AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this study, after briefly evaluating the approaches to collocation, a case study on the analisis of Ottoman Turkish texts will be presented and the difficulties encountered during the analysis and proposed solutions to these difficulties will be shared.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Collocation has been one of the most prominent research topics in linguistics since the 1960s. Despite of being observed that numerous studies on collocation have also been conducted on both contemporary and historical Turkish texts in recent years, it appears that the boundaries of the concept have not yet been clearly delineated. In other words, although collocation constitutes one of the most important structural mechanisms underlying sentence formation and textuality, its scope and analytical methods have not yet been fully clarified. The collocational analysis be conducted on the basis of frequency or meaning, or should it adopt a hybrid approach that takes both frequency and semantics into account simultaneously? Furthermore, it is also true that the analysis of historical texts presents linguistic researchers with a number of difficulties stemming from differences in alphabets, the obsolescence vocabulary -particularly due to archaism, and the existence of some non-grammatical word combinations in the contemporary poeriod. These difficulties and the type of texts to be analyzed, force the researchers to make a specific choice or consider multiple methods in terms of the approach to be used. In this study, after briefly evaluating the approaches to collocation, a case study on the analisis of Ottoman Turkish texts will be presented and the difficulties encountered during the analysis and proposed solutions to these difficulties will be shared.
Özet
Eşdizimlilik (collocation), 1960’lı yıllar itibarıyla dilbilim dünyasının en güncel araştırma konularından birisi durumuna gelmiştir. Son yıllarda Türkçe çağdaş metinler ve tarihsel metinler üzerinde de birçok eşdizimlilik çalışması yapılmasına rağmen, esasında yapılan çalışmalardan konunun sınırlarının tam olarak çizilemediği anlaşılmaktadır. Başka bir deyişle, cümle oluşumunu ve metinselliği sağlayan yapısal araçların en önemlilerinden biri olan bu kavramın, henüz çerçevesi ve analiz yöntemleri tam olarak açıklığa kavuşmuş değildir. Eşdizimlilik analizi, sıklık temelinde mi yoksa anlam temelinde mi yapılacaktır; yoksa analiz hem sıklığı hem de anlamı aynı anda dikkate alan karma bir yaklaşımla mı olacaktır? Ayrıca tarihsel metinlerin analizinin dil araştırmacısını alfabe farklılığından, sözvarlığının eskimiş olmasından ve çağdaş dönemde dilbilgisel olmayan kimi söz birlikteliklerinin varlığından kaynaklanan birtakım güçlüklerle karşı karşıya bıraktığı da bir gerçektir. Bu güçlükler ve analiz edilecek metinlerin türü, araştırmacıyı kullanacağı yöntem bakımından belirli bir tercihe veya çoklu düşünmeye zorlamaktadır. Bu çalışmada, eşdizimlilik konusundaki yaklaşımlar kısaca değerlendirildikten sonra Osmanlı Türkçesi metinlerinin analizi üzerine bir örnekçe sunulacak, analiz sırasında karşılaşılan güçlükler ve güçlüklerle ilgili çözüm önerileri paylaşılacaktır.