AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFuture research should prioritize interoperable protocols, adaptive communication topologies, secure message exchange, realistic testbeds and standardized reporting frameworks for dependable, scalable and sustainable distributed agentic systems at scale.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Distributed agentic artificial intelligence increasingly relies on networked groups of autonomous agents that exchange observations, intentions, plans and task states to achieve collective goals. This systematic review synthesizes peer-reviewed studies published between 2023 and 2026 on communication-efficient networking for distributed agentic AI, multi-agent reinforcement learning and networked autonomous systems. Following PRISMA 2020, studies were identified from major scholarly databases and analyzed thematically across communication protocols, message compression and selection, semantic communication, coordination mechanisms, latency reduction, energy efficiency and deployment challenges. The evidence shows that selective engagement, graph-based compression, delay-aware communication, implicit consensus and value-of-information scheduling can reduce redundant exchanges while maintaining coordination quality. Semantic and edge–cloud approaches further lower payload size and local computational demand, although their benefits depend on channel conditions, resource availability and task placement. Persistent limitations include scalability, protocol interoperability, security and privacy risks, inconsistent energy reporting, dependence on simulated environments and limited standardization of evaluation metrics. The review concludes that communication efficiency should be treated as a joint optimization problem involving bandwidth, latency, computation, energy and task performance. Future research should prioritize interoperable protocols, adaptive communication topologies, secure message exchange, realistic testbeds and standardized reporting frameworks for dependable, scalable and sustainable distributed agentic systems at scale.
Özet
Dağıtık etmenli yapay zekâ, ortak hedeflere ulaşmak amacıyla gözlem, niyet, plan ve görev durumlarını paylaşan ağ bağlantılı özerk etmen gruplarına giderek daha fazla dayanmaktadır. Bu sistematik derleme, 2023–2026 yılları arasında yayımlanan ve dağıtık etmenli yapay zekâ, çok etmenli pekiştirmeli öğrenme ve ağ bağlantılı özerk sistemlerde iletişim verimli ağ oluşturmayı inceleyen hakemli çalışmaları sentezlemektedir. PRISMA 2020 çerçevesi izlenerek çalışmalar başlıca akademik veri tabanlarından belirlenmiş; iletişim protokolleri, mesaj sıkıştırma ve seçimi, anlamsal iletişim, koordinasyon mekanizmaları, gecikmenin azaltılması, enerji verimliliği ve dağıtım zorlukları açısından tematik olarak analiz edilmiştir. Bulgular, seçici etkileşim, grafik tabanlı sıkıştırma, gecikme farkındalıklı iletişim, örtük uzlaşma ve bilgi değeri temelli zamanlamanın koordinasyon kalitesini korurken gereksiz iletişimleri azaltabildiğini göstermektedir. Anlamsal ve uç–bulut yaklaşımları, veri yükü boyutunu ve yerel hesaplama gereksinimini daha da azaltmaktadır; ancak bu avantajlar kanal koşullarına, kaynak kullanılabilirliğine ve görev yerleşimine bağlıdır. Süregelen sınırlılıklar arasında ölçeklenebilirlik, protokol birlikte çalışabilirliği, güvenlik ve gizlilik riskleri, enerji raporlamasındaki tutarsızlıklar, benzetim ortamlarına bağımlılık ve değerlendirme ölçütlerinin sınırlı ölçüde standartlaştırılması bulunmaktadır. Derleme, iletişim verimliliğinin bant genişliği, gecikme, hesaplama, enerji ve görev performansını kapsayan ortak bir optimizasyon problemi olarak ele alınması gerektiği sonucuna varmaktadır. Gelecekteki araştırmalar; güvenilir, ölçeklenebilir ve sürdürülebilir dağıtık etmenli sistemler için birlikte çalışabilir protokollere, uyarlanabilir iletişim topolojilerine, güvenli mesajlaşmaya, gerçekçi test ortamlarına ve standartlaştırılmış raporlama çerçevelerine öncelik vermelidir.