SavedAdd your journal

Journals / Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi / 2026 / Volume: 8 Issue: 1

ACİL KLİNİĞE BAŞVURAN İHMAL ve/veya İSTİSMAR TANISI ALAN 0-18 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARIN ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Ahsen Ulukuş(Eskişehir Devlet Hastanesi, Hemşire)
Merve Ezen(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ)
Dilek Şayık(Eskişehir Devlet Hastanesi, Hemşire)
Ahmet Musmul(Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu/Tıbbi Hizmetler ve Teknikler Bölümü/ Tıbbi Dokümantasyon ve Sekreterlik Pr.,)
Ayfer Açıkgöz(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ)
Pages
—
Publication Date
2019-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Erkek ve 0-5 yaş arası çocuklarda risk daha fazladır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:GİRİŞ ve AMAÇ: Bu araştırma 0-18 yaş arası acil kliniğe başvuran hastalardan, ihmal ve istismar tanısı alanların tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini 09.11.2013-09.12.2014 tarihleri arasında, Eskişehir’deki bir hastanenin çocuk acil, erişkin acil ve kadın doğum acil kliniklerine başvuran 0-18 yaş arası 193.743 çocuk acil olgusundan, ihmal ve/veya istismar tanısı konulan 1528 çocuk (tam sayım) oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Erkek ve 0-5 yaş arası çocuklarda risk daha fazladır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Çocuk · istismar · ihmal

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu araştırma 0-18 yaş arası acil kliniğe başvuran hastalardan, ihmal ve istismar tanısı alanların tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Retrospektif bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini 09.11.2013-09.12.2014 tarihleri arasında, Eskişehir’deki bir hastanenin çocuk acil, erişkin acil ve kadın doğum acil kliniklerine başvuran 0-18 yaş arası 193.743 çocuk acil olgusundan, ihmal ve/veya istismar tanısı konulan 1528 çocuk (tam sayım) oluşturmuştur. Veriler hastane bilgi işlem sistemindeki istatistik programından (FONET-İstatistik) alınmıştır. Veri değerlendirmesi SPSS 21.0 programında yapılmıştır. BULGULAR: Çalışmamızda istismar ve/veya ihmal tanısı konulmuş çocukların %51.7’si (n=790) erkek, %58.6’sı (n=896) 0-5 yaşlar arasındadır. Olguların %75.9’unun fiziksel ihmale (n: 1160), %23.3’ünün duygusal ihmale (n: 356) maruz kaldığı belirlenmiştir. Çocukların %0.13’ü fiziksel istismara, %0.52’si cinsel istismara, %0.19’u ise duygusal istismara maruz kalmıştır. TARTIŞMA ve SONUÇ : Sonuç olarak acil kliniklere başvuru nedenleri arasında çocuk istismarı ve/veya ihmali önemli bir yer tutmaktadır. Erkek ve 0-5 yaş arası çocuklarda risk daha fazladır.

🔖

Cite This Article

Ulukuş, A., Ezen, M., Şayık, D., Musmul, A., Açıkgöz, A. (2019). ACİL KLİNİĞE BAŞVURAN İHMAL ve/veya İSTİSMAR TANISI ALAN 0-18 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARIN ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, Volume: 8 Issue: 1. https://ajindex.com/articles/1459771

