AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this study, VEGF was found to be a potential biomarker for obesity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The objective of this study was to investigate the relevance of plasma hypoxia-inducible factor-1 alpha (HIF-1α) and vascular endothelial growth factor (VEGF) levels in obesity and their associations with body mass index (BMI), body fat percentage, and waist to-hip ratio. Material and Methods: The study included 45 obese subjects and 28 healthy controls recruited from a private clinic in Manavgat, Antalya. The measurement of BMI, percentage of body fat, and waist-to-hip ratio was conducted in all subjects using a bioelectrical impedance analysis device. The plasma levels of HIF-1α and VEGF were measured using the micro-ELISA method. Results: In the Mann-Whitney U test, HIF-1α levels were similar in obese subjects (median=1.439 ng/L [Interquartile range (IQR)=11.62, min-max=0.904-12.53] and control group (median=1.377 ng/L [1.323, 0.852-2.175], p=0.0821). VEGF levels were found to be significantly higher in obese subjects compared to the controls (medians; 729.8 ng/L [5515, 485.3-6000] vs. 589.5 ng/L, [416.8, 396.4-813.2], respectively, p<0.0001). In Spearman correlation analysis, VEGF and HIF-1α levels were shown to be strongly positively correlated in obese subjects (rho=0.598, p<0.00001). Both the waist-to-hip ratio and body fat percentage also showed significant positive correlations with BMI in the obese group (rho=0.663, p<0.0001 for waist-to-hip ratio, and rho=0.313, p=0.036 for body fat percentage). In addition, circulating VEGF exhibited strong potential as a biomarker for obesity (AUC=0.813, p=0.001). Conclusion: Elevated plasma levels of VEGF and the strong positive correlation between HIF-1α and VEGF indicate the potential involvement of hypoxia in the progression of obesity. These findings underscore the potential significance of HIF-1α and VEGF in the pathogenesis of obesity. In this study, VEGF was found to be a potential biomarker for obesity.
Özet
Amaç: Hipoksi indükleyici faktör 1 alfa (HIF-1α) ve vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) plazma düzeylerinin obezite ile ilişkisinin ve bu düzeylerin vücut kütle indeksi (VKİ), vücut yağ yüzdesi ve bel/kalça oranı ile ilişkilerinin incelenmesini amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, Antalya’nın Manavgat ilçesindeki özel bir klinikten sağlanan 45 obez olgu ve 28 sağlıklı kontrol dahil edildi. Tüm bireylerde VKİ, vücut yağ yüzdesi ve bel/kalça oranı bir biyoelektrik empedans analiz cihazı kullanılarak ölçüldü. Plazma HIF-1α ve VEGF düzeyleri mikro-ELISA yöntemiyle ölçüldü. Bulgular: Mann-Whitney U testinde, HIF-1α düzeyleri obez bireylerde (medyan=1,439 ng/L [Interquartile range (IQR)=11,62 (min max=0,904-12,53)] ve kontrol grubunda (medyan=1,377 ng/L [1,323 (0,852-2,175)], p=0,0821) benzer bulundu. VEGF düzeyleri ise obez bireylerde kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksekti (medyan değerleri sırasıyla; 729,8 ng/L [5515 (485,3-6000)]’e karşın 589,5 ng/L, [416,8 (396,4-813,2)], p<0,0001). Spearman korelasyon analizinde, obez olgularda VEGF ve HIF-1α düzeyleri arasında güçlü bir pozitif korelasyon gözlendi (rho=0,598, p<0,00001). Obez grupta bel/kalça oranı ve vücut yağ yüzdesi de VKİ ile anlamlı pozitif korelasyonlar gösterdi (bel kalça oranı için rho=0,663, p<0,0001; vücut yağ oranı için rho=0,313, p=0,036). Ayrıca dolaşımdaki VEGF, obezitede güçlü potansiyel bir biyobelirteç olarak belirlendi (AUC=0,813, p=0,001). Sonuç: Yüksek plazma VEGF seviyeleri ve HIF-1α ile VEGF arasındaki güçlü pozitif korelasyon, obezitenin ilerlemesinde hipoksinin potansiyel rolüne işaret etmektedir. Bu bulgular, obezite patogenezinde HIF-1α ve VEGF'nin potansiyel önemini vurgulamaktadır. Çalışmamızda VEGF’in obezite için potansiyel bir biyobelirteci olduğu gösterilmiştir.