AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults indicate that practices such as the Constitution of Medina, equal opportunity in education, facilitation in worship, compassion-centered approaches, and merit-based appointments against stigmatization present a transformative pedagogical paradigm that prevents othering.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to analyze the Prophet Muhammad’s (pbuh) attitudes toward disadvantaged and vulnerable groups categorized as the "other" during his prophetic mission, thereby revealing the theoretical and educational principles of an anti-othering, inclusive religious education model. The study’s original value lies in making visible the holistic, human-dignity-centered, and subjectifying character of the prophetic Sunnah, rather than relying on fragmented examples. Grounded in document analysis—a qualitative research method—hadith sources, biographical texts (seerah), and related academic literature were analyzed using descriptive and content analysis techniques. The findings are structured under five main themes: adherents of different religions/languages, women, the elderly, children/orphans, and individuals with disabilities. Results indicate that practices such as the Constitution of Medina, equal opportunity in education, facilitation in worship, compassion-centered approaches, and merit-based appointments against stigmatization present a transformative pedagogical paradigm that prevents othering. In conclusion, the research demonstrates that the practices within the Sunnah provide a foundation for an inclusive religious education model that is applicable in multicultural educational settings, fosters critical awareness, and transforms differences into opportunities for mutual recognition (taʻaruf).
Özet
Bu araştırma, Hz. Peygamber’in (s.a.v.) risalet döneminde “öteki” olarak konumlandırılan dezavantajlı ve kırılgan gruplara yönelik tutumlarını analiz ederek ötekileştirme karşıtı kapsayıcı bir din eğitimi modelinin kuramsal ve eğitsel ilkelerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Din eğitimi literatüründe nebevi sünnetin parçalı örnekler yerine bütüncül, insan onurunu merkeze alan ve özneleştirici karakterini görünür kılması araştırmanın özgün değerini ve önemini yansıtmaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi modeline dayanan çalışmada hadis kaynakları, siyer kitapları ve Hz. Peygamber’in ötekine bakışını değerlendiren çalışmalar betimsel ve içerik analizi teknikleriyle harmanlanarak çözümlenmiştir. Araştırma bulguları farklı din/dil mensupları, kadınlar, yaşlılar, çocuklar/yetimler ve engelliler olmak üzere beş ana tema altında yapılandırılmıştır. Bulgular Medine Vesikası, eğitimde fırsat eşitliği, ibadette kolaylaştırma, şefkat odaklılık ve damgalama karşıtı liyakatli görevlendirmeler gibi uygulamaların ötekileştirmeyi engelleyen dönüştürücü bir pedagojik paradigma sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak araştırma, sünnetin sunduğu pratiklerin çok kültürlü eğitim ortamlarında uygulanabilir, eleştirel farkındalık geliştiren ve farklılıkları bilişme (teâruf) vesilesi kılan kapsayıcı bir din eğitimi modeline kaynaklık ettiğini ortaya koymaktadır.