AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, it argues that in the case of Syria, this co-operation has not resulted in a success story.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Turkiye initially implemented effective policies during the early years of the Arab uprisings that began in 2011. However, it has become increasingly isolated during the Syrian crisis due to miscalculations. This study aims to analyse the relations between Turkiye and the US in the context of trust and mistrust to better understand these miscalculations in Turkish foreign policy. Theoretically, the Prisoner's Dilemma and Game Theory are often used to analyse trust in inter-state relations. Instead, this study is based on the Bayesian Realism approach. Bayesian theory is a mathematical method that calculates each option's probability, cost, and return by considering the variables in the parameters and finding the least costly and most beneficial option. This approach helps explain which past experiences of Turkiye and the US in the early years of the Syrian crisis (2011-2015) influenced their beliefs about each other and how they decided whether to cooperate based on trust and mistrust. Through this approach, the study explains the initial trust between both sides at the beginning of the crisis, their hopes for cooperation, and the subsequent policy changes. As a result, it argues that in the case of Syria, this co-operation has not resulted in a success story.
Özet
2011’de başlayan Arap ayaklanmalarının ilk yıllarında bölgede oldukça etkili politikalar yürüten Türkiye, Suriye krizinde ‘yanlış hesaplamalar’ sonucu yalnızlaşmıştır. Bu çalışma Türk dış politikasındaki bu yanlış hesaplamaların daha iyi anlaşılması için Türkiye ve ABD ilişkilerini güven ve güvensizlik kavramları bağlamında analiz etmeyi amaçlamaktadır. Teorik açıdan devletlerarası ilişkilerdeki güven analizinde çoğunlukla Mahkûmun İkilemi ve Oyun Teorisi kullanılmaktadır. Bunun yerine bu çalışma, Bayes Realizmi yaklaşımını temel almaktadır. Bayes teorisi, parametrelerdeki değişkenler göz önüne alınarak her seçeneğin ihtimali, maliyeti ve getirisinin hesaplanarak en az maliyetli ve en faydalı seçeneğin bulunmasını sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Bu yaklaşım, Türkiye ve ABD’nin Suriye krizinin ilk yıllarında (2011-2015) hangi geçmiş deneyimlerinin birbiri hakkındaki inançlarını etkilediğini ve nasıl güven ve güvensizlik temelinde işbirliği yapıp yapmamaya karar verdiklerinin açıklamaya yardımcı olmaktadır. Bu yaklaşımla çalışma, neden krizin başında iki tarafın birbirine güvenerek işbirliği yapmayı umduğunu ve sonrasında politikalarını değiştirmek zorunda kaldığını göstermektedir. Sonuç olarak, Suriye örneği dikkate alındığında, bu işbirliğinin bir başarı hikâyesi ile sonuçlanmadığını iddia etmektedir.