AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings indicate that while both structures preserve their locational continuity, environmental transformations have weakened their contextual authenticity, with the nature of interventions determining their overall authenticity levels.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the adaptive reuse of the Gevher Nesibe Medical Complex and Avgunlu Madrasa, located in Mimar Sinan Park in Kayseri, Türkiye, through the fundamental conservation principle of authenticity. The research adopts the evaluation criteria set forth by the 1994 Nara Document on Authenticity, including design, materials, construction techniques, function, location, and setting. Historical archival records were compared with current architectural characteristics, and the authenticity of the buildings was qualitatively evaluated using expert opinions and contemporary theoretical debates. To support this analysis, a five-level evaluation framework (0–4) was developed based on the multidimensional authenticity approach of the Nara Document. Considering the scope, reversibility, and impact of interventions on the physical and interpretive identity of heritage structures, this framework enables a comparative assessment of different adaptive reuse practices. Within this scope, the Gevher Nesibe Medical Complex (reused as a museum) and the Avgunlu Madrasa (reused as a bookstore–café) were evaluated. Findings indicate that while both structures preserve their locational continuity, environmental transformations have weakened their contextual authenticity, with the nature of interventions determining their overall authenticity levels. Ultimately, this framework offers a systematic, practical method for future adaptive reuse projects.
Özet
Bu çalışma, kültürel mirasın korunmasında özgünlük kavramını temel alarak Kayseri Mimar Sinan Parkı’nda yer alan Gevher Nesibe Tıp Kompleksi ile Avgunlu Medresesi’nin yeniden kullanım süreçlerini özgünlük bağlamında karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Araştırma, Nara Özgünlük Belgesi’nin (1994) ortaya koyduğu tasarım, malzeme, yapım tekniği, işlev, konum ve çevre gibi ölçütlerini değerlendirme çerçevesi olarak benimsemektedir. Araştırma kapsamında, tarihî arşiv belgelerinden elde edilen veriler güncel mimari özelliklerle karşılaştırılmış; yapıların özgünlüğü, uzman görüşleri ve güncel kavramsal tartışmalarla nitel yöntemle değerlendirilmiştir. Bu amaçla, Nara Belgesi’nin çok boyutlu özgünlük yaklaşımını temel alan ve 0–4 arasında derecelendirilen beşli bir değerlendirme ölçeği geliştirilmiştir. Ölçek, yapılan müdahalelerin kapsamını, geri döndürülebilirliğini ve yapının fiziksel ile anlatımsal kimliğine etkisini dikkate alarak farklı yeniden kullanım uygulamalarının karşılaştırılmasına olanak sağlamaktadır. Gevher Nesibe Tıp Kompleksi’nin müze, Avgunlu Medresesi’nin ise kitabevi–kafe olarak yeniden işlevlendirilmesi bu çerçevede incelenmiştir. Bulgular, her iki yapının da konumsal sürekliliğini korumasına karşın çevresel dönüşümlerin bağlamsal özgünlüğünü zayıflattığını, müdahalelerin niteliğinin ise özgünlük düzeyleri üzerinde belirleyici olduğunu göstermektedir. Geliştirilen değerlendirme yaklaşımı, yeniden işlevlendirme uygulamalarında özgünlüğün sistematik ve karşılaştırmalı biçimde ele alınmasına yönelik uygulanabilir bir yöntem önermektedir.