ve Demiray, N. (2019). Çocuk suçluluğunu etkileyen muhtemel faktörler: Suç korkusu, kentleşme ve aile yapıları: Samsun İlk adım ve Canik İlçeleri örneği. Researcher: Social Science, 7(4),132-161.
  40. Ereş, F. (2009). Toplumsal Bir Sorun: Suçlu Çocuklar ve Ailenin Önemi. Aile ve Toplum Dergisi, 11(5).
  41. Erdoğan, F. (2010). Kanunla İhtilafa düşmüş Çocuklar ve Çocuk Suçluluğuna Etki Eden Sosyo-ekonomik Faktörler. İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, 1-79. Danışman: Prof. Dr. Gökhan ORAL
  42. Fedakâr, P. (2014). Besleyen mi, Öldüren mi: Türk Mitik Tasavvurunda Anne Arketipinin Antropomorfik görünümleri. Milli Folklor, 26 (103), 1-15.
  43. Geçer, H. ve Çelik, C. (2017). Kadının Çalışma Hayatına Girmesiyle Oluşan Aile İçi Roller Sistemindeki Değişim ve Din İlişkisi (Niğde örneği). Gümüşhane Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6 (12), 1-30.
  44. Guy, M.E. (2004). Newman M.A: Womens Job, Mens Sex Segregation and Emotional Laber. Public Administration Review, 64 (3), 289-298. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/ (Erişim tarihi: 24.03.2023).
  45. Güllü, İ. (2014). Suç Olgusuna Teorik ve Eleştirel Bir Yaklaşım. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16 (1), 104-107.
  46. Hachısuka, R. ve Sugıyama, C.A. (2020). Ben Çocuğumu Böyle Besliyorum! Beslenme Konusunda Sosyal Medya Anneleri Üzerine Bir Değerlendirme. International Journal of Human Studies, 3 (5), 123-142.
  47. Hançer, A. (2018). Toplumsal Cinsiyet Olarak Kadının Annelik Kimliğine Eleştirel Bir Bakış. Akdeniz İletişim Dergisi, 1(2), 177-202.
  48. Hüsnü, S. (2016). The Role of Ambivolent, Sexim and Religosity in Predicting Attidutes Toward Childlessness in Muslim in Student. Sex Roles, 75, 573-582.
  49. Irak, E.E. ve Parlar, Hanifi (2019). Travma Yaşamış Annelerin Tutumlarının Çocuklarının Psikososyal Gelişimine Etkisi. Akademik Platform Eğitim ve Değişim Dergisi, (2), 24-37.
  50. Işık, S.Y. (2015). Küresel-Kültürel Değişim ve Yeni Annelik: Ankara Kâmil Ocak Mahallesi Örneği. Eğitim-Bilim-Toplum Dergisi, 13 (50), 48-75.
  51. Işıktaç, Y. (1999). Sosyolojik Açıdan Çocuk Suçluluğu. Mevzuat Dergisi, 2 (13).
  52. Jeremiah, E. (2006). Motherhood to Mothering and beyond Maternity Recent Feminist Thought. Journal of the Association For Research on Mothering. 8 (1-2), 21-33. https://sas-space.sas.ac.uk/5639/ (Erişim Tarihi: 16.05.2023).
  53. Kamer, V.K. (2013). Çocukların Suça Sürüklenmesine neden olan Faktörler ile Sosyal Teoriler. Türkiye Adalet Akademisi dergisi, 4 (12), 219-237.
  54. Karaaslan, A. (1995). Anne-çocuk ilişkisi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokul Dergisi, 11 (1), 77-84.
  55. Karaman, E.D. ve Doğan, N. (2018). Annelik Rolü Üzerine: Kadının, “Annelik Kimliği Üzerinden Tahakküm Altına Alınması. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 6 (2), 1475-1496.
  56. Kartal, C. B. (2008). II. Meşrutiyetin Cumhuriyete Mirası: Makbul Kadınlar. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 38, 215-238.
  57. Kaya, N. ve Taştan, N. (2020). Özgüven Üzerine Bir Derleme. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (2), 297-312.
  58. Kaya, B. C. (2020). En Son Çare Doğrultusunda Çocuk Mahkemelerine İlişkin Genel Bir Değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13 (73), 1-9.
