AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that post-training performance scores (79.52) increased significantly compared to pre-training scores (76.74) (p < 0.001).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In today’s competitive business environment, improving employee performance has become a critical requirement for organizations. In this context, corporate training management stands out as a strategic tool that enhances employees’ knowledge, skills, and competencies. This study aims to examine the impact of corporate training practices on employee performance based on objective performance data. The research was conducted on call center employees of a large-scale company operating both in Türkiye and globally. The sample consists of 500 customer representatives who participated in the training process and whose pre- and post-training performance data were available. A quantitative research method was adopted, and the data were obtained from the organization’s performance evaluation system as well as a measurement tool used to assess employees’ perceptions of training. In addition to descriptive statistics, paired samples t-test, independent samples t-test, one-way ANOVA, Pearson correlation analysis, and Chi-square analysis were employed. The findings indicate that post-training performance scores (79.52) increased significantly compared to pre-training scores (76.74) (p < 0.001). Furthermore, performance improvement did not differ significantly across demographic variables. While a significant difference was observed only in the “training outcomes” dimension with respect to training frequency, a weak and negative relationship was found between performance improvement and perceived training outcomes. In addition, a significant relationship was identified between performance improvement and employees’ perceptions of training effectiveness. As a result, corporate training practices have a significant and positive effect on employee performance, independent of demographic characteristics, and are generally consistent with employee perceptions. However, the relationship between perceived training outcomes and performance improvement was found to be non-linear, indicating that corporate training processes should be evaluated through a multidimensional perspective.
Özet
Günümüz rekabetçi iş dünyasında, çalışan performansının artırılması işletmeler açısından önemli bir gereklilik haline gelmiştir. Bu bağlamda kurumsal eğitim yönetimi, çalışanların bilgi, beceri ve yetkinlik düzeylerini geliştiren stratejik bir araç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, kurumsal eğitim uygulamalarının çalışan performansı üzerindeki etkisini nesnel performans verileri üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Türkiye’de ve global ölçekte faaliyet gösteren büyük ölçekli bir işletmenin çağrı merkezi çalışanları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini, eğitim sürecine katılan ve eğitim öncesi ile sonrası performans verilerine ulaşılabilen 500 müşteri temsilcisi oluşturmaktadır. Araştırmada nicel yöntem benimsenmiş; veriler kurumun performans değerlendirme sistemi aracılığıyla elde edilen performans puanları ile çalışanların eğitime yönelik algılarını ölçmeye yönelik ölçekten elde edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra bağımlı örneklem t-testi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve Ki-kare analizi kullanılmıştır. Bulgular, eğitim sonrası performans puanlarının (79,52), eğitim öncesine kıyasla (76,74) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığını göstermektedir (p < 0,001). Bununla birlikte, performans artışının demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık göstermediği; eğitim alma sıklığına göre yalnızca eğitim çıktıları boyutunda anlamlı bir farklılık bulunduğu; performans farkı ile eğitim çıktıları algısı arasında zayıf ve negatif yönlü bir ilişki olduğu ve performans artışı ile eğitimin performans üzerindeki etkisine yönelik algı arasında anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kurumsal eğitim uygulamalarının çalışan performansı üzerinde anlamlı ve olumlu bir etkiye sahip olduğu; bu etkinin demografik özelliklerden bağımsız olarak gerçekleştiği ve çalışan algıları ile genel olarak örtüştüğü belirlenmiştir. Bununla birlikte, algılanan eğitim çıktıları ile performans artışı arasındaki ilişkinin doğrusal olmadığı görülmüş ve bu durum, kurumsal eğitim süreçlerinin çok boyutlu bir yaklaşımla değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur.