AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe research findings revealed that all participants encountered challenges in accessing essential social services, such as housing, alongside socio-economic difficulties related to underemployment, insufficient health-related social protection, and scarcity of agricultural land following their reintegration into the host community.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This research addresses return migration, specifically the social service needs of Burundian refugees who fled into exile due to armed conflicts, then repatriated and reintegrated after returning to their country of origin. It is part of a larger qualitative methodology study conducted on the situation of reintegrated Burundian refugees in the region of Muyinga and Kirundo, which collected data through in-depth interviews with 10 adults (7 women and 3 men) aged 25 to 45 who had returned from various countries of exile to be reintegrated into their country of origin, Burundi. The objective of that study was to determine the social service needs of returnees reintegrated into their communities of origin. The research findings revealed that all participants encountered challenges in accessing essential social services, such as housing, alongside socio-economic difficulties related to underemployment, insufficient health-related social protection, and scarcity of agricultural land following their reintegration into the host community. Returning refugees had strong social ties with family members who stayed in the home country while they were away and with other members of the society. Most of them relied on small daily odd jobs offered by community members in exchange for food or cash, as well as on social assistance from their relatives to meet their basic needs. Regardless of their age, gender, education level, civil status, or place of resettlement, it was found that all returnees attempt to compensate for the lack of social services by engaging in daily farm work and other manual labour paid daily, as well as by taking on debts from private individuals, which they also repay through the income from manual labour or directly in exchange for working for the other people. Analysis of the results revealed that participants faced difficulties accessing services and that social benefits in Burundi were insufficient, as the preparations for their reception were inadequate to meet the basic human needs in the communities where they were reintegrated.
Özet
Bu araştırma, geri dönüş göçünü ele almakta olup, özellikle silahlı çatışmalar nedeniyle sürgüne kaçan, daha sonra ise menşe ülkelerine dönerek yeniden entegre olan Burundili mültecilerin sosyal hizmet ihtiyaçlarına odaklanmaktadır. Bu çalışma, Muyinga ve Kirundo bölgelerinde yeniden entegre olan Burundili mültecilerin durumuna ilişkin daha geniş kapsamlı bir nitel metodoloji çalışmasının bir parçasıdır. Bu çalışmada, çeşitli sürgün ülkelerinden menşe ülkeleri Burundi'ye geri dönerek yeniden entegre olan 25 ila 45 yaşları arasındaki 10 yetişkinle (7 kadın ve 3 erkek) yapılan derinlemesine görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır. Bu çalışmanın amacı, menşe topluluklarına yeniden entegre olan geri dönenlerin sosyal hizmet ihtiyaçlarını belirlemektir. Araştırma bulguları, tüm katılımcıların ev barınma gibi temel sosyal hizmetlere erişimde zorluklarla karşılaştıklarını; bunun yanı sıra, ev sahibi topluma yeniden entegre olduktan sonra yetersiz istihdam, sağlıkla ilgili sosyal korumanın yetersizliği ve tarım arazisi kıtlığı gibi sosyoekonomik zorluklarla da karşılaştıklarını ortaya koydu. Geri dönen mülteciler, kendileri uzaktayken anavatanlarında kalan aile üyeleriyle ve toplumun diğer üyeleriyle güçlü sosyal bağlara sahipti. Çoğu, temel ihtiyaçlarını karşılamak için toplum üyelerinin yiyecek veya para karşılığında sunduğu küçük günlük işlere ve akrabalarından gelen sosyal yardıma güveniyordu.Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, medeni durum veya yeniden yerleşim yeri ne olursa olsun, tüm geri dönenlerin günlük çiftlik işlerine ve günlük ücretli diğer el işlerine katılarak ve ayrıca özel şahıslardan borç alarak sosyal hizmetlerin eksikliğini telafi etmeye çalıştıkları ve; bu borçları da el işlerinden elde ettikleri gelirle veya doğrudan başkaları için çalışarak geri ödedikleri tespit edildi. Sonuçların incelenmesi, katılımcıların hizmetlere erişimde zorluklar yaşadığını ve Burundi’deki sosyal yardımların yetersiz olduğunu ortaya koydu; zira katılımcıların kabulüne yönelik hazırlıklar, yeniden entegrasyon topluluklarındaki temel insani ihtiyaçları karşılamak için yetersiz kalmıştı.