AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe differences between these models depend on the properties of the selected materials for both the deployable skeleton and the fabric.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The utilization of fabrics as formwork can facilitate a certain degree of flexibility in design, particularly when combined with deployable structures. Regarding this statement, the aim of this study is to explore the potential of a fabric formwork with deployable structure principles to prevent rigidity in the casting process. The deployable approach combined with fabric contributes to the study by allowing various configurations and reusability. A design-led methodology is adapted during this exploration based upon five phases: (1) crease pattern selection, (2) digital pattern creation, (3) deployable fabric formwork construction, (4) casting the concrete, and (5) comparing the physical model to computational model. Various models and mediums are used to examine the form behaviors along with the material relationship to highlight the collaboration between tools and craft to achieve a common goal. Therefore, the utilization of digital mediums is expected to improve the understanding of such a complex system as a dynamic mold fed by interdependent parameters. The results comparing the digital simulations and the several attempts to create the casting products displayed similar, if not identical, attributes. The differences between these models depend on the properties of the selected materials for both the deployable skeleton and the fabric.
Özet
Kumaşların kalıp olarak kullanılması, özellikle konuşlandırılabilir yapılarla birleştirildiğinde tasarımda esneklik sağlayabilir. Bu ifadeyle ilgili olarak, bu çalışmanın amacı, döküm sürecinde sabitliği önlemek için konuşlandırılabilir yapı prensiplerine uygun kumaş kalıpların potansiyellerini araştırmaktır. Kumaş ile birleştirilen konuşlandırılabilir yaklaşım, çeşitli konfigürasyonlara ve yeniden kullanılabilirliğe izin vererek çalışmaya katkıda bulunmuştur. Bu araştırmada beş aşamaya dayanan tasarım odaklı bir metodoloji uyarlanmıştır: (1) katlama şablonu seçimi, (2) katlanma şablonunun dijital ortamda üretimi, (3) konuşlandırılabilir kumaş kalıp yapımı, (4) betonun dökülmesi ve (5) karşılaştırma. Üretilen fiziksel, hesaplamalı ve dijital modellerin form davranışlarının yanı sıra malzeme ilişkisinin de incelenmesi için çeşitli model ve dijital ortamlar kullanılmıştır. Ortak bir hedefe ulaşmak için araçlar ve zanaat arasındaki iş birliğini vurgulamak amacıyla form davranışlarının yanı sıra malzeme ilişkisini incelemek için çeşitli modeller ve ortamlar kullanılmıştır. Bu nedenle, dijital ortamların kullanımı, birbirine bağlı parametrelerle beslenen dinamik kalıp gibi karmaşık bir sistemin anlaşılmasında yardımcı olmuştur. Dijital simülasyonları ve döküm ürünlerini oluşturmaya yönelik çeşitli çalışmaların karşılaştırıldığı sonuçlar, birebir aynı olmasa da benzer nitelikler sergilemiştir. Modeller arasındaki farklar hem konuşlandırılabilir iskelet hem de kumaş için seçilen malzemelerin özellikleriyle bağdaştırılmıştır.