AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this vein, the article examines how, in Cassirer’s philosophy of symbolic forms, language functions as the constitutive principle and structural condition of cultural existence across a broad spectrum ranging from human self-awareness to the construction of the social world.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article examines the ontological and epistemological status of language within the framework of Ernst Cassirer's (1874-1945) theory of culture and philosophy of symbolic forms. Understanding culture and language is possible primarily through understanding humanity. Cassirer defines humans not only as “thinking beings” but also as “symbolic beings” and positions culture as the comprehensive universe of human symbolic productions. In Cassirer's theory of culture, language is not merely a means of communication but a constitutive element that shapes consciousness, thought, and social existence, as well as one of the primary forms that determine the conception of truth and reality. While performing its function in the cultural universe of meaning, language interacts with other symbolic forms such as myth, art, religion, and science. In addition to this function, language also forms the basis of worldview, cultural diversity, and social identity through concepts. In this context, the philosophy of symbolic forms in Cassirer's work highlights an important area of discussion: language and culture are mutually transformative and carry each other. In this vein, the article examines how, in Cassirer’s philosophy of symbolic forms, language functions as the constitutive principle and structural condition of cultural existence across a broad spectrum ranging from human self-awareness to the construction of the social world.
Özet
Bu makale, Ernst Cassirer’in (1874-1945) kültür kuramı ve sembolik formlar felsefesi çerçevesinde dilin ontolojik ve epistemolojik statüsünü incelemektedir. Kültürün ve dilin anlaşılabilirliği, öncelikle insanı anlamakla mümkündür. Cassirer, insanı yalnızca “düşünen varlık” değil, aynı zamanda “sembolik varlık” olarak tarif ederken kültürü de insanın sembolik üretimlerinin bütünleyici evreni şeklinde konumlandırır. Kültür; mitos, dil, sanat, din ve bilimin oluşturduğu sembolik formlar felsefesi içerisinde şekillenen dinamik bir yapıdır. Cassirer’in kültür kuramında dil, yalnızca iletişimin aracı değil, aynı zamanda bilinci, düşünceyi ve toplumsal varoluşu biçimlendiren kurucu bir unsurdur; onun hakikat ve gerçeklik tasarımını belirleyen asli formlardan biridir. Dil, kültürel anlam evrenindeki dinamik işlevini icra ederken mitos, sanat, din ve bilim gibi sembolik formlarla karşılıklı etkileşim halindedir. Dil, bu işlevinin yanı sıra kavramlar yoluyla dünyagörüşünün, kültürel çeşitliliğin ve toplumsal-kimliğin de temelini oluşturur. Böylece Cassirer’in sembolik formlar felsefesinde dil ile kültürün karşılıklı olarak birbirinin hem taşıyıcısı hem de dönüştürücüsüdür. Bu doğrultuda makale, Cassirer’in sembolik formlar felsefesinde dilin, insanın kendini bilmesinden toplumsal evrenin inşasına uzanan geniş bir yelpazede, kültürel varoluşun kurucu ilkesi ve yapısal koşulu olarak nasıl işlev gördüğünü ele almaktadır.