SavedAdd your journal

Journals / JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy / 2023 / Cilt: 8 Sayı: 2

The Relationship between Social Policy and Sustainable Development: An Analysis on G7 Countries

Sosyal Politika ile Sürdürülebilir Kalkınma İlişkisi: G7 Ülkeleri Kapsamında Bir Analiz

Merve Erkut(İZMİR DEMOKRASİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1319-548X
Meltem Ince Yenilmez(IZMIR DEMOCRACY UNIVERSITY)0000-0002-4689-3196
Pages
95–108
Publication Date
2023-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Escape value has a negative effect on customer loyalty.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Experience is an increasingly important concept for both customers and businesses today.
📊
Key Findings & Data:When the analysis results were evaluated, it was determined that self-value, and enjoyment value had a positive and significant effect on customer loyalty, and functional value had a positive and significant effect on customer loyalty.
💡
Conclusion & Impact:Escape value has a negative effect on customer loyalty.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sosyal Politika · Sürdürülebilir Kalkınma · Sosyal Harcama

Abstract

Experience is an increasingly important concept for both customers and businesses today. Beyond offering products, providing consumers with experiences and obtaining value from experiences play an essential role in gaining customer loyalty. In this study, the apparel sector is analyzed to investigate the effect of experiential value elements on customer loyalty. The research analysis examined the effect of experiential value elements on customer loyalty. When the analysis results were evaluated, it was determined that self-value, and enjoyment value had a positive and significant effect on customer loyalty, and functional value had a positive and significant effect on customer loyalty. The effect of service value and material value on customer loyalty was found to be statistically insignificant. Escape value has a negative effect on customer loyalty.

Özet

Sanayi devrimi, ülke ekonomilerini olumlu yönde etkilemiş olsa da sosyal sorunların oluşmasına neden olmuştur. Kötü çalışma koşulları ile emek ve sermaye arasındaki artan uçurum sosyal politika kavramını ortaya çıkarmıştır. Öte yandan sanayileşmenin çevre üzerinde yıkıcı etkiler yaratması küresel olarak çözüm arayışına girilmesine yol açmış ve belirlenen en önemli ilke sürdürülebilir kalkınma olmuştur. Bu kapsamda çalışmada, sosyal politika ile sürdürülebilir kalkınma amaçlarının birbirine olan benzerliğinden yola çıkılarak 1990-2020 döneminde G7 ülkeleri için bu iki kavram arasındaki ilişki panel veri analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz sonucuna göre sürdürülebilir kalkınma göstergesi olan yenilebilir enerji ile sosyal politika göstergesi olan sosyal harcamalar arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda sürdürülebilir kalkınma sosyal politikayı etkilerken; sosyal politika da sürdürülebilir kalkınmayı etkilediği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Erkut, M., Yenilmez, M. I. (2023). The Relationship between Social Policy and Sustainable Development: An Analysis on G7 Countries. JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy, Cilt: 8 Sayı: 2, 95–108. https://ajindex.com/articles/1504284

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (56)

