AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings reflect the unique dynamics of the sport sector and provide important data for the development of sectoral policies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the relationship between quality of work life and safety climate among coaches and sport specialists in Turkey. The study was designed with a relational survey model using quantitative research method. The sample of the study consisted of 612 coaches and sport specialists working in Provincial Directorates of Youth and Sports in 8 provinces in the Mediterranean Region (Adana, Antalya, Burdur, Hatay, Isparta, Kahramanmaraş, Mersin and Osmaniye). Of the participants, 60.3% were female, 39.7% were male, 53.1% were 40 years of age or older, and 67.5% were undergraduate graduates. A demographic information form, the Safety Climate Scale developed by Zohar and adapted to Turkish, and the Quality of Work Life Scale developed by Sirgy et al. were used as data collection tools. Simple linear regression analysis, independent sample t-tests and one-way analysis of variance were applied to analyse the data. The reliability values of the scales were found to be high, and Cronbach's alpha value was calculated as 0.88 for the Quality of Work Life Scale and 0.90 for the Safety Climate Scale. The results of the study revealed that quality of work life has a significant but negative effect on safety climate (β = -0.155, p < .001). The quality of work life variable explains 2.4% of the total variance in the safety climate variable. In terms of demographic variables, it was determined that gender, age and educational status did not create a significant difference on either quality of work life or safety climate. These findings reflect the unique dynamics of the sport sector and provide important data for the development of sectoral policies.
Özet
Bu araştırma, Türkiye'deki antrenörler ve spor uzmanları arasında iş yaşam kalitesi ile güvenlik iklimi arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemi kullanılarak ilişkisel tarama modeli ile tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Akdeniz Bölgesi'ndeki 8 ilde (Adana, Antalya, Burdur, Hatay, Isparta, Kahramanmaraş, Mersin ve Osmaniye) Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan 612 antrenör ve spor uzmanı oluşturmaktadır Veri toplama araçları olarak demografik bilgi formu, Zohar (1980) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlanan Güvenlik İklimi Ölçeği ile Sirgy ve arkadaşları (2001) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlanan İş Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde basit doğrusal regresyon analizi, bağımsız örneklem t-testleri ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Ölçeklerin güvenirlik değerleri yüksek bulunmuş olup, İş Yaşam Kalitesi Ölçeği için Cronbach Alfa değeri 0,88, Güvenlik İklimi Ölçeği için ise 0,90 olarak hesaplanmıştır. Araştırma sonuçları, iş yaşam kalitesinin güvenlik iklimi üzerinde anlamlı ancak negatif yönlü bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur (β = -0,155, p < .001). İş yaşam kalitesi değişkeni, güvenlik iklimi değişkenindeki toplam varyansın %2,4'ünü açıklamaktadır. Demografik değişkenler açısından cinsiyet, yaş ve eğitim durumunun ne iş yaşam kalitesi ne de güvenlik iklimi üzerinde anlamlı farklılık yaratmadığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, spor sektörünün kendine özgü dinamiklerini yansıtmakta ve sektörel politikaların geliştirilmesinde önemli veriler sunmaktadır.