Journals / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 66 - Sayı: 4

“From Past to Present Impartiality of Judge in Turkish Law"

"GEÇMİŞTEN GÜMÜMÜZE TÜRK HUKUKUNDA HÂKİMİN TARAFSIZLIĞI"

Pages
763–794
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this sense, the meaning is given to the concept of judge’s impartiality in the Ottoman Empire and contemporary Turkish law, and the legal arrangements (injunctions/measures) and ethical principles foreseen to ensure impartiality are emphasized.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main purpose of the functioning of the law is to provide justice.
📊
Key Findings & Data:As a matter of fact, with the constitutional referendum of 16 April 2017, Article 9 of the Constitution was added to the provision of impartiality so that the issue of independence and impartiality has been settled on a constitutional basis.
💡
Conclusion & Impact:In this sense, the meaning is given to the concept of judge’s impartiality in the Ottoman Empire and contemporary Turkish law, and the legal arrangements (injunctions/measures) and ethical principles foreseen to ensure impartiality are emphasized.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The main purpose of the functioning of the law is to provide justice. And justice is the basis of the State. It is unimaginable for a State to survive without justice, similar to a baseless building which is condemned to be ruined. If the trust of justice in a society is weakened, the confidence of citizens in the state is also reduced. In order to reach the ideal of “just”, judicial decisions must be fair and impartial as well as within the rule of law. For this reason, throughout history, the role of executives of law has been important as the rules of law in all legal systems and societies. In order to reach justice, it is unquestionable that judges who decide on disputes should be independent and impartial. As a matter of fact, with the constitutional referendum of 16 April 2017, Article 9 of the Constitution was added to the provision of impartiality so that the issue of independence and impartiality has been settled on a constitutional basis. However, in this study, we focus on only the element of impartiality, and not on the element of independence. In this sense, the meaning is given to the concept of judge’s impartiality in the Ottoman Empire and contemporary Turkish law, and the legal arrangements (injunctions/measures) and ethical principles foreseen to ensure impartiality are emphasized.

Özet

Hukukun işleyişindeki temel amaç adaleti sağlamaktır. Adalet ise mülkün (devletin) temelidir. Nasıl ki temelsiz bir bina yıkılmaya mahkûm ise, adalet olmadan da bir Devletin ayakta kalması düşünülemez. Eğer bir toplumda adalete güven azalırsa vatandaşların devlete olan güveni de azalır. Adalet ülküsüne ulaşmak için, yargısal kararların hukuka uygun olması yanında adil ve tarafsız olması esastır. Bu nedenle tarih boyunca tüm hukuk sistemleri ve toplumlarda hukuk kuralları kadar hukuku uygulayanların rolü önemli olmuştur. Adaletin gerçekleşmesi için hiç şüphesiz, uyuşmazlık hakkında karar verecek olan hâkimlerin bağımsız ve tarafsız olması şarttır. Nitekim 16 Nisan 2017 tarihli Anayasa referandumu ile Anayasa’nın 9. maddesine yargının tarafsız olacağı ibaresi de eklenmiş, böylece yargının bağımsız ve tarafsız olduğu hususu Anayasal bir dayanağa kavuşturulmuştur. Ancak biz çalışmamızda bağımsızlık unsurunu değil, sadece, tarafsızlık unsurunu incelemekteyiz. Bu anlamda makalede, Osmanlı Devletinde ve günümüz Türk Hukukunda hâkimin tarafsızlığı kavramına verilen anlam ve tarafsızlığın sağlanması için öngörülen hukuki düzenlemeler (tedbirler/önlemler) ve etik ilkeler üzerinde durulmaktadır.

