AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall findings of the study revealed that communication and cooperation between breeders and educational institutions are insufficient in all regions, that record-keeping rates are still not at the desired level in regional terms, and that awareness regarding selection in breeding has not yet been fully established in most regions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to determine the similarities and differences in the breeding practices of dairy cattle enterprises in Turkey across different regions. The material of the study consisted of survey data obtained from 614 breeders affiliated with the Cattle Breeders’ Association, selected randomly from 12 provinces representing the 7 geographical regions. The study utilized data regarding the characteristics of farm owners, the condition of animals present on the farms, the practical breeding practices carried out, and the feed resources of the enterprises along with their usage. Kruskal–Wallis and chi-square tests were used in the analysis of the data. The overall findings of the study revealed that communication and cooperation between breeders and educational institutions are insufficient in all regions, that record-keeping rates are still not at the desired level in regional terms, and that awareness regarding selection in breeding has not yet been fully established in most regions. With respect to calf mortality and weaning age, extreme values were found particularly in the Black Sea and Mediterranean regions, indicating that breeder awareness needs to be improved regarding the importance of colostrum management and appropriate weaning age. Culture breeds ranked first in preference across all regions; however, the preferred breeds varied regionally, demonstrating that breed preferences are influenced by regional differences. Although artificial insemination was the most preferred reproduction technique in all regions, the low success rate at first insemination indicates the need for improvement in this area. First insemination age is important in terms of breeding costs, and the results showed that herd management strategies should be implemented in some regions. Significant differences among regions regarding the incidence of laminitis indicated that the relationship between lameness parameters and risk factors should be evaluated specifically for each region. In conclusion, it was determined that communication and cooperation between breeders and relevant organizations must be strengthened to eliminate the theoretical and practical knowledge deficiencies observed in dairy cattle enterprises operating across Turkey’s seven regions. It was also concluded that in all regions, farm capacities, particularly in terms of animal numbers, should be improved, and that the production of feed resources and the use of livestock breeds suitable for the climatic and natural conditions of each region should be encouraged.
Özet
Bu çalışmada Türkiye’deki süt sığırcılığı işletmelerinin yetiştirme uygulamalarının bölgelere göre benzerlik ve farklılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın materyalini 7 coğrafi bölgeyi temsilen şansa bağlı olarak seçilen 12 ilde Damızlık Sığır Yetiştiriciler Birliğine bağlı 614 yetiştiriciden elde edilen anket verileri oluşturmuştur. Çalışmada işletme sahiplerine ait bilgilere, işletmede mevcut hayvanların durumlarına, işletmelerde yürütülen pratik yetiştiricilik uygulamalarına ve işletmelerin yem kaynakları ile bunların kullanım durumlarına ait veriler kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kruskal–Wallis ve ki-kare testlerinden faydalanılmıştır. Çalışmadan elde edilen genel sonuçlar tüm bölgelerde yetiştirici ve eğitim kurumları arasında iletişim ve işbirliğinin yetersiz olduğunu, kayıt tutma oranının bölgeler bazında hâlâ arzu edilen düzeyde olmadığını, yetiştiricilikte seleksiyon konusundaki bilincin çoğu bölgede hala oluşturulmadığını göstermiştir. Bölgelere göre buzağı ölümleri ve buzağıların sütten kesim yaşı sonuçlarında özellikle Karadeniz ve Akdeniz Bölgesinde uç değerler elde edilmiş bu sonuçlar kolostrum yönetimi ve sütten kesim yaşının önemi konusunda yetiştirici bilincinin artırılması gerektiğini göstermiştir. Tüm bölgelerde kültür ırkları yetiştiricilikte ilk sırada yer almış, ancak tercih edilen ırkın bölgelere göre değişiklik gösterdiği görülmüştür. Bu durum ırk tercihlerinin bölgesel farklılıklardan etkilendiğini ortaya koymuştur. Suni tohumlama tüm bölgelerde en çok tercih edilen üreme tekniği olmakla birlikte, ilk tohumlamadaki düşük başarı oranı bu alanda iyileştirmeye ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Yetiştirme maliyeti bakımından ilk tohumlama yaşı önemlidir ve çalışmada bazı bölgelerimizde bu konuda sürü yönetimi stratejilerinin uygulanması gerektiği ortaya çıkmıştır. Çalışmada laminitis görülme durumu bakımından bölgeler arasında anlamlı farklılıklar her bölgedeki topallık parametresi ile risk faktörleri ilişkisinin özel olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Sonuç olarak Türkiye’nin yedi farklı bölgesinde faaliyet gösteren süt sığırı işletmelerinin genelinde teorik ve pratik bilgi eksikliklerinin giderilmesi için yetiştirici ile ilgili kuruluşlar arasında iletişim ve iş birliğinin arttırılması gerektiği tespit edilmiştir. Tüm bölgelerde işletmelerin özellikle hayvan sayısı bakımından kapasitelerinin iyileştirilmesi, bölgelerin iklim ve tabiat şartlarına uygun hayvan ırkının ve yem kaynakları üretiminin teşvik edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.