AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicated that the group×time interaction for CMJ and DJ performance was not statistically significant (p > 0.05); however, a more pronounced performance decline was observed in the control group (CMJ: 8.76%; DJ: 9.86%).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study was conducted to examine the acute effects of various recovery methods on jumping, flexibility and sprint performance following an isokinetic fatigue protocol. Thirty-eight male athletes (age: 21.03 ± 1.66 years; height: 178.5 ± 6.93 cm; body weight: 73.10 ± 9.59 kg) participated in the study voluntarily. Pre-tests included the sit-and-reach test, Countermovement Jump (CMJ), Drop Jump (DJ), and a 20-meter sprint test, administered in that order. Following the pre-tests, participants were randomly assigned to one of four groups: foam rolling, intermittent pneumatic compression, massage gun, or a control group. A standardized fatigue protocol was applied to all participants using a isokinetic dynamometer. After the recovery interventions, participants rested for 60 minutes under standard laboratory conditions before post-tests were conducted. The findings indicated that the group×time interaction for CMJ and DJ performance was not statistically significant (p > 0.05); however, a more pronounced performance decline was observed in the control group (CMJ: 8.76%; DJ: 9.86%). No significant differences were found between the groups in terms of sprint performance (p>0.05). In terms of flexibility, the foam rolling and intermittent pneumatic compression groups differed significantly from the control group. In conclusion, different recovery methods may contribute to maintaining certain performance parameters and may be applied during periods of intensive training and competition.
Özet
Bu araştırma, izokinetik yorgunluk protokolü uygulaması sonrasında farklı toparlanma yöntemlerinin sıçrama, esneklik ve sürat performansı üzerindeki akut etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya, 38 erkek sporcu (yaş: 21.03 ± 1.66 yıl; boy uzunluğu: 178.5 ± 6.93 cm; vücut ağırlığı: 73.10 ± 9.59 kg) gönüllü olarak katılmıştır. Ön testlerde otur-eriş testi, Countermovement Jump (CMJ), Drop Jump (DJ) ve 20 m sürat testi sırasıyla uygulanmıştır. Katılımcılar ön testlerin ardından randomizasyon yoluyla foam roller, aralıklı pnömatik kompresyon, masaj tabancası ve kontrol grubu olmak üzere dört gruba ayrılmıştır. Tüm katılımcılara izokinetik dinamometre ile standart bir yorgunluk protokolü uygulanmıştır. Toparlanma uygulamalarının ardından katılımcılar standart laboratuvar koşullarında 60 dakika dinlendirildikten sonra son testler gerçekleştirilmiştir. Bulgular, CMJ ve DJ performansında grup×zaman etkileşiminin anlamlı olmadığını (p>0.05), ancak performans kaybının özellikle kontrol grubunda daha belirgin olduğunu göstermiştir (CMJ: %8.76; DJ:%9.86). Sprint performansında gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Esneklik performansında foam roller ve aralıklı pnömatik kompresyon grupları kontrol grubundan anlamlı olarak farklı bulunmuştur. Sonuç olarak, farklı toparlanma yöntemleri bazı performans parametrelerinin korunmasına katkı sağlayabildiği, yoğun antrenman ve müsabaka dönemlerinde kullanılabileceği söylenebilir.