  1. Akar, T., Sarıtaş, T., & Akar, G. (2023). Yenilenebilir Enerji ve Sağlık Harcamaları İlişkisi: AB Ülkelerinden Kanıtlar. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 12(23), 43-48. https://doi.org/10.55589/bsbd.1302569
  2. Aksu, C. (2011). Sürdürülebilir kalkınma ve çevre. Güney Ege Kalkınma Ajansı, 1, 1-34.
  3. Alam, S., Sultana, A., & Butt, M. S. (2010). Does social expenditures promote economic growth? A multivariate panel cointegration analysis for Asian countries. European Journal of Social Sciences, 14(1), 44-54.
  4. Alper, F. Ö., & Demiral, M. (2016). Public social expenditures and economic growth: Evidence from selected OECD countries. Research in World Economy, 7(2), 44-51.
  5. Altan, Ö. Z. (2010). Sosyal politika (4.baskı). Anadolu Üniversitesi.
  6. Apergis, N., Jebli, M. B., & Youssef, S. B. (2018). Does renewable energy consumption and health expenditures decrease carbon dioxide emissions? Evidence for sub-Saharan Africa countries. Renewable energy, 127, 1011-1016. https://doi.org/10.1016/j.renene.2018.05.043
  7. Arısoy, İ., Ünlükaplan, İ., & Ergen, Z. (2010). Sosyal harcamalar ve iktisadi büyüme ilişkisi: Türkiye ekonomisinde 1960–2005 dönemine yönelik bir dinamik analiz. Maliye Dergisi, 158(1), 398-421.
  8. Baldacci, E., Clements, B., Gupta, S., & Cui, Q. (2004). Social spending, human capital, and growth in developing countries: Implications for achieving the MDGs. https://ssrn.com/abstract=1089656
  9. Başoğlu, A. (2021). Sosyal Harcamaların Ekonomik Büyüme Üzerine Etkileri: Türkiye Düzey 1 Bölgeleri için Panel Veri Analizi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 7(1), 21-35. https://doi.org/10.20979/ueyd.814222
  10. Bedir, E. (2018). Sosyal Politikaya İlişkin Genel Bilgiler ve Sosyal Politikanın Araçları. İçinde Sosyal Politika I (1. bs). Anadolu Üniversitesi.
  11. Cicin-Sain, B. (1996). Earth Summit implementation: Progress since Rio. Marine Policy, 20(2), 123-143. https://doi.org/10.1016/S0308-597X(96)00002-4
  12. Ciżmowska, A. (2012). Social Policy in the European Sustainable Development Strategy. Problemy Ekorozwoju/Problems of Sustainable Development, 7(2), 51-59.
  13. Çelik, M. Y., & Ünsür, Z. (2020). Küreselleşme ve büyüme ilişkisinin Dumitrescu-Hurlin panel nedensellik testi ile belirlenmesi. İzmir İktisat Dergisi, 35(1), 201-210. https://doi.org/10.24988/ije.202035115
  14. Çetin, İ. (2020). Gelişmekte olan ülkelerde sosyal harcamaların ekonomik büyüme üzerindeki etkisi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2), 351-364. https://doi.org/10.11616/basbed.vi.659891
  15. Dal, S. (2017). Sosyal politikanın dönüşümünü küreselleşme üzerinden anlamak. Uluslararası Beşeri ve Sosyal Bilimler İnceleme Dergisi, 1(1), 4-18.
  16. Djukic, G. P., & Ilic, B. S. (2020). Sustainable development, social protection and responsibility. İzmir Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 83-91.
  17. Ecevit, E., & Çetin, M. (2022). Ekonomik Büyüme, Yenilenebilir Enerji Tüketimi, Finansal Gelişme ve Kentleşmenin Sağlık Harcamaları Üzerindeki Etkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Bir Zaman Serisi Kanıtı. Sosyal Bilimler Metinleri, 2022(2), 84-98. https://doi.org/10.56337/sbm.1109342
  18. Erdem, M. S., & Yenilmez, F. (2017). Türkiye’nin Avrupa Birliği çevre politikalarına uyum sürecinin değerlendirilmesi. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 91-119. https://doi.org/10.17541/optimum.292768
  19. Erden Özsoy, C., & Dinç, A. (2016). Sürdürülebilir Kalkınma ve Ekolojik Ayak İzi. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 619, 35-55.
  20. Ersin, İ., & Baş, H. (2019). Güney Avrupa refah ülkelerinde sosyal harcamalar ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin incelenmesi. SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, 9(1), 193-213. https://doi.org/10.32331/sgd.582752
  21. Günsoy, B. (2019). Sürdürülebilir Kalkınma. İçinde Doğal Kaynaklar ve Çevre Ekonomisi. Anadolu Üniversitesi.
  22. Gürlük, S. (2010). Sürdürülebilir kalkınma gelişmekte olan ülkelerde uygulanabilir mi? Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), 85-99.
  23. Hotar, N. (2021). Sosyal politikada yeni ufuklar. Çalışma İlişkileri Dergisi, 12(1), 1-23.
  24. Im, T., Cho, W., & Porumbescu, G. (2011). An empirical analysis of the relation between social spending and economic growth in developing countries and OECD members. Asia Pacific Journal of Public Administration, 33(1), 37-55. https://doi.org/10.1080/23276665.2011.10779377
  25. Karamıklı, A., & Şaşmaz, M. Ü. (2021). Türkiye’de yenilenebilir enerji tüketiminin ekonomik büyüme ve sağlık harcamaları üzerindeki etkisi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 46, 293-304. https://doi.org/10.30794/pausbed.846221
  26. Kaya, H. E. (2020). Kyoto’dan Paris’e Küresel İklim Politikaları. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 4(10), 165-191.
  27. Khan, H., & Bashar, O. K. (2015). Social expenditure and economic growth: Evidence from Australia and New Zealand using cointegration and causality tests. The Journal of Developing Areas, 49(5), 285-300.
  28. Khan, S. A. R. (2019). The role of renewable energy, public health expenditure, logistics and environmental performance in economic growth: An evidence from structural equation modelling. Preprints 2019. https://doi.org/10.20944/preprints201901.0102.v1
