Journals / Caucasian Journal of Science / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 1

An Examination of the Adequacy of the Science Curriculum in Addressing 21st-Century Problems Based on Teachers' and Academics' Perspectives

Öğretmen ve Akademisyen Görüşlerine Göre Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programının 21. Yüzyıl Problemleri Açısından Yeterliliğinin İncelenmesi

Fatma Demirtaş(ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8500-7353
Alptürk Akçöltekin(ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6694-1346
Pages
60–85
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, the study demonstrates that the 21st-century problems experienced by middle school students are multidimensional and that the current science curriculum remains limited in addressing these challenges.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine the 21st-century problems faced by middle school students through the perspectives of teachers and academics and to evaluate the adequacy of the 2018 Science Curriculum in addressing these problems.
📊
Key Findings & Data:The study group consisted of 13 academics specialized in science education and 63 science teachers actively working in schools.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, the study demonstrates that the 21st-century problems experienced by middle school students are multidimensional and that the current science curriculum remains limited in addressing these challenges.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:21. yüzyıl problemleri · Fen bilimleri öğretim programı · Ortaokul öğrencileri

Abstract

This study aims to examine the 21st-century problems faced by middle school students through the perspectives of teachers and academics and to evaluate the adequacy of the 2018 Science Curriculum in addressing these problems. The research was conducted using a qualitative case study design, and data were collected through semi-structured interview forms. The study group consisted of 13 academics specialized in science education and 63 science teachers actively working in schools. The obtained data were analyzed through content analysis and descriptive analysis techniques. According to the findings, academics identified critical thinking and problem-solving deficiencies, communication skill inadequacies, technology addiction, and lack of creativity as the major problems experienced by middle school students. Teachers, on the other hand, emphasized social media and technology addiction, attention deficit, reading comprehension difficulties, psychological and family-related problems, and socialization issues. Both participant groups stated that the main causes of these problems were deficiencies in the education system, family attitudes, and excessive use of digital media. Suggested solutions included strengthening family education and awareness, promoting student-centered active learning environments, improving social and personal skills, regulating technology use, and enhancing teacher competencies. Findings also revealed that the 2018 Science Curriculum is insufficient in producing effective solutions for 21st-century problems, particularly in terms of digital literacy, media literacy, creativity, and practical implementation. Teachers and academics emphasized the necessity of updating the curriculum and improving learning environments in line with contemporary educational needs. In conclusion, the study demonstrates that the 21st-century problems experienced by middle school students are multidimensional and that the current science curriculum remains limited in addressing these challenges. Therefore, it is recommended that the education system be restructured to support critical thinking, problem-solving, digital literacy, social-emotional development, and active learning skills.

Özet

Bu çalışma, ortaokul öğrencilerinin karşılaştıkları 21. yüzyıl problemlerini öğretmen ve akademisyen görüşleri doğrultusunda incelemeyi ve 2018 Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı’nın bu problemlere çözüm üretme yeterliliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma nitel durum çalışması deseninde yürütülmüş; veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Çalışma grubunu fen eğitimi alanında görev yapan 13 akademisyen ile 63 fen bilimleri öğretmeni oluşturmaktadır. Elde edilen veriler içerik ve betimsel analiz teknikleriyle çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre akademisyenler, ortaokul öğrencilerinin en önemli problemleri arasında eleştirel düşünme ve problem çözme eksikliği, iletişim becerilerindeki yetersizlik, teknoloji bağımlılığı ve yaratıcılık eksikliğini göstermiştir. Öğretmenler ise özellikle sosyal medya ve teknoloji bağımlılığı, dikkat dağınıklığı, okuduğunu anlama güçlüğü, psikolojik ve ailevi sorunlar ile sosyalleşme problemlerine dikkat çekmiştir. Her iki katılımcı grubu da bu problemlerin temel nedenleri arasında eğitim sistemindeki eksiklikleri, aile tutumlarını ve dijital medya kullanımını öne çıkarmıştır. Çözüm önerileri kapsamında aile eğitimi ve bilinçlendirme, öğrenci merkezli aktif öğrenme süreçleri, sosyal ve kişisel becerilerin geliştirilmesi, teknoloji kullanımının bilinçli hale getirilmesi ve öğretmen yeterliliklerinin artırılması ön plana çıkmıştır. Bulgular ayrıca 2018 Fen Bilimleri Öğretim Programı’nın 21. yüzyıl problemlerine çözüm üretme konusunda yetersiz kaldığını, özellikle dijital okuryazarlık, medya okuryazarlığı, yaratıcılık ve uygulama boyutlarında eksiklikler bulunduğunu göstermektedir. Öğretmenler ve akademisyenler, öğretim programının güncellenmesi ve öğrenme ortamlarının çağın ihtiyaçlarına uygun biçimde geliştirilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Sonuç olarak araştırma, ortaokul öğrencilerinin karşı karşıya olduğu 21. yüzyıl problemlerinin çok boyutlu bir yapıya sahip olduğunu ve mevcut fen öğretim programının bu problemlere çözüm üretmede sınırlı kaldığını ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda eğitim sisteminin; eleştirel düşünme, problem çözme, dijital okuryazarlık, sosyal-duygusal gelişim ve aktif öğrenme becerilerini destekleyecek şekilde yeniden yapılandırılması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

