AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, the findings demonstrate that the art education–design education nexus has evolved into a rapidly expanding, conceptually hybrid, and internationally diversified research domain.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to provide a comprehensive bibliometric overview of research at the intersection of art education and graphic/visual communication design education published between 1970 and 2025. A total of 400 peer-reviewed articles retrieved from the Web of Science database were screened using a PRISMA protocol and analyzed through Bibliometrix/Biblioshiny and VOSviewer. Annual scientific production indicates substantial growth after 2010, reflecting the increasing theoretical, pedagogical, and technological diversification of the field. Citation analyses reveal a shift from early reliance on a small set of foundational works to a more distributed and balanced citation structure in recent years, suggesting a maturing research ecosystem. Country-level findings show that the United States and the United Kingdom remain the dominant contributors; however, China, South Korea, Turkey, and Brazil have emerged as growing research hubs. Co-citation analyses reveal a tripartite intellectual structure: (1) a historical–theoretical core represented by Macdonald (1970), Freedman (2003), and Atkinson (2011); (2) a conceptual bridge centered on Bourriaud’s (2002) relational aesthetics; and (3) contemporary practice-oriented directions represented by Irwin (2012) and Duncum (2015). Keyword co-occurrence networks highlight increasing engagement with qualitative inquiry, cognitive psychology, and technology-enhanced learning, indicating expanding interdisciplinary integration. Overall, the findings demonstrate that the art education–design education nexus has evolved into a rapidly expanding, conceptually hybrid, and internationally diversified research domain. The study contributes a detailed mapping of its intellectual, conceptual, and collaborative structures and offers insights for future theoretical development, methodological innovation, and international research cooperation.
Özet
Bu çalışma, sanat eğitimi ile grafik/görsel iletişim tasarımı eğitimi kesişimindeki araştırma alanının 1970–2025 yılları arasındaki bilimsel gelişimini bütüncül bir bibliyometrik analizle incelemeyi amaçlamaktadır. Web of Science veri tabanından elde edilen 400 makalelik veri seti, PRISMA sürecine göre temizlenmiş ve Bibliometrix/Biblioshiny ile VOSviewer yazılımları kullanılarak analiz edilmiştir. Yıllık yayın eğilimleri, alanın özellikle 2010 sonrası dönemde belirgin bir büyüme gösterdiğini ortaya koymaktadır. Atıf analizleri, erken dönemde sınırlı sayıda kurucu çalışmanın yüksek etki yarattığını, son dönemde ise daha geniş bir literatüre yayılan dengeli bir atıf yapısının oluştuğunu göstermektedir. Ülke ve kurum düzeyindeki bulgular, ABD ve Birleşik Krallık’ın alanın merkezinde yer aldığını, ancak Güney Kore, Çin, Türkiye ve Brezilya gibi ülkelerin son yıllarda yükseldiğini göstermektedir. Birlikte atıf (co-citation) analizleri, alanın entelektüel yapısının üç temel eksende şekillendiğini ortaya koymuştur: (1) Macdonald (1970), Freedman (2003) ve Atkinson (2011) gibi çalışmaların temsil ettiği tarihsel-kuramsal çekirdek; (2) Bourriaud’nun (2002) ilişkisel estetik yaklaşımıyla kurulan kavramsal geçiş bölgesi; (3) Irwin (2012) ve Duncum (2015) gibi çağdaş uygulama-temelli yönelimler. Anahtar kelime ağları ise nitel araştırma, bilişsel psikoloji ve teknoloji destekli öğrenme gibi temaların giderek güçlendiğini göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, sanat eğitimi–tasarım eğitimi literatürünün hem kuramsal hem uygulamalı yönleriyle hızla genişleyen, çok disiplinli ve uluslararası bir araştırma alanı hâline geldiğini ortaya koymaktadır.