  29. Koçbulut, Ö., & Altıntaş, H. (2016). İkiz açıklar ve Feldstein-Horioka hipotezi: OECD ülkeleri üzerine yatay kesit bağımlılığı altında yapısal kırılmalı panel eşbütünleşme analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 48, 145-174.
  30. Linnér, B.-O., & Selin, H. (2013). The United Nations Conference on Sustainable Development: Forty years in the making. Environment and Planning C: Government and Policy, 31(6), 971-987. https://doi.org/10.1068/c12287
  31. Ma, K. W. (2016). Sustainable development and social policy: A case of indigenous villages in Hong Kong. Asian Education and Development Studies, 5(3), 1-15. https://doi.org/10.1108/AEDS-09-2015-0051
  32. Malyovanyi, M., Ivanova, N., Melnyk, K., Nepochatenko, O., & Rolinskyi, O. (2018). Assessment of the social expenditure impact on the economic growth in OECD countries. Problems and perspectives in management, 16, Iss. 3, 389-405.
  33. Messkoub, M. (2022). Sustainability and social policy nexus. İçinde Visions and Strategies for a Sustainable Economy: Theoretical and Policy Alternatives (ss. 161-186). Springer.
  34. Mızık, E. T., & Avdan, Z. Y. (2020). Sürdürülebilirliğin temel taşı: Ekolojik ayak izi. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 6(2), 451-467. https://doi.org/10.21324/dacd.630825
  35. Nordhaus, W. D., & Boyer, J. G. (1999). Requiem for Kyoto: An economic analysis of the Kyoto Protocol. The Energy Journal, 20(Special Issue-The Cost of the Kyoto Protocol: A Multi-Model Evaluation).
  36. Öcal, A. T., & Herand, D. (2020). Sosyal politika üzerine yazılmış makalelerin metin madenciliğiyle analizi. Journal of Management and Economics Research, 18(2), 149-160. https://doi.org/10.11611/yead.730066
  37. Özmete, E. (2010). Sosyal hizmette sürdürülebilir kalkınma anlayışı: Kavramsal analiz. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 22(22), 79-90.
  38. Öztürk, M. (2020). Sosyal harcama türleri ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye örneği. SGD-Sosyal Güvenlik Dergisi, 10(1), 107-124. https://doi.org/10.32331/sgd.753037
  39. Pesaran, M. H., & Yamagata, T. (2008). Testing slope homogeneity in large panels. Journal of econometrics, 142(1), 50-93. https://doi.org/10.1016/j.jeconom.2007.05.010
  40. Polat, Ç. (2020). Küresel Çevre Sorunları ve Sürdürülebilir Kalkınma. İçinde Ekonominin Güncel Sorunları. Anadolu Üniversitesi.
  41. Raikes, A., Yoshikawa, H., Britto, P. R., & Iruka, I. (2017). Children, Youth and Developmental Science in the 2015-2030 Global Sustainable Development Goals. Society for Research in Child Development, 30(3), 1-23.
  42. Sarıçoban, K., & Yıldırımcı, E. (2015). Çevre politikaları bağlamında sürdürülebilir kalkınma ve çevresel harcamalar: AB üyesi ülkeler ile bir karşılaştırma. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 2(3), 7-24.
  43. Schubert, A., & Láng, I. (2005). The literature aftermath of the Brundtland report ‘Our common future’. A scientometric study based on citations in science and social science journals. Environment, Development and Sustainability, 7, 1-8.
  44. Şaşmaz, M. Ü., Karamıklı, A., & Akküçük, U. (2021). The relationship between renewable energy use and health expenditures in EU countries. The European Journal of Health Economics, 22(7), 1129-1139.
  45. Taušová, M., Tauš, P., & Domaracká, L. (2022). Sustainable development according to resource productivity in the EU environmental policy context. Energies, 15(12), 4291. https://doi.org/10.3390/en15124291
  46. Tezgel, O. (2013). Sosyal Politika. Sendikacılık Akademisi Ders Notları, 2, 1-32.
  47. Tıraş, H. H. (2012). Sürdürülebİlİr kalkinma ve çevre: Teorİk bİr İnceleme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 57-73.
  48. Toprak, D. (2006). Sürdürülebilir kalkınma çevresinde çevre politikaları ve mali araçlar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 146-169.
  49. Ulucak, R. (2013). İktisat politikası olarak çevre politikaları ve araç seçimi. Akademik Bakış Dergisi, 34, 1-16.
  50. Ulucak, R., Yücel, A. G., & Koçak, E. (2019). The Process of Sustainability: From Past to Present. İçinde Environmental kuznets curve (EKC) (ss. 37-53). Elsevier.
  51. Vertakova, Y., & Plotnikov, V. (2017). Problems of sustainable development worldwide and public policies for green economy. Economic annals-XXI, 166(7-8), 4-10. https://doi.org/10.21003/ea.V166-01
  52. Yang, X., Li, N., Mu, H., & Ahmad, M. (2022). Population aging, renewable energy budgets and environmental sustainability: Does health expenditures matter? Gondwana Research, 106, 303-314. https://doi.org/10.1016/j.gr.2022.02.003
  53. Yavuz, K., & Çeli̇k, A. (2023). Exploring the intersection of climate change and social policy in Türkiye: Challenges and opportunities for a sustainable future. Journal of Management and Economics Research, 21(1), 244-265. https://doi.org/10.11611/yead.1250907
  54. Yi, I. (2015). New challenges for and new directions in social policy. United Nations Headquarters, New York, The Secretariat building, 1-15.
  55. Yuvalı, E. (2020). Sosyal politika aracı olarak sosyal güvenlik kavramı. İş ve Hayat, 6(11), 46-74.
  56. Yüksel, A., & Barut, D. (2023). Uluslararası çevre hukukunda sürdürülebilir kalkınma. Çevre Şehir ve İklim Dergisi, 2(3), 32-58.