Demirtaş, F., Akçöltekin, A. (2026). An Examination of the Adequacy of the Science Curriculum in Addressing 21st-Century Problems Based on Teachers' and Academics' Perspectives. Caucasian Journal of Science, Cilt: 13 Sayı: 1, 60–85. https://doi.org/10.48138/cjo.1961970

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (43)

  1. Ananiadou, K., & Claro, M. (2009). 21st century skills and competences for new millennium learners in OECD countries. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/19939019
  2. Aslan, H., & Özyurt, M. (2019). İlkokul dördüncü sınıf fen bilimleri öğretim programının ve uygulamaların öğrencilere üst düzey düşünme becerilerini kazandırma durumlarının incelenmesi. Turkish Studies, 18(2).
  3. Aydın Ceran, S. (2021). 21. yüzyıl becerileri bağlamında fen eğitiminin bugünü ve geleceği: Türkiye perspektifinde bir analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(4), 3191-3218. https://doi.org/10.15869/itobiad.908645
  4. Ayvazoğlu, Ş., & Akar, M. (2025). Fen bilimleri öğretim programının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 1-18. https://doi.org/10.56677/mkuefder.1685427
  5. Bandura, A., & Walters, R. H. (1977). Social learning theory (Vol. 1, pp. 33-52). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-hall.
  6. Barefoot, D., & Szabo, J. (2009). Friends with benefits: A social media marketing handbook. No Starch Press.
  7. Baykul, Y. (2009). İlköğretimde matematik öğretimi (6–8. sınıflar). Pegem Akademi.
  8. Bell, S. (2010). 21. yüzyıl için proje tabanlı öğrenme: Geleceğin becerileri. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 83(2), 39–43. https://doi.org/10.1080/00098650903505415
  9. Berkant, H. G., & Varki, E. (2022). Öğretmen adaylarının çok boyutlu 21. yüzyıl becerileri ile yaratıcı düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 8(58), 1661-1680. https://doi.org/10.29226/TR1001.2022.316
  10. Boyd, D. (2008). Why youth (heart) social network sites: The role of networked publics in teenage social life. D. Buckingham (Ed.), Youth, identity, and digital media içinde (s. 119-142). The MIT Press. https://ssrn.com/abstract=1518924
  11. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Celepler Matbaacılık.
  12. Demir, K., & Çetin, P. (2023). 2018 fen bilimleri dersi öğretim programının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Anadolu Öğretmen Dergisi, 7(1), 25-43. https://doi.org/10.35346/aod.1279320
  13. Erikson, E. H. (1968). Identity: Youth and crisis. W. W. Norton & Company.
  14. Freud, S. (1997). Psikanalize giriş dersleri (S. Budak, Çev.). Öteki Yayınevi.
  15. Günüç, S. (2015). İnternet bağımlılık profili ile akademik başarı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 40(177), 115-126. https://doi.org/10.15390/EB.2015.3705
  16. Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn?. Educational Psychology Review, 16(3), 235–266. https://doi.org/10.1023/B:EDPR.0000034022.16470.f3
  17. Jonassen, D. H. (2011). Learning to solve problems: An instructional design guide. Routledge.
  18. Kafalı, C., & Akçöltekin, A. (2024). Fen bilimleri öğretmenlerinin 21. yüzyıl becerileri ile bilimsel araştırma öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. TroyAcademy, 9(1), 51-77. https://doi.org/10.31454/troyacademy.1365799
  19. Kalemkuş, J. (2021). Fen bilimleri dersi öğretim programı kazanımlarının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 63-87. https://doi.org/10.18039/ajesi.800552
  20. Karadağ, E., & Kılıç, B. (2019). Öğretmen görüşlerine göre öğrencilerdeki teknoloji bağımlılığı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 11(1), 101-117. https://doi.org/10.18863/pgy.556689
