AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: It was found that the majority of participants were individuals aged 51 and over, female, married, high school graduates, with an mean income level, and from nuclear family structures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to investigate the effect of the developed mobile application on disease control in patients with T2DM. Material and Methods: This study was a randomized controlled trial with pre-test and post-test designs. The study population consisted of patients with T2DM. Seventy participants were included in the study. Data were collected face-to-face using a demographic data collection form, diabetes diagnosis and follow-up form, and the Turkish Multidimensional Diabetes Scale. The normality of data was confirmed with the Kolmogorov-Smirnov test. Statistical analyses included descriptive statistics, chi-square, independent samples t-tests, and paired samples t-tests. Results: It was found that the majority of participants were individuals aged 51 and over, female, married, high school graduates, with an mean income level, and from nuclear family structures. The mean HbA1c value in the intervention group decreased from 7.71±0.9 before the intervention to 7.01±0.7 after the intervention, which was statistically significant. Similarly, statistically significant differences were found between the pre- and post-intervention total cholesterol levels, low-density lipoprotein, triglycerides, and body mass index. In the experimental group, a statistically significant difference was found among all subscales of the Turkish Multidimensional Diabetes Scale in both the pre- and post-intervention comparisons. Conclusion: The statistically significant reduction in the metabolic parameters was observed with the use of this mobile application. This study demonstrates that diabetes management can be improved using a mobile application. However, to elucidate the impact of mobile apps on diabetes control, their effectiveness should be tested in different populations and with larger sample sizes. Such mobile health applications have the potential to contribute to national welfare by reducing health inequalities and healthcare expenditures
Özet
Amaç: Bu çalışmada, geliştirilen mobil uygulamanın tip 2 diyabetik hastalarda, hastalık kontrolü üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, ön test ve son test desenlerine sahip randomize kontrollü bir çalışmadır. Çalışmanın evrenini tip 2 diyabetik hastalar oluşturmuştur. Çalışmaya 70 katılımcı dâhil edilmiştir. Veriler, demografik veri toplama formu, diyabet tanı ve takip formu ve Türkçe Çok Boyutlu Diyabet Ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır.Normalliğin değerlendirilmesinde Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Veriler, tanımlayıcı istatistikler, ki-kare testleri, bağımsız örneklem t-testleri ve eşleştirilmiş örneklem t-testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların çoğunluğunun 51 yaş ve üzeri, kadın, evli, lise mezunu, orta gelir düzeyine sahip ve çekirdek aile yapısındaki bireylerden oluştuğu bulunmuştur. Müdahale grubunda ortalama HbA1c değeri müdahale öncesi 7,71±0,9'dan müdahale sonrası 7,01±0,7'ye düşmüş olup istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Benzer şekilde, müdahale öncesi ve sonrası toplam kolesterol düzeyleri, düşük yoğunluklu lipoprotein, trigliseritler ve vücut kütle indeksi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Deney grubunda, hem müdahale öncesi hem de sonrası karşılaştırmalarda, Türkçe Çok Boyutlu Diyabet Ölçeği'nin tüm alt ölçekleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Sonuç: Bu mobil uygulamanın kullanımıyla metabolik parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma gözlenmiştir. Bu çalışma, diyabet yönetiminin bir mobil uygulama kullanılarak iyileştirilebileceğini göstermektedir. Ancak, mobil uygulamaların diyabet kontrolü üzerindeki etkisini açıklamak için, etkinliklerinin farklı popülasyonlarda ve daha büyük örneklem büyüklükleriyle test edilmesi gerekmektedir. Bu türden mobil sağlık uygulamalarının, sağlık eşitsizliklerini ve sağlık harcamalarını azaltarak ülke refahına katkıda bulunma potansiyeli bulunmaktadır