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. WHO 2017, http://www.who.int/topics/child_abuse/en/ Erişim Tarihi: 20.09.2018.
  2. Turan A, Traş Z: Çocuk İhmal ve İstismarı, “Sargın N, Avşaroğlu S, Ünal A (eds): Eğitimden Psikolojik Yansımalar”, s. 37-58, Çizgi Kitabevi, Konya (2016).
  3. T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu, UNICEF-Türkiye, Türkiye’de “Çocuk istismarı ve Aile İçi Şiddet Araştırması” (2010) http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/cocuk-istismari-raporu-tr.pdf, syf. 32-5, Erişim Tarihi:20.09.2018
  4. Jacobi G, Dettmeyer R, Banaschak S, Brosig B, Herrmann B. Child abuse and neglect: diagnosis and management. Deutsches Ärzteblatt International. 2010; 107(13): 231-39.
  5. Bahadır Yılmaz E. Çocuk istismarının önlenmesinde kullanılan programlar ve özellikleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 2013; 16(4): 255-9.
  6. Rimsza ME, Schackner RA, Bowen KA, Marshall W. Can child deaths be prevented? The Arizona Child Fatality Review Program experience. Pediatrics. 2002; 110: 110-1.
  7. Turhan E, Sangün Ö, İnandı T. Birinci basamakta çocuk istismarı ve önlenmesi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2006; 15: 153-7.
  8. “İMDAT” Şiddeti Önleme ve Rehabilitasyon Derneği, “ASUMA” Acıbadem Üniversitesi Suç ve Şiddetle Mücadele Uygulama ve Araştırma Merkezi. Çocuk istismarına yönelik rapor. http://imdat.org/wp-content/uploads/2016/05/%C3%87OCUK%C4%B0ST%C4%B0SMARINA-Y%C3%96NEL%C4%B0K-RAPOR.pdf, 2016. Erişim Tarihi: 20.09.2018
  9. Kara B, Biçer Ü, Gökalp A. Çocuk istismarı. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2004; 47: 140-51.
  10. Bağ Ö, Alşen S. Çocuğun cinsel istismarının değerlendirilmesinde yeni model: çocuk izlem merkezleri. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi. 2016; 6(1): 9-14.
  11. Leventhal JM, Martin KD, Gaither JR. Using US data to estimate the incidence of serious physical abuse in children. Pediatrics. 2012; 129: 458-64.
  12. Korkmaz T, Erkol Z, Kahramansoy N. Acil servise gelen pediatrik adli olguların değerlendirilmesi: retrospektif bir çalışma. Haseki Tıp Bülteni. 2014; DOI: 10.4274/haseki.1712
  13. Bursal Duramaz B, Yıldırım H M, Kıhtır H S, Yeşilbaş O, Şevketoğlu E. Çocuk yoğun bakım birimimizde yatan adli olguların değerlendirilmesi. Türk Pediatri Arşivi. 2015; 50: 145-50.
  14. Vatansever Ü, Duran R, Yolsal E ve ark. Pediatrik acilde çocuk istismarı ve ihmali olasılığını akılda tutalım. Türk Pediatri Arşivi. 2004; 39: 120-4.
  15. Ayaz M, Ayaz AB, Soylu N. Çocuk ve ergen adli olgularda ruhsal değerlendirme. Klinik Psikiyatri. 2012; 15: 33-40.
  16. Sedlak AJ, Mettenburg J, Basena M et al. Fourth National Incidence Study of child abuse and neglect (NIS-4). Washington, DC: US Department of Health and Human Services. 2010.
  17. Yalçın H, Koçak N, Duman G. Anne babaların çocuk istismarıyla ilgili tutumlarının incelenmesi. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 2014; 16 (Özel sayı I): 137-43.
  18. World Health Organization. World report on violence and health. Genova: World Health Organization. 2002. http://www.who.int/violence_injury_prevention/violence/world_report/en/ Erişim Tarihi: 20.09.2018
  19. Güler N, Uzun S, Boztaş Z et al. Anneleri tarafından çocuklara uygulanan duygusal ve fiziksel istismar/ihmal davranışı ve bunu etkileyen faktörler. C. Ü. Tıp Fakültesi Dergisi. 2002; 24: 128-34.
  20. Altıparmak S, Yıldırım G, Yardımcı F et al. Annelerden alınan bilgilerle çocuk istismarı ve etkileyen etkenler. Anatolian Journal of Psychiatry. 2013; 14: 354-61.
  21. Ezen M, Açıkgöz A. Çocukların örselenmesine annelerin örselenme yaşantısının etkisi. Kocaeli Medical J. 2017; 6(3): 13-21.
  22. U.S. Department of Health & Human Services. Child Maltreatment. 2016. https://www.acf.hhs.gov/sites/default/files/cb/cm2016.pdf#page=67 Erişim Tarihi: 20.09.2018.
  23. Khoury-Kassabri M. The relationship between staff maltreatment of students and bully-victim group membership. Child Abuse & Neglect. 2009; 33: 914-23.
  24. Dönmez YE, Soylu N, Özcan ÖÖ ve ark. Cinsel istismar mağduru çocuk ve ergen olgularımızın sosdemografik ve klinik özellikleri. Turgut Özal Tıp Merkezi Dergisi. 2014; 21(1): 44-8.
  25. Gencer Ö, Özbek A, Özyurt G, Kavurma S. Çocuk ve ergenlerde aile dışı ve aile içi cinsel istismar olgularının karşılaştırılması. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2016; 17(1): 56-64.
  26. Bulut S. Öğretmenden öğrenciye yönelik olan fiziksel şiddet: Nicel bir araştırma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2008; 8(1): 106-18.
  27. Taner Y, Gökler B. Çocuk istismarı ve ihmali: psikiyatrik yönleri. Hacettepe Tıp Dergisi. 2004; 35: 82-6.
  28. Çöpür M, Üneri ÖŞ, Aydın E ve ark. İstanbul ili örnekleminde çocuk ve ergen cinsel istismarlarının karakteristik özellikleri. Anatolian Journal of Psychiatry. 2012; 13: 46-50.
  29. İmren SG, Ayaz AB, Yusufoğlu C, Rodopman Arman A. Cinsel istismara uğrayan çocuk ve ergenlerde klinik özellikler ve intihar girişimi ile ilişkili risk etmenleri. Marmara Medical Journal. 2013; 26: 11-6
  30. “İMDAT” Şiddeti Önleme ve Rehabilitasyon Derneği, “ASUMA” Acıbadem Üniversitesi Suç ve Şiddetle Mücadele Uygulama ve Araştırma Merkezi. Çocuk istismarına yönelik rapor. http://imdat.org/wp-content/uploads/2016/05/%C3%87OCUK%C4%B0ST%C4%B0SMARINA-Y%C3%96NEL%C4%B0K-RAPOR.pdf, 2016. Erişim Tarihi: 20.09.2018