🔖

Cite This Article

TOPUZ, G., KONAN, B. (2017). “From Past to Present Impartiality of Judge in Turkish Law". Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 66 - Sayı: 4, 763–794. https://ajindex.com/articles/144639

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Akcan, Recep, Hâkimin Vasıfları, Ankara 2013.
  2. Akcan, Recep/ Kaya, Cemil, Medeni ve İdari Yargıda Hakimin Davaya Bakmaktan Yasaklılığı ve Reddi, İÜHFM C. LXVIII, S. 1-2, 2010, (171-196).
  3. Aktepe, Artık, Sezin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararları Işığında Medeni Usul Hukukunda Adil Yargılanma Hakkı, Ankara 2014.
  4. Altıntaş, Ali, Yargı Bağımsızlığı Bağlamında Karşılaştırmalı Hukukta ve Türk Hukukunda Adliye Yönetimi, Ankara 2013.
  5. Aslan, Nasi, İslam Hukukunda Yargılama Etiği ve İlkeleri, Adana, 2014.
  6. Atar, Fahrettin, "KAZÂ", İslam Ansiklopedisi, (113-117).
  7. Avcı, Mustafa, "Mecelleye Göre Hakimin Nitelikleri ve Yargılama Etiği", TAAD, Yıl: 7 Sayı, 27 (Temmuz 2016), (33-58).
  8. Avcı, Mustafa Mecelleye Göre Hakimlik Etiği, İnsan ve Toplum Bilimleri Uluslararası Yargı Etiği Sempozyumu, 26-27 Mayıs 2017, İstanbul, (121-187), s. ( 225-237), s. 232 Aydın, İnayet, Akademik Etik, Ankara 2016.
  9. Berki, Ali Himmet, İslâm Şeriatinde Kaza (Hüküm ve Hâkimlik) Tarihi ve İftâ Müessesesi, Ankara 1962.
  10. Birtek, Fatih, Cumhuriyet Savcısının Delilleri ve Fiili Takdir Yetkisi, Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan, (953-990).
  11. Centel, Nur, Ceza Muhakemesi Hukukunda Hâkimin Tarafsızlığı, İstanbul 1996.
  12. Centel, Nur/ Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul 2012.
  13. Çon, Ömer, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na Göre Hakimin Davaya Bakmaktan Yasaklılığı ve Reddi, Ankara 2013.
  14. Demir, Abdullah, Türk Hukuk Tarihi, İstanbul 2011.
  15. Demirel, Fatmagül, Adliye Nezareti’nin Kuruluşu ve Faaliyetleri, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, 2008.
  16. Demirel, Fatmagül, Osmanlı Devletinde Hâkimlerin Seçimi ve Tayinlerinin Yargı Etiği Açısından Değerlendirilmesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Uluslararası Yargı Etiği Sempozyumu, 26 - 27 Mayıs 2017, İstanbul (s. 53-61)
  17. Ergül, Ozan, Anayasa Mahkemesi Ve Hâkimin Tarafsızlığı, TBB Dergisi, S.54, 2004, (245-257).
  18. Fabrequettes, M.P, Adalet Mantığı ve Hüküm Verme Sanatı, Ankara 1945.
  19. Fendoğlu, Hasan Tahsin, Anayasal Derinlik, Ankara 2012.
  20. Fendoğlu, Hasan Tahsin, Yargının Bağımsızlığı ve Tarafsızlığı, Ankara 2010.
  21. Gönenç, Levent, Yargının Bağımsızlığı ve Tarafsızlığı, TEPAV Anayasa Çalışma Metinleri 2011.
  22. Gözler, Kemal, Elveda Anayasa 16 Nisan 2017’de Oylayacağımız Anayasa Değişikliği Hakkında Eleştiriler, Bursa 2017.
  23. Gözübüyük, Şeref/ Tan, Turgut, İdare Hukuku Cilt II İdari Yargılama Hukuku, Ankara 2010.
  24. Gülener, Serdar, Yargı Bağımsızlığını Güçlendirici Bir Mekanizma Olarak Yargısal Hesap Verebilirlik ve Türk Yargı Sistemi, Ga