AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDrawing on these findings, the study puts forward recommendations for improving the existing regulatory framework in Turkish law.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The pervasive integration of artificial intelligence and machine learning technologies into all spheres of social life has paved the way for decisions concerning individuals to be increasingly produced by fully automated mechanisms. This technological evolution foregrounds algorithmic processes operating beyond the individual’s will and awareness, particularly in vital domains such as credit scoring, recruitment, insurance risk calculation, and access to public services. Article 11(1)(g) of the Personal Data Protection Law No. 6698 grants every individual the right to object to the emergence of a result to their detriment through the analysis of their processed data exclusively by means of automated systems. This study aims to examine the said right from the perspectives of its conceptual framework, legal character, conditions of application, procedural mechanisms, and normative shortcomings. The comparative analysis conducted primarily with reference to Article 22 of the EU General Data Protection Regulation demonstrates that the objection mechanism under Law No. 6698 diverges from model of the GDPR with some features. Drawing on these findings, the study puts forward recommendations for improving the existing regulatory framework in Turkish law.
Özet
Yapay zekâ ve makine öğrenmesi uygulamalarının toplumsal yaşamın her alanına nüfuz etmesi, bireylerle ilgili kararların artan ölçüde tamamen otomatikleştirilmiş mekanizmalar eliyle üretilmesine zemin hazırlamaktadır. Bu teknolojik dönüşüm, kredi derecelendirmesi, işe alım süreçleri, sigorta risk hesaplaması ve kamusal hizmetlere erişim gibi hayati alanlarda bireyin iradesi ve bilgisi dışında işleyen algoritmik süreçleri ön plana çıkarmaktadır. 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun (6698 sayılı Kanun) 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, herkesin işlenen verilerinin münhasıran otomatik sistemler vasıtasıyla analiz edilmesi suretiyle kendi aleyhine bir sonuç çıkmasına itiraz etme hakkını tanımaktadır. Bu çalışma söz konusu hakkı; kavramsal çerçevesi, hukuki karakteri, uygulanma şartları, prosedürel mekanizmaları ve normatif eksiklikleri perspektifinden incelemeyi hedeflemektedir. Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü’nün (GVKT) 22. maddesi başta olmak üzere temel AB düzenlemeleriyle gerçekleştirilen karşılaştırmalı değerlendirme, 6698 sayılı Kanun’daki itiraz mekanizmasının GVKT’nin önleyici modelinden bazı özellikleriyle ayrıştığını göstermektedir. Çalışma bu bulgulardan yola çıkarak Türk hukukundaki mevcut düzenlemenin iyileştirilmesine dönük öneriler sunmaktadır.