AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe cross-sectional design and non-probability sampling preclude causal interpretation and population-level prevalence estimates.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ABSTRACT Objective: We aimed to estimate gambling participation and positive screening for probable gambling disorder and to examine their associations with hopelessness and suicide-related outcomes in a Turkish online sample. Methods: In this cross-sectional web-based survey, 1,057 adults completed the South Oaks Gambling Screen (SOGS), Beck Hopelessness Scale (BHS), and Suicide Probability Scale (SPS). Group differences were examined using non-parametric tests, followed by multivariable regression analyses. Results: Gambling participation was reported by 30.7% (95% CI 28.0–33.6) of participants; 4.9% (95% CI 3.8–6.4) screened positive for probable gambling disorder using the Turkish SOGS cut-off of ≥8. Participants reporting gambling had higher BHS and SPS scores, and differences were more pronounced among those screening positive for probable gambling disorder. The between-group difference in SPS scores among participants reporting gambling corresponded to a moderate-to-large effect (r=0.497, 95% CI 0.343–0.653). After covariate adjustment, gambling participation was associated with a 1.46-point higher BHS (95% CI 0.79–2.13) and 5.26-point higher SPS scores (95% CI 3.15–7.36). Among participants reporting gambling, positive screening was associated with 2.60-point higher BHS (95% CI 0.88–4.32) and 12.59-point higher SPS scores (95% CI 7.21–17.96). Gambling participation was also associated with histories of suicidal ideation (OR=1.71, 95% CI 1.17–2.50) and suicide attempt (OR=2.54, 95% CI 1.32–4.88). Conclusions: Gambling involvement, particularly positive SOGS screening, was associated with greater hopelessness and suicide-related symptom burden. The cross-sectional design and non-probability sampling preclude causal interpretation and population-level prevalence estimates.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Türk çevrimiçi örnekleminde kumar katılımını ve olası kumar bozukluğu için pozitif tarama sonuçlarını tahmin etmeyi ve bunların umutsuzluk ve intiharla ilgili sonuçlarla ilişkilerini incelemeyi amaçladık. Yöntem: Bu kesitsel web tabanlı anket çalışmasında, 1057 yetişkin South Oaks Kumar Tarama Ölçeği (SOKTÖ), Beck Umutsuzluk Ölçeği (BUÖ) ve İntihar Olasılığı Ölçeği (İOÖ) anketlerini tamamladı. Grup farklılıkları, parametrik olmayan testler ve ardından çok değişkenli regresyon analizleri kullanılarak incelendi. Bulgular: Katılımcıların %30,7'si ( %95 CI 28,0–33,6) kumar oynadığını bildirdi; %4,9'u ( %95 CI 3,8–6,4) Türk SOGS kesme noktası ≥8 kullanılarak olası kumar bozukluğu için pozitif tarama sonucu verdi. Kumar oynadığını bildiren katılımcıların BHS ve SPS puanları daha yüksekti ve farklılıklar olası kumar bozukluğu için pozitif tarama sonucu verenler arasında daha belirgindi. Kumar oynadığını bildiren katılımcılar arasında SPS puanlarındaki grup içi fark, orta ila büyük bir etkiye karşılık geliyordu (r=0,497, %95 CI 0,343–0,653). Kovaryat ayarlamasından sonra, kumar oynama 1,46 puan daha yüksek BHS (%95 CI 0,79–2,13) ve 5,26 puan daha yüksek SPS puanları (%95 CI 3,15–7,36) ile ilişkilendirildi. Kumar oynadığını bildiren katılımcılar arasında, pozitif tarama 2,60 puan daha yüksek BHS (%95 CI 0,88–4,32) ve 12,59 puan daha yüksek SPS puanları (%95 CI 7,21–17,96) ile ilişkilendirildi. Kumar oyunlarına katılım, intihar düşüncesi öyküsü (OR=1,71, %95 CI 1,17–2,50) ve intihar girişimi öyküsü (OR=2,54, %95 CI 1,32–4,88) ile de ilişkilendirilmiştir. Sonuç: Kumar oyunlarına katılım, özellikle pozitif SOGS taraması, daha fazla umutsuzluk ve intiharla ilgili semptom yükü ile ilişkilendirilmiştir. Kesitsel tasarım ve olasılıksız örnekleme, nedensel yorumlamayı ve popülasyon düzeyinde yaygınlık tahminlerini engellemektedir.