AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis means that although pollution may decrease at some stages of economic growth, it can increase again in later stages.In addition, the results show that energy consumption has a significant and positive effect on environmental degradation throughout the entire period.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to examine the validity of the Environmental Kuznets Curve (EKC) hypothesis for Turkey. The EKC hypothesis explains the relationship between economic growth and environmental quality. It suggests that environmental pollution increases in the early stages of economic development as income rises. However, after a certain income level is reached, pollution begins to decrease due to technological progress and greater environmental awareness. Previous studies on Turkey have widely tested the EKC hypothesis. However, the results are mixed and often contradictory, depending on the data and methods used. To provide a clearer understanding, this study uses a non-linear econometric approach.In this context, a Markov-Switching model is applied using time series data covering the period from 1960 to 2023. This model is preferred because it can capture structural changes and different economic periods more effectively. The results do not support the traditional inverted U-shaped relationship suggested by the EKC hypothesis in Turkey. Instead, the findings point to an N-shaped relationship for certain periods. This means that although pollution may decrease at some stages of economic growth, it can increase again in later stages.In addition, the results show that energy consumption has a significant and positive effect on environmental degradation throughout the entire period. This suggests that energy-intensive production remains a major challenge for environmental sustainability in Turkey.
Özet
Bu çalışma, ekonomik büyüme ile çevresel kalite arasındaki karmaşık etkileşimi açıklayan en temel yaklaşımlardan biri olan Çevresel Kuznets Eğrisi (ÇKE) hipotezinin Türkiye özelindeki geçerliliğini ampirik olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. ÇKE hipotezi temel olarak, ekonomik kalkınmanın ilk aşamalarında kişi başına düşen gelir artışlarının çevresel kirliliği artırdığını; ancak belirli bir eşik gelir düzeyi aşıldıktan sonra teknolojik gelişme ve artan çevre bilinciyle kirliliğin azalmaya başladığı üzerine kuruludur. Türkiye ekonomisi üzerine yapılan mevcut literatür tarandığında, ÇKE hipotezinin geçerliliğinin birçok çalışmada sınandığı görülmektedir. Ancak kullanılan değişkenlere ve yöntemlere bağlı olarak oldukça heterojen ve çelişkili sonuçlara ulaşıldığı gözlemlenmektedir. Bu araştırmada, literatürdeki bu boşluğu doldurmak ve daha dinamik bir perspektif sunmak amacıyla doğrusal olmayan (non-lineer) ekonometrik bir yaklaşım benimsenmiştir. Bu kapsamda, 1960-2023 dönemini kapsayan bir zaman serisi verisi kullanılarak "Markov Rejim Değişim" (Markov-Switching) modeli uygulanmıştır. Bu modelin tercih edilme nedeni, ekonomik yapıdaki yapısal kırılmaları ve rejim değişimlerini dikkate alarak daha esnek ve tutarlı tahminler sunabilmesidir. Analizden elde edilen bulgular, Türkiye’de ÇKE hipotezinde öngörülen geleneksel "ters-U" biçimindeki ilişkinin ampirik olarak doğrulanmadığını ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlar, Türkiye’de gelir ve çevre arasındaki ilişkinin sınırlı bir dönemde "N" tipi bir eğilim sergilediğine işaret etmektedir. Bu durum, kirliliğin gelir artışıyla bir noktada düşüşe geçse bile, daha ileri aşamalarda yeniden yükselme potansiyeli taşıdığını göstermektedir. Ayrıca, incelenen tüm dönem boyunca enerji tüketiminin çevresel bozulma üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu, dolayısıyla enerji yoğun üretimin çevresel sürdürülebilirlik önünde temel bir engel teşkil ettiği sonucuna varılmıştır.