AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, Kırkpınar Oil Wrestling is considered a living cultural heritage practice with a high intensity of ritual, strong layers of symbolic meaning, and a unique place in sports history, keeping the continuity of national memory alive.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine, from a sports management perspective, how the Kırkpınar Oil Wrestling, which holds a unique place in sports history, gained meaning within Turkish-Islamic culture and civilization through its origin narrative, ritual structure, symbolic language, and institutional framework, and how it maintains its continuity in national memory. Designed according to the content analysis method, which is among the qualitative research methods, this study is theoretically approached within the framework of Anthony Smith's ethno-symbolist approach. As a result of the examination, it has been observed that the main elements ensuring the continuity of Kırkpınar are the legendary origin narrative, the symbolic meaning of the number "forty" and the "spring" motif, the function of Sarayiçi as a memory space, the invitation and welcoming procedures, the opening and closing ceremonies, and the rhythmic ritual order established with the accompaniment of the announcer, the chieftain, the wrestling attire (kispet), the oiling, the pre-match ritual (peşrev), amulets, armbands, and music. The holistic structure of these elements transforms Kırkpınar from a mere sporting arena of physical competition into a multi-layered cultural representation where the past is remembered, cultural values are reproduced, and intergenerational transmission continues. Consequently, Kırkpınar Oil Wrestling is considered a living cultural heritage practice with a high intensity of ritual, strong layers of symbolic meaning, and a unique place in sports history, keeping the continuity of national memory alive.
Özet
Bu çalışma, spor tarihi içerisinde özgün bir yere sahip olan Kırkpınar Yağlı Güreşleri’nin köken anlatısı, ritüel örgüsü, sembolik dili ve kurumsal yapısı üzerinden Türk-İslam kültür ve medeniyetinde nasıl anlam kazandığını ve millî bellekteki sürekliliğini hangi unsurlar aracılığıyla sürdürdüğünü spor yönetimi perspektifinden incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma metotları arasında yer alan içerik analizi yöntemine göre tasarlanan bu çalışma kuramsal olarak Anthony Smith’in etno-sembolcü yaklaşımı çerçevesinde ele alınmaktadır. İnceleme sonucunda, Kırkpınar’ın sürekliliğini sağlayan başlıca unsurların efsanevi köken anlatısı “kırk” sayısı ve “pınar” motifinin sembolik anlamı, Sarayiçi’nin hafıza mekânı olarak işlevi, davet ve karşılama usulleri, açılış ve kapanış merasimleri ile cazgırlık, ağalık, kispet, yağlanma, peşrev, muska, pazıbent ve musiki eşliğinde kurulan ritmik ritüel düzen olduğu görülmüştür. Bu unsurların bütüncül yapısı, Kırkpınar’ı yalnızca bedensel rekabetin gerçekleştiği bir spor alanı olmaktan çıkararak geçmişin hatırlandığı, kültürel değerlerin yeniden üretildiği ve kuşaklar arası aktarımın sürdürüldüğü çok katmanlı kültürel bir temsil alanına dönüştürmektedir. Sonuç olarak Kırkpınar Yağlı Güreşleri, spor tarihi içerisinde özgün bir yer tutan ritüel yoğunluğu yüksek, sembolik anlam katmanları güçlü ve millî belleğin sürekliliğini canlı tutan yaşayan bir kültürel miras pratiği olarak değerlendirilmektedir.