AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, although instructors have adapted technologically, it has been revealed that they need continuous and particularly pedagogically focused support for qualified and sustainable fully online or hybrid education models.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the study is to present the existing literature examining the experiences and self-efficacy perceptions of instructors in higher education institutions regarding distance education after the COVID-19 pandemic through a systematic review. The emergency distance education process, which started with the pandemic and caught institutions unprepared, brought along significant challenges such as technical infrastructure problems, increased workload, and decreased student interaction and motivation. Although a significant increase in instructors' digital competencies has been observed after the pandemic, it is understood that challenges continue in areas such as developing effective online teaching methods and ensuring student motivation. When self-efficacy perceptions are examined, while an improvement is seen in basic technology use, it has been determined that significant development needs continue in pedagogical areas such as effective online course design, creating interactive content, and implementing alternative measurement and evaluation methods. Providing an adequate level of institutional support and professional development opportunities have been identified as important factors that enhance instructors' experiences and self-efficacy. Consequently, although instructors have adapted technologically, it has been revealed that they need continuous and particularly pedagogically focused support for qualified and sustainable fully online or hybrid education models.
Özet
Araştırmanın amacı COVID-19 pandemisi sonrasında yükseköğretim kurumlarında görev yapan öğretim elemanlarının uzaktan eğitime ilişkin deneyimlerini ve özyeterlilik algılarını inceleyen mevcut literatürü sistematik olarak derlemeyerek sunmaktır. Pandemiyle başlayan ve hazırlıksız yakalanılan acil uzaktan eğitim süreci teknik altyapı sorunları, artan iş yükü, azalan öğrenci etkileşimi ve motivasyonu gibi önemli zorlukları beraberinde getirmiştir. Pandemi sonrasında öğretim elemanlarının dijital yetkinliklerinde belirgin bir artış gözlenmekle birlikte, etkili çevrimiçi öğretim yöntemleri geliştirme ve öğrenci motivasyonunu sağlama gibi konularda zorlukların devam ettiği anlaşılmaktadır. Özyeterlilik algıları incelendiğinde, temel teknoloji kullanımı konusunda bir gelişim görülürken etkili çevrimiçi ders tasarımı, etkileşimli içerik oluşturma, alternatif ölçme-değerlendirme yöntemleri uygulama gibi pedagojik alanlarda önemli gelişim ihtiyaçlarının devam ettiği belirlenmiştir. Yeterli düzeyde kurumsal desteğin sağlanması ve mesleki gelişim olanaklarının öğretim elemanlarının deneyimlerini ve özyeterliliklerini artıran önemli faktörler olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak öğretim elemanları teknoloji açısından adapte olsalar da nitelikli ve sürdürülebilir tamamen çevrimiçi ya da hibrit eğitim modelleri için sürekli ve özellikle pedagojik odaklı desteğe ihtiyaç duydukları ortaya konmuştur.