AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFocusing on Yemen, the article shows how neoclassical realism can help explain proxy conflicts and sectarian tensions in the Middle East.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The ongoing rivalry between Saudi Arabia and Iran is one of the main security dynamics in the Middle East and often appears through sectarian tensions framed as Shiism and Wahhabism. One of the most visible and destructive arenas of this rivalry has been Yemen, where a long civil war has continued for years. This article analyzes the role of sectarian identities in shaping Saudi and Iranian competition in Yemen within the framework of neoclassical realism. Neoclassical realism argues that systemic pressures do not convert into foreign policy in a direct way; they are filtered through domestic factors. In this context, the article asks: Do sectarian orientations affect Saudi Arabia–Iran rivalry in Yemen, and if so, through which systemic and domestic dynamics does this effect take shape? Using qualitative methods, the study relies on document analysis of primary and secondary sources, including official reports and academic research on Yemen. The main argument is that Saudi and Iranian policies toward Yemen cannot be explained only by systemic pressures. Instead, these policies are shaped to a large extent by the instrumentalization of sectarian identities, which works as an important domestic variable in foreign policy decision-making. Focusing on Yemen, the article shows how neoclassical realism can help explain proxy conflicts and sectarian tensions in the Middle East.
Özet
Ortadoğu’da Suudi Arabistan ve İran arasındaki süregelen rekabet, bölgenin temel güvenlik dinamiklerinden birini oluşturmakta ve sıklıkla mezhepsel (Şiilik-Vehhâbîlik) gerilimler üzerinden kendini göstermektedir. Bu rekabetin en belirgin ve yıkıcı tezahürlerinden biri, uzun süredir iç savaşın sürdüğü Yemen’de ortaya çıkmıştır. Bu çalışma, İran ve Suudi Arabistan’ın Yemen politikalarındaki rekabeti şekillendiren dinamikler içinde mezhepsel kimliklerin rolünü neoklasik realizm çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Neoklasik Realizm, uluslararası sistemdeki yapısal faktörler (güç dağılımı gibi) ile devletlerin dış politikaları arasında doğrudan bir ilişki kurmak yerine, bu ilişkiye aracılık eden içsel faktörlere odaklanır. Bu bağlamda çalışma, “Yemen’deki Suudi Arabistan-İran rekabetine mezhepsel yönelimlerin etkisi var mıdır ve bu etki neoklasik realizmin tanımladığı hangi içsel ve sistemsel dinamikler aracılığıyla şekillenmektedir?” sorusuna yanıt aramaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinin kullanılacağı bu makalede, birincil ve ikincil kaynaklar, resmi raporlar ve akademik literatür taranarak Yemen krizi incelenecektir. Çalışmanın temel argümanı, Suudi Arabistan ve İran’ın Yemen’e yönelik dış politika tercihlerinin yalnızca sistemik zorunluluklarla açıklanamayacağıdır. Aksine, bu tercihler büyük ölçüde mezhepsel kimliklerin (Vehhâbîlik ve Şiilik) araçsallaştırılması yoluyla şekillenmekte ve bu kimlikler, dış politika kararlarını düzenleyen temel iç politik değişkenler olarak işlev görmektedir. Bu çalışma, Yemen vakası üzerinden neoklasik realizmin Ortadoğu’daki vekâlet savaşları ve mezhepsel gerilimleri açıklamada sağladığı analitik katkıyı somutlaştırmaktadır.