  59. Kazan, H. ve Sarısoy, S. (2021). Anne-Çocuk İlişkisi Bağlamında Okul Öncesi Döneminde İletişim Becerileri Üzerine Bir Araştırma. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (2), 441-472. Keskin, G. ve Çam, O. (2007). Bağlanma Süreci: Ruh Sağlığı Açısından Literatürün Gözden Geçirilmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 23 (2), 145-158.
  60. Keş, İ. (2024). Crisis and Transformation of the Public Sphere: A Study on Rights, Identities and Subjectivities, DiHA: Journal of Interdisciplinary Legal Studies, 1, 88-101.
  61. Kurtuluş, A., Salman, N., Günbet, G., Boz B., Cenger, C.D. ve Acar, K. (2009). Denizli İlinde Suça Sürüklenen Çocukların Sosyodemografik Özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi, 2 (1), 8-14.
  62. Lopez, L.K. (2009). “The Radical Act of Mommy Blogging Redefining Motherhood Through the Blogosphere”. U.S.A: Sage Publication, (5): 729-747.
  63. Metin, A. 2011. Kimliğin Toplumsal İnşası ve Geleneksel Kadın Kimliğinin Aktarımı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (1), 74-92.
  64. Nalcıoğlu, A. U. (2014). Adolf Muschg’un Eserlerinde Anne-Oğul İlişkisi. 18 (3), 103-116.
  65. Navaro, L. (1999). Beni Duyuyor musun? İstanbul: Sistem Yayıncılık ISBN: 975322106-1.
  66. Nergiz, H. ve Işıklı, S. (2021). Suça Yönelik Tutumlar ve İlişkiler Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 32 (2), 1-11.
  67. Ovacık, A. C. (2008). Aile İçi Şiddetin Erkek Çocuğun Şiddet İçeren Suç Davranışlarına Etkileri. İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü Sosyal Bilimler Ana Bilim Dalı, 1-146. Danışman: Doç. Dr. Psk. Ufuk SEZGİN.
  68. Öter, A. (2018). Çocuk Suçluluğunun Toplumsal Nedenlerine Sosyolojik Bir Bakış (Antalya örneği). 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 7 (21), 739-769.
  69. Özdemir, H. (2006). Türk Hukukunda Çocukların Yargılanması. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı, 1-160.
  70. Özyeğin Üniversitesi, (2021). Annenin iyi oluş hali ve çocuğun davranışları arasındaki ilişki. https://labs.ozyegin.edu.tr/cdll/2021/10/03/annenin-iyi-olus-hali-ve-cocugun-davranislari-arasindaki-iliski/ (Erişim tarihi: 01.07.2025).
  71. Pasli, F. (2019). Çocuklara Yönelik Cinsel İstismar Deneyiminin Mikro ve Mazzo Sistem İçerisinde İncelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 30 (2): 463-492.
  72. Rowe, B. ve Harman, B.A. (2014). Motherless Mothers: Maternally Bereaved Women In Their Everyday Roles As Mothers. Journal of Family Studies, 20, 20-38. https://www.tandfonline.com/doi/epdf (Erişim tarihi: 24.03.2023).
  73. Salihoğlu, S. (2019). Sağlıksız Anne-Oğul İlişkisi ve Evliliklere Etkisi. https://www.tavsiyeediyorum.com/ (Erişim Tarihi: 15.04.2023).
  74. Sakallı, N. Tuzlak, A. ve Türkoğlu, B. (2018). How are Woman and Men Perceived? Structure of Gender Stereotypes in Contemporary Turkey. Nesne Psikoloji Dergisi, 6 (13), 309-336.
  75. Sakallı, N. ve Türkoğlu, B. (2019). Erkek Olmak ya da Olmamak: Sosyal Psikolojik Açıdan Erkeklik Çalışmaları. Türk Psikoloji Yazıları, 22 (44), 52-76. Sakallı, N. (2021). Kadınların Cinsiyetçiliğe Tepkileri: Meşrulaştırma, Kendini Suskunlaştırma, Yüzleşme ve Kolektif Hareket. Türk Psikoloji Yazıları Dergisi, 24 (47), 115-135.
  76. Sarıbey, A.Y. ve Değirmenci, A. (2023). Çocukların Suça İtilmesi ve Covid 19 Pandemisi Üzerine Bir İnceleme: Silivri Örneği. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 56, 287-314.
