SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi / 2026 / Sayı: 58

TÜRKİYE'DE AKTİF SİGORTALI SAYISINI BELİRLEYEN FAKTÖRLER

Erdal Karagöl
Pages
33–43
Publication Date
2010-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Uzun dönemde işsiz sayısı ile aktif sigortalı sayısı arasında negatif bir ilişki var.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, Türkiye’de aktif sigortalı sayısını belirleyen faktörlerin neler olduğu incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Değişkenler arasındaki eşbütünleşme ve uzun dönemli ilişkinin test edilmesi için 1970–2004 yılları arasındaki veriler kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Uzun dönemde işsiz sayısı ile aktif sigortalı sayısı arasında negatif bir ilişki var.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Aktif Sigortalılar · İşsizlik · GSMH

Özet

Bu çalışmada, Türkiye’de aktif sigortalı sayısını belirleyen faktörlerin neler olduğu incelenmiştir. Değişkenler arasındaki eşbütünleşme ve uzun dönemli ilişkinin test edilmesi için 1970–2004 yılları arasındaki veriler kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre aktif nüfus sayısı ve GSMH ve dolayısıyla kişi başına düşen gelir artıkça aktif sigortalı sayısında bir artış meydan gelmektedir. Uzun dönemde işsiz sayısı ile aktif sigortalı sayısı arasında negatif bir ilişki var.

🔖

Cite This Article

Karagöl, E. (2010). TÜRKİYE'DE AKTİF SİGORTALI SAYISINI BELİRLEYEN FAKTÖRLER. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Sayı: 58, 33–43. https://ajindex.com/articles/1438

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Dickey, David A., Wayne. A. Fuller (1979), “Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series With A Unit Root”, Journal of the American Statistical Association, 74, ss. 427–431.
  2. DPT (2004), Ekonomik ve Sosyal Göstergeler, 1950–2004, Ankara.
  3. DPT (2003), (Çevrimiçi): http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/viii/ sossigo/sossigo.htm.
  4. Engel, R. F., C. W. J. Granger (1987), “Co–integration and Error Correction Representation, Estimation and Testing”, Econometrica, 55, No. 2, ss. 251–276.
  5. Gujarati, Domador N. (1999), “Temel Ekonometri”, (Çev.Ü. Şenesen & G.G. Şenesen), Đstanbul, Literatür Yayınları.
  6. Hak–Đş Konfederasyonu (1997), “2000’e Doğru Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sisteminin Geleceği”, Ankara, ss. 70–71.
  7. Johansen, Soren (1998), “Statistical Analysis of Cointegration Vectors”, Journal of Economic Dynamics and Control, 12 (2/3), ss. 231–254.
  8. Johansen, Soren, Katarina Juselius (1990), “Maximum Likelihood Estimation and Inference on Cointegration–With Applications to the Demand For Money”, Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 52 (2), ss. 169–210.
  9. Karagöl, Erdal (2006), “GSMH Aktif Sigortalı Sayısını Artırıyor mu?”, Sigorta Araştırmaları Dergisi, Mart, Sayı: 3, ss. 15–21. TÜĐK (2006), “Đstatistikler”, (Çevrimiçi): http://www.tuik.gov.tr.