AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicated a significant positive relationship between school burnout and school alienation, while significant negative relationships were found between school burnout and both mindfulness and self-efficacy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
School burnout is an academic-based problem that students encounter during their education process, and there are various factors that cause this situation. These factors can affect students’ relationship with the school and increase or decrease the level of school burnout. In this context this study aims to examine the relationship between school burnout and school alienation, mindfulness, and self-efficacy levels among high school students. The sample of the study consists of 759 high school students studying in İskenderun, Hatay. Data were collected using “School Burnout Scale”, “School Alienation Scale”, “Mindful Attention Awareness Scale for Adolescents” and “the Self-Efficacy Scale for Children and Adults”. Prior to data analysis, a normality test was conducted, revealing that the data was normally distributed. The analyses involved Pearson correlation and multiple linear regression methods. The results indicated a significant positive relationship between school burnout and school alienation, while significant negative relationships were found between school burnout and both mindfulness and self-efficacy. School alienation was found to significantly predict emotional exhaustion (B = 6.528, R² = .33, p < .001), desensitization (B = 2.559, R² = .43, p < .001), and sense of low achievement (B = 2.241, R² = .33, p < .001) subdimensions of school burnout. Mindfulness was found to significantly predict emotional exhaustion (B = 16.876, R² = .085, p < .001), desensitization (B = 12.942, R² = .079, p < .001), and sense of low achievement (B = 8.713, R² = .074, p < .001) subdimensions. In addition, self-efficacy was found to significantly predict the sub-dimensions of emotional exhaustion (B = 15.687, R² = .133, p <.001), desensitization (B = 12.499, R² = .145, p <.001), and low sense of accomplishment (B = 8.426, R² = .121, p <.001). The findings of this study were discussed within the context of existing literature, and recommendations were provided for future research as well as for practitioners in the field.
Özet
Okul tükenmişliği, öğrencilerin eğitim süreçlerinde karşılaştıkları akademik temelli bir problem olup, bu durumun ortaya çıkmasına neden olan çeşitli faktörler bulunmaktadır. Bu faktörler, öğrencinin okul ile olan ilişkisini etkileyebilir ve okul tükenmişlik düzeyini artırabilir veya azaltabilir. Bu bağlamda bu araştırmada lise öğrencilerinde okul tükenmişliği ile okula yabancılaşma, bilinçli farkındalık ve öz yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Hatay ilinin İskenderun ilçesindeki liselerde öğrenim gören 759 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada “Okul Tükenmişlik Ölçeği”, “Okula Yabancılaşma Ölçeği”, “Ergen ve Yetişkinler İçin Bilinçli Farkındalık Ölçeği” ve “Çocuklar İçin Öz Yeterlik Ölçeği” veri toplamak için kullanılmıştır. Verilerin analizinden önce normallik testi yapılmış ve verilerin normal dağıldığı bulunmuştur. Veri analizinde korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre okul tükenmişliği ile okula yabancılaşma arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, okul tükenmişliği ile bilinçli farkındalık ve öz yeterlik arasındaysa negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Okula yabancılaşmanın okul tükenmişliğinin duygusal tükenmişlik (B = 6.528, R² = .33, p <.001), duyarsızlaşma (B = 2.559, R² = .43, p <.001) ve düşük başarı hissi (B = 2.241, R² = .33, p <.001) alt boyutlarını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Bilinçli farkındalığın duygusal tükenmişlik (B = 16.876, R² = .085, p < .001), duyarsızlaşma (B = 12.942, R² = .079, p < .001) ve düşük başarı hissi (B = 8.713, R² = .074, p < .001) alt boyutlarını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Ayrıca öz yeterliğin de duygusal tükenmişlik (B = 15.687, R² = .133, p <.001), duyarsızlaşma (B = 12.499, R² = .145, p <.001) ve düşük başarı hissi (B = 8.426, R² = .121, p <.001) alt boyutlarını anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur. Mevcut araştırmanın bulguları alan yazını bağlamında tartışılarak, bundan sonra yapılacak çalışmalara yönelik araştırmacılara ve sahadaki uygulayıcılara yönelik öneriler sunulmuştur.