AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings reveal that nine values appear in both sources, whereas “aesthetics” is not designated under a separate heading in the historical text.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study conducts a comparative analysis of the representation of ten core values in the 2024 Religious Culture and Moral Knowledge (DKAB) Grade 5 curriculum—updated under the “Turkey Century Education Model”—and those found in Ali Seydi Bey’s 1920 Ottoman‐era moral text Musahabat-ı Ahlâkiye. Its primary aim is to uncover both the historical continuities and the pedagogical transformation dynamics within values education. Employing a qualitative document‐analysis approach, Musahabat-ı Ahlâkiye served as the primary data source, while the 2024 DKAB curriculum and accompanying textbooks were treated as secondary sources. Data were gathered by examining the historical text’s headings, dialogues, case examples, and visual elements; concurrently, the contemporary curriculum’s ten predefined values—diligence, honesty, aesthetics, compassion, freedom, patience, respect, love, responsibility, and cleanliness—were coded and analyzed. Findings reveal that nine values appear in both sources, whereas “aesthetics” is not designated under a separate heading in the historical text. Moreover, the emphases and conceptualizations of freedom, aesthetics, and patience diverge, indicating that values are continually reshaped in response to evolving social contexts and pedagogical paradigms. This research contributes to the literature by introducing an original analytic model for comparing historical moral texts with modern curricula, jointly evaluating contentual continuity and pedagogical transformation in values education, and demonstrating how historical sources may be reinterpreted from a constructivist learning perspective. The results underscore the importance of integrating historical viewpoints into curriculum development and prompt a conceptual discussion on the cultural continuity of value‐based education.
Özet
Bu çalışma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında güncellenen 2024 Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) 5. sınıf öğretim programında yer alan on temel değerin, Osmanlı dönemine ait Ali Seydi Bey’in 1920 tarihli Musahabat-ı Ahlâkiye adlı metindeki temsilini karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Araştırmanın amacı, değerler eğitiminin tarihsel sürekliliğini ve pedagojik dönüşüm dinamiklerini ortaya koymaktır. Nitel araştırma kapsamında belge analizi yöntemi kullanılmıştır. Birincil veri kaynağı olarak Musahabat-ı Ahlâkiye, ikincil kaynaklar olarak ise 2024 DKAB programı ve ders kitapları seçilmiştir. Tarihî metnin başlıkları, diyalogları, örnek olayları ve görselleri üzerinden veri toplanmış; güncel programda tanımlı on değer (çalışkanlık, dürüstlük, estetik, merhamet, özgürlük, sabır, saygı, sevgi, sorumluluk, temizlik) ön tanımlı kodlarla analiz edilmiştir. Bulgular, dokuz değerin her iki kaynakta da yer aldığını gösterirken, estetik değeri tarihî metinde ayrı bir başlık altında bulunmamaktadır. Ayrıca özgürlük, estetik ve sabır gibi değerlerde vurgu ve yaklaşımlar farklılaşmıştır; bu durum, değerlerin toplumsal bağlam ve pedagojik paradigmalar doğrultusunda yeniden şekillendiğini ortaya koyar. Araştırma; tarihsel ahlak metinlerinin çağdaş müfredatla karşılaştırılmasına dayalı özgün bir analiz modeli, içeriksel süreklilik ile pedagojik dönüşümün birlikte değerlendirilmesi ve tarihî kaynakların yapılandırmacı öğrenme perspektifiyle yeniden yorumlanabileceğini göstermesi bakımından literatüre katkı sunmaktadır. Çalışmanın bulguları, müfredat geliştirme süreçlerinde tarihsel perspektifin önemini vurgulayarak, değer temelli eğitimin kültürel sürekliliğini kavramsal düzlemde tartışmaya açmaktadır.