  77. Saruç, S. ve Güneş, D.K. (2014). Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Hazırlanan Sosyal İnceleme Raporlarının Mahkeme Kararlarına Etkisi
  78. Saygan, B.B. ve Uğurlu, N.S. (2019). Development of Attidutes Toward Voluntary Childlessness Scole and Its Associations with Ambivalent Sexism in Turkey: Journal of Family Issues, 40 (17), 2499-2527.
  79. Sezer, S. (2020). Sivil Toplum Alanında Çalışan Anneler Üzerine Bir Alan Araştırması. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kadın Çalışmaları Ana Bilim Dalı, 1-98. Tez Danışmanı: Prof. Dr. Güzin YAMANER.
  80. Talapatra, D. ve Snider, L.A. (2023). Chapter One: The Importance of Identity Culture: Ademic Foundations for Identity Affirming Scholarship and Practice with Individuals with Intellectual Disability. International Review of Research in Devolopmental Disabilities, 65, 1-41.https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2211609523000106 (Erişim tarihi: 02.07.2025).
  81. Tekin, N. (2013). Çocuk Suçları ve Alman Hukukunda Çocuk Suçları. Yüksek Lisans Dönem Projesi. Danışman: Doç. Dr. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı, 5-29.
  82. Tepecik, F. (2016). Hukuk uygulayıcılarının ve hukuk öğretisi ile uğraşanların gözüyle suçun nedenleri. Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2 (3), 161-185.
  83. Tıraşçı, Y. ve Gören, S. (2007). Çocuk İstismarı ve İhmali. Dicle Tıp Dergisi, 34 (1), 70-74.
  84. Tuğrul, Y.G. (2018). Dindar Kadınların Annelik Algısı. Fe Dergi, 10 (2), 70-84.
  85. Türkdoğan, Ö. (2013). Ana Akım Medyada Annelik Miti. Kadın Araştırmaları Dergisi, 2 (13), 35-59.
  86. Türkoğlu, B. Ulu, B.C. (2019). Mascunility Ideology and Threat to Manhood as Precursors of Violence Against Women in Turkey. Dokuz eylül University Journal of Humanities, 6(1), 183-207.
  87. Uğurlu, E. G. (2013). Annelik Rolünün Öğrenilme Sürecinde Medyanın Yeri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (34), 1-24.
  88. Ulusoy, M. D., Demir, N.Ö., ve Baran, A.G. (2005). Ebeveynin Çocuk Yetiştirme Biçimi ve Ergen Problemleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(3), 367-386.
  89. Yalçın, H. (2013). Anne-Çocuk İletişiminin Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi, (28), 179-194.
  90. Yenisey, F. (2017). Çocuk Haklarına İlişkin Öneriler. https://magdur.adalet.gov.tr/ (Erişim tarihi: 03.06.2024).
  91. Yıldırım, A. (2022). Geleneksel Bir Evlat Edinme Biçimi Olarak Kardeşler Arasındaki Çocuk Dolaşımı: Sipariş Bebekler. Korkut Ata Türkiye Araştırmaları Dergisi, 8, 794-814.
  92. Yılmaz, Y. ve Keş, İ. (2019). Konya İli Örneğinde Çocuk Suçluluğu Üzerine bir Değerlendirme. Necmettin Erbakan Üniversitesi, 2 (1), 23-46.
  93. Yüce, N. M. (2018). Baba- Oğul Otorite Üçgeninde Kırmızı Saçlı Kadın ve Trans- Atlantik. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 58 (2), 1267-1277.
  94. Yücebaş, S. (2019). Kadının İmkânsız Tamlığı Olarak Annelik: Reklamlarda Anneler. Akdeniz İletişim Dergisi, 577-600.
  95. Yüksel, T.K. (2024). Suça sürüklenen Çocuklara Yönelik Değerlendirme. Kırklareli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2 (1), 70-110.
  96. Yüksel, M. ve Çiftci, E.G. (2017). Yetişkin Hükümlülerin Çocukluk Travma Düzeyinin Bazı Değişiklikler Açısından İncelenmesi. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 30, 57-86.
  97. Ekin Hukuk Bürosu. (2023). Suç teorisi ve suçun tipiklik unsuru nedir? https://www.ekinhukuk.com.tr/suc-teorisi/ (Erişim tarihi: 01.07.2025).