SavedAdd your journal

Journals / Marife Dini Araştırmalar Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 2

The problem of the Probative of al-Khabar al-Wahid According to Shia Imamiyya: A Case Study in Sheikh al-Taifa al-Tusi

İmâmiyye Şîası’na Göre Haber-i Vâhidin Hücciyeti Problemi -Şeyhü’t-Tâife et-Tûsî Özelinde

İbrahim KUTLUAY
Pages
63–84
Publication Date
2014-10-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article, therefore, aims to examine and discuss the main reasons and basis of different opinions of Tusi and of his teachers Sheikh Mufid and Sharif al-Murtaza about al-khabar al-wahid and the historical evolution of al-Tusi’s opinion.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The hujjiyya (probative) problem of isolated Hadiths/al-khabar al-wahid/al-ahad is one of the controversial issues in Shia Imamiyya as well as in the ahl al-Sunna.
📊
Key Findings & Data:Shi’i Imami scholars who lived in the mutaqaddimun period usually argue that isolated hadiths don’t express ilm, so they can not be accepted as a hujja; but primarily Sheikh al-Taifa al-Tusi and other some Usuli scholars, who are adherents of mutaakhkhirun period, argue that al-khabar al-wahid can be accepted as a hujja, provided that it includes some qualifications.
💡
Conclusion & Impact:This article, therefore, aims to examine and discuss the main reasons and basis of different opinions of Tusi and of his teachers Sheikh Mufid and Sharif al-Murtaza about al-khabar al-wahid and the historical evolution of al-Tusi’s opinion.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadith · Shia Imamiyya · Sheikh al-Taifa al-Tusi

Abstract

The hujjiyya (probative) problem of isolated Hadiths/al-khabar al-wahid/al-ahad is one of the controversial issues in Shia Imamiyya as well as in the ahl al-Sunna. Shi’i Imami scholars who lived in the mutaqaddimun period usually argue that isolated hadiths don’t express ilm, so they can not be accepted as a hujja; but primarily Sheikh al-Taifa al-Tusi and other some Usuli scholars, who are adherents of mutaakhkhirun period, argue that al-khabar al-wahid can be accepted as a hujja, provided that it includes some qualifications. This article, therefore, aims to examine and discuss the main reasons and basis of different opinions of Tusi and of his teachers Sheikh Mufid and Sharif al-Murtaza about al-khabar al-wahid and the historical evolution of al-Tusi’s opinion.

Özet

Haber-i vâhid’in hücciyeti meselesi, Ehl-i sünnet’te olduğu gibi İmâmiyye Şîası’nda da tartışmalı bir konudur. Mütekaddimûn dönemi İmâmî âlimleri genellikle haber-i vâhidin ilim ifade etmediğini, dolayısıyla delil olarak kabul edilemeyeceğini ifade etmelerine karşın, başta Şeyh Tûsî olmak üzere bir kısım müteahhirûn dönemi âlimleri, belirli şartları taşıması hâlinde haber-i vâhidin delil olabileceğini savunmuşlardır. Bu makalede, bu görüş değişikliğinin sebepleri ile İmâmiyye Şîası Usûlî Ekolü âlimlerinden Şeyh Tûsî’nin, aynı ekole mensup hocaları Şeyh Müfid ve Şerîf el-Mürtezâ’nın düşünceleriyle bağdaşmayan haber-i vâhidle ilgili görüşlerinin dayanakları ve tarihî seyri incelenip tartışılacaktır

🔖

Cite This Article

KUTLUAY, İ. (2014). The problem of the Probative of al-Khabar al-Wahid According to Shia Imamiyya: A Case Study in Sheikh al-Taifa al-Tusi. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 63–84. https://ajindex.com/articles/146639

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Abdürresûl, el-Gaffâr, el-Küleynî ve Husûmuhû Ebû Zehre, Dârü mehicceti’l-beyzâ, Beyrut, 1995/1415. Akhtar, Syed Waheed, The Early Imamiyyah Shiite Thinkers, Ashish Publishing House, New Delhi 1988. Âmilî, Şeyhü’l-İslâm İzzüddîn, Vusûlü’l-ahyâr ilâ usûli’l-ahbâr, nşr. Seyyid Muhammed Rızâ el-Hüseynî, Resâil fî dirâyeti’l-hadîs içinde, haz. Ebü’l-Fazl el-Hâfızayân Bâbulî, Dâru’l-hadîs, Kum 1424/2003.
  2. Apaydın, H. Yunus, “Haber-i vâhid” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul 1996, XIV, 355-363.
  3. Arjomand, S. A., The Shadow of God and Hidden Imam, religion, political order, and societal change in Shi’ite Iran from the beginning to 1890, University of Chicago Press, London 1984.
  4. Asfarüddin, Asma, “İmâmî Muhaddis Cemalüddîn Ahmed b. Tâvus’un Hadis Metodolojisine Bir Bakış”, çev. İbrahim Kutluay, Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (3-5) 2012/1, ss. 197-218. Bihbehânî, Muhammed Bâkır b. Muhammed, el-İctihad ve’l-ahbâr (Resâilü’l-usûliyye içinde), Müessesetü Allâmmeti’l-Bihbehânî, İran 1416. Brown, D.W., Rethinking Tradition in Modern Islamic, Cambridge 1996.
  5. Eren, Mehmet, Şîa’da Hadis Ricâl İlmi Kaynakları ve Konuları, Konya 2010.
  6. Ertürk, Mustafa “Haber-i vâhid” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul 1996, XIV, 351-352. Fadlî, Abdü’l-hâdî, Introduction the Hadith and Dirayat al-Ahadis, ICAS, 2002.
  7. Gleave, Robert, Scriptualist Islam The History and Doctrines of The Akhbari Shi’i School, Leiden 2007.
  8. Gleave, Robert, “Haber-i Vâhid Üzerine Modern Şiî Tartışmalar: Sadr, Humeyni ve Hui Örneği”, çev. İbrahim Kutluay, Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (3-4) 2011, ss. 135-166. Gurevî, Âyetullah Muhammed Cevâd el-Mûsevî el-Gurevî, Mesâdirü’l-ma’rifeti’d-dîniyye: Haberü’l-vâhid nemûzecen, dirâsetün istidlaliyyetün tütrahu rü’yetün muğayeretün, Dârü’l-hâdî, Beyrût 2004. Hillî, Allâme İbnü’l-Mutahhar Cemalüddin Hasan b. Yusuf, Mebâdiu’l-vusûl ilâ ilmi’lusûl, nşr. Abdülhüseyin Muhammed Bakkal, Mektebetü i’lami’l-İslâmî, Kum 1984; Dârü’l-advâ, Beyrut 1406. Hubbullah, Haydar, Nazariyyetü’s-sünne fi’l-fikri’l-İmâmiyyi’ş-Şiî: et-tekevvün ve’s-seyrûre, el-İntişârü’l- Arabî, Beyrut 1427/2006. Hû’î, Seyyid Ebü’l-Kasım al-Mûsavî, The Prolegomena to the Qur’an, çev. A. Abdulaziz, Oxford University Press, Oxford 1998. Hû’î, Seyyid Ebü’l-Kasım al-Mûsavî, Misbâhu’l-usûl, ed. Muhammed Surur el-Hüseynî, Kum 1417. Humeynî, Rûhullah, Tehzîbü’l-usûl, Kum 1405. Humeynî, Rûhullah, Menâhicü’l-vüsûl ilâ ilmi’l-usûl, Müessese-i Tanzim