SavedAdd your journal

Journals / Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi / 2012 / Cilt: 2012 Sayı: 1

Türkiye de Dağlık Alanların Kırsal Turizm Açısından Önemi

Türkiye'de Dağlık Alanların Kırsal Turizm Açısından Önemi

Celalettin Duran
Pages
45–52
Publication Date
2012-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu alanlarda pek çok yeni hizmet kolunun da doğmasına neden olmaktadır.Bu çalışmada, Türkiye’nin fiziki yapısı içerisinde dağlık alanların taşıdığı turizm potansiyeline dikkat çekilmiş, kırsal kalkınma açısından bu alanlardaki alternatif turizm imkânları araştırılmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye, bulunduğu matematiksel konumuna ve yeryüzü şekillerine bağlı olarak son derece zengin doğal ortam özelliklerine sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Bu alanlar, taşıdığı doğal güzelliğin yanında farklı jeomorfolojik üniteler nedeniyle pek çok endemik bitki ve hayvan türüne de ev sahipliği yapar.
💡
Conclusion & Impact:Bu alanlarda pek çok yeni hizmet kolunun da doğmasına neden olmaktadır.Bu çalışmada, Türkiye’nin fiziki yapısı içerisinde dağlık alanların taşıdığı turizm potansiyeline dikkat çekilmiş, kırsal kalkınma açısından bu alanlardaki alternatif turizm imkânları araştırılmıştır
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dağlık Alanlar · Kırsal Turizm · Kırsal Kalkınma

Özet

Türkiye, bulunduğu matematiksel konumuna ve yeryüzü şekillerine bağlı olarak son derece zengin doğal ortam özelliklerine sahiptir. Türkiye topografyasının büyük bölümünü dağlık alanlar oluşturur. Bu alanlar, taşıdığı doğal güzelliğin yanında farklı jeomorfolojik üniteler nedeniyle pek çok endemik bitki ve hayvan türüne de ev sahipliği yapar. Ayrıca önemli sulak alanların oluşmasında, suyun kaynağı konumundadır.Son yıllarda hızla gelişen ve çeşitlenen turizm etkinlikleri içerisinde, Dağlık alanların taşıdığı önem gün geçtikçe artmaktadır. Bu alanlarda pek çok yeni hizmet kolunun da doğmasına neden olmaktadır.Bu çalışmada, Türkiye’nin fiziki yapısı içerisinde dağlık alanların taşıdığı turizm potansiyeline dikkat çekilmiş, kırsal kalkınma açısından bu alanlardaki alternatif turizm imkânları araştırılmıştır

🔖

Cite This Article

Duran, C. (2012). Türkiye de Dağlık Alanların Kırsal Turizm Açısından Önemi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 2012 Sayı: 1, 45–52. https://ajindex.com/articles/1428267

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Anonim, 2000. Türkiye’de Yaşayan Kuşlar, Milli Parklar ve Av Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü Personeli Güçlendirme Vakfı, Yayın no: 1, 266 s., Ankara.
  2. Anonim, 2001. Sürdürülebilir Avcılık İçin Temel Eğitim Kitabı, Orman Bakanlığı, Milli Parklar ve Av- Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü, Eğitim Yayınları-1, 640 s., Ankara.
  3. Anonim, 2003. Kara Avcılığı Kanunu, 11 Temmuz 2003 Tarih ve 25165 Sayılı Resmi Gazete.
  4. Anonim, 2004. 2004-2005 Av Dönemi Merkez Av Komisyonu Kararı, 7 Haziran 2004 Tarih ve 25485 Sayılı Resmi Gazete.
  5. Anonim, 2007a. Türkiye Turizm Stratejisi (2023), Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara
  6. Anonim, 2007b. IX. Kalkınma Programı (2007–2013) Ormancılık Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara.
  7. Anonim, 2010a. Europe’s Ecological Backbone: Recognising the True Value of Our Mountains, EEA (European Environment Agency) Report No 6, Copenhagen. Anonim, Uygulamaları, anasayfa/avyabanhaberleri/10–02–11/Türkiye_de_Av_ Turizmi_Uygulamaları
  8. Anonim, 2011a. Tourism and Mountains, A Practical Guide to Good Practice, UNEP (United Nations Environment Programme)
  9. Anonim, 2011b. Karst ve Mağara, http://www.mta. gov.tr/v2.0/daire-baskanliklari/jed/ index.php?id=karst_ magara, 01.07.2011
  10. Baytop, T., (2000). Anadolu Dağlarında 50 Yıl (Bir Bitki Avcısının Gözlemleri), Nobel Tıp Kitapevleri, İstanbul
  11. Çiner, A., (2003). Türkiye’nin Güncel Buzulları ve Geç Kuvaterner Buzul Çökelleri, Türkiye Jeoloji Bülteni, 46 (1)
  12. Geray, 1999. Av Yaban Hayatı Yönetiminde Yeni Yaklaşımla İlgili Eğitim Workshop’u Raporu, Orman Mühendisliği Dergisi, sayı 7, Ankara. 26-32
  13. Geray, U., 2001. Av ve Yaban Hayatı Yönetimi Sertifika Programı Notları, Mayıs 2001, Ankara.
  14. Hocaoğlu, Ö., L., 1992. Av Kuşlarımız, 208 s., Orman Bakanlığı Yayın Dairesi Başkanlığı, Ankara.
  15. Irmak, M.A., Yılmaz, H., 2011. Flora Turizmine Bakış Açısının Anketlerle Belirlenmesi, Biological Diversity and Conservation (BioDiCon), 4/1. 99-106
  16. İnaç, S., 2001. Av Turizmine Bir Bakış, Av Tutkusu Dergisi, yıl:4, sayı