AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the overall cohort, UCR demonstrated strong predictive performance for mortality (Area under the curve (AUC) 0.76; 95% CI: 0.735–0.785), outperforming NLR (AUC 0.62; 95% CI: 0.591–0.648).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aims: This study aimed to evaluate the prognostic value of the urea-to-creatinine ratio (UCR) in predicting in-hospital mortality among patients diagnosed with pneumonia and to compare its performance with the neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), while minimizing confounding factors by propensity score matching. Methods: This retrospective, single-center observational study included adult patients with clinically and radiologically confirmed pneumonia who presented to the emergency department between 2023 and 2025. Demographic characteristics, laboratory parameters, and clinical outcomes were obtained from the hospital’s electronic medical record system. UCR and NLR were calculated using laboratory values recorded at admission. Receiver operating characteristic (ROC) curve analyses were performed both before and after 1:1 nearest-neighbor propensity score matching, which was conducted using age, troponin I, and pro-BNP as matching variables. The primary outcome was all-cause in-hospital mortality. Results: A total of 2,884 patients met the inclusion criteria. Non-survivors (n=442) showed significantly higher UCR and NLR levels compared with survivors (n=2,442; p<0.001). In the overall cohort, UCR demonstrated strong predictive performance for mortality (Area under the curve (AUC) 0.76; 95% CI: 0.735–0.785), outperforming NLR (AUC 0.62; 95% CI: 0.591–0.648). After propensity score matching (n=826), UCR maintained its discriminatory performance (AUC 0.729; 95% CI: 0.695–0.763), again outperforming NLR (AUC 0.60). The sensitivity, specificity, positive predictive value, and negative predictive value of UCR remained clinically meaningful and consistent across both the unmatched and matched analyses. Conclusion: UCR showed a moderate yet clinically relevant ability to predict in-hospital mortality among pneumonia patients and consistently outperformed NLR, both before and after adjustment for confounders. These findings suggest that UCR may serve as a useful adjunct biomarker for early risk stratification in pneumonia.
Özet
Amaç: Bu çalışma, pnömoni tanısı alan hastalarda üre/kreatinin oranının (UCR) hastane içi mortaliteyi öngörmedeki prognostik değerini değerlendirmeyi ve karıştırıcı faktörleri en aza indirmek için yapılan propensity skor eşleştirmesi sonrasında nötrofil/lenfosit oranı (NLR) ile karşılaştırmayı amaçladı. Yöntemler: Bu retrospektif, tek merkezli gözlemsel çalışmaya 2023–2025 yılları arasında acil servise başvuran, klinik ve radyolojik olarak pnömoni tanısı doğrulanmış yetişkin hastalar dahil edildi. Demografik özellikler, laboratuvar parametreleri ve klinik sonuçlar hastanenin elektronik tıbbi kayıt sisteminden elde edildi. UCR ve NLR, başvuru anındaki laboratuvar değerleri kullanılarak hesaplandı. Alıcı işletim karakteristiği (ROC) eğrisi analizleri, yaş, troponin I ve pro-BNP değerleri kullanılarak yapılan 1:1 en yakın komşu propensity skor eşleştirmesi öncesi ve sonrasında gerçekleştirildi. Birincil sonuç tüm nedenlere bağlı hastane içi mortaliteydi. Bulgular: Toplam 2.884 hasta çalışmaya dahil edildi. Hayatta kalamayanlar (n=442), hayatta kalanlara (n=2.442; p<0.001) kıyasla anlamlı derecede daha yüksek UCR ve NLR seviyelerine sahipti. Genel kohortta UCR, mortaliteyi öngörmede güçlü bir performans sergiledi (Eğri altındaki alan (AUC) 0.76; %95 GA: 0.735–0.785) ve NLR’den (AUC 0.62; %95 GA: 0.591–0.648) daha üstün bulundu. Propensity skor eşleştirmesi sonrası (n = 826) UCR ayırt edici performansını korudu (AUC 0.729; %95 GA: 0.695–0.763) ve yine NLR’den (AUC 0.60) daha iyi performans gösterdi. UCR’nin duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değerleri hem eşleştirilmemiş hem de eşleştirilmiş analizlerde klinik olarak anlamlı ve tutarlı kaldı. Sonuç: UCR, pnömoni hastalarında hastane içi mortaliteyi öngörmede orta düzeyde ancak klinik açıdan anlamlı bir yetenek göstermiş ve hem karıştırıcı faktörler ayarlanmadan önce hem de sonra NLR’den üstün bulunmuştur. Bu bulgular, UCR’nin pnömonide erken risk sınıflandırması için yararlı bir yardımcı biyobelirteç olarak hizmet edebileceğini düşündürmektedir.