  21. Kayhan, S., Eyüp, B., & Malkoç, E. (2024). Ortaokul öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri, yaratıcı okuma algıları ve okuma öz yeterlikleri arasındaki ilişki. Journal of Uludag University Faculty of Education, 37(3), 1008–1036. https://doi.org/10.19171/uefad.1476061
  22. Kumcağız, H., Özdemir, T. Y., & Demir, Y. (2019). Ergenlerde sosyal medya kullanımının akademik başarı ve arkadaşlık ilişkilerine etkisi. International Journal of Social Science Research, 8(2), 1-17.
  23. Kuss, D. J., & Griffiths, M. D. (2011). Online social networking and addiction—A review of the psychological literature. International Journal of Environmental Research and Public Health, 8(9), 3528–3552. https://doi.org/10.3390/ijerph8093528
  24. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. SAGE Publications.
  25. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2. bs.). SAGE Publications.
  26. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı.
  27. Organisation for Economic Co-operation and Development. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
  28. Özçelik Demir, A. (2021). Altıncı ve yedinci sınıf ortaokul öğrencilerinin sosyal becerileri ile teknoloji bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
  29. Özdemir, A., & Şentürk, M. L. (2024). Fen bilgisi ve matematik öğretmeni adaylarının 21. yüzyıl becerileri öz yeterlik algılarını etkileyen değişkenlerin belirlenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(3), 1645–1677. https://doi.org/10.37217/tebd.1523067
  30. Partnership for 21st Century Skills. (2009). P21 framework definitions. https://www.battelleforkids.org/networks/p21
  31. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri: Teori ve pratiğin bütünleştirilmesi (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Ed.). Pegem Akademi Yayıncılık.
  32. Santrock, J. W. (2020). Ergenlik (14. bs.). (D. M. Siyez, Çev. Ed.). Nobel Akademik Yayıncılık.
  33. Senemoğlu, N. (2009). Gelişim, öğrenme ve öğretim (15. bs.). Pegem Akademi.
  34. Steinberg, L. (2014). Age of opportunity: Lessons from the new science of adolescence. Houghton Mifflin Harcourt.
  35. Tanrıverdi, H., & Sağır, S. (2014). Lise öğrencilerinin sosyal ağ kullanım amaçlarının ve sosyal ağları benimseme düzeylerinin öğrenci başarısına etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 775-822. https://doi.org/10.14500/adyusbd.849
  36. Tisdell, E. J., Merriam, S. B., & Stuckey-Peyrot, H. L. (2025). Qualitative research: A guide to design and implementation. John Wiley & Sons.
  37. Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
  38. Twenge, J. M. (2017). iGen: Why today’s super-connected kids are growing up less rebellious, more tolerant, less happy—and completely unprepared for adulthood—and what that means for the rest of us. Atria Books.
  39. Uyar, A., & Çiçek, B. (2021). Farklı branşlardaki öğretmenlerin 21. yüzyıl becerileri. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 9, 1-11. https://doi.org/10.21733/ibad.822410
  40. Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2011). Online communication and adolescents. Journal of Adolescent Health, 48(2), 121–127. https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2010.08.020
  41. World Health Organization. (2020). WHO guidelines on physical activity and sedentary behaviour. World Health Organization.
  42. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. bs.). Seçkin Yayıncılık.
  43. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6. bs.). SAGE Publications.