AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTaken together, these recommendations underline the need to align Türkiye’s digital state practices with the principles of the social state, legal certainty, and fundamental rights protection.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The expansion of electronic government (e-government) applications has accelerated data-driven decision-making processes in public administration; however, this transformation has also generated significant debates concerning personal data protection, transparency, proportionality, and the prohibition of discrimination. In Türkiye, the General Information Gathering (GIG) system, originally designed as a security-oriented police database, has gradually evolved into a screening and exclusion mechanism used in various administrative procedures. As a result, GIG records function as a hidden filter that indirectly affects individuals’ access to public services and opportunities, raising concerns related to digital profiling, privacy violations, and indirect discrimination. This study examines the legal and socio-political implications of the administrative use of GIG data by analyzing the institutional reasoning reflected in the decisions of the Ombudsman Institution issued between 2018 and 2025. The study concludes by proposing a set of reforms aimed at mitigating data-driven exclusion in e-government processes. These include establishing a clear statutory framework for the use of GIG records, regulating data retention periods, strengthening oversight and justification mechanisms in administrative decision-making, and institutionalizing a human-rights-based governance model. Taken together, these recommendations underline the need to align Türkiye’s digital state practices with the principles of the social state, legal certainty, and fundamental rights protection.
Özet
Elektronik devlet uygulamalarının yaygınlaşması, kamu hizmetlerinde veri temelli karar alma süreçlerini hızlandırmış; ancak bu dönüşüm kişisel verilerin korunması, şeffaflık, ölçülülük ve ayrımcılık yasağı açısından yeni tartışmaları beraberinde getirmiştir. Türkiye’de kolluk amaçlı oluşturulan Genel Bilgi Toplama (GBT) sistemi, başlangıçta güvenlik amacıyla tasarlanmış olmasına rağmen zaman içinde farklı idari işlemlerde bir değerlendirme ve eleme aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. Böylece GBT kayıtlarının, bireylerin çeşitli kamusal hak ve hizmetlere erişimini dolaylı biçimde etkileyen bir filtre mekanizmasına dönüştüğü gözlemlenmektedir. Bu durum, dijital profilleme, veri mahremiyeti ihlalleri ve dolaylı ayrımcılık tartışmalarını gündeme taşımaktadır. Bu makalede, GBT verilerinin farklı idari süreçlerde kullanılması nedeniyle ortaya çıkan hukuki ve sosyopolitik etkiler analiz edilmekte; sistemin mevcut işleyişinin bireysel hak ve özgürlükler üzerindeki sonuçları tartışılmaktadır. Çalışma, 2018–2025 yılları arasında Kamu Denetçiliği Kurumu (KDK) tarafından verilen kararların doküman analiziyle incelenmesine dayanmaktadır. Sonuç olarak makale, elektronik devlet süreçlerinde veri temelli dışlama riskini azaltmak amacıyla GBT sistemine ilişkin hukuki çerçevenin kanun düzeyinde açık bir şekilde belirlenmesini, veri saklama sürelerinin düzenlenmesini, denetim ve gerekçelendirme mekanizmalarının güçlendirilmesini ve hak temelli yönetişim anlayışının kurumsal olarak benimsenmesini önermektedir. Bu çerçevede çalışma, dijital devlet uygulamalarının sosyal devlet ilkesi ve insan hakları normlarıyla uyumlu hale getirilmesine yönelik politika önerileri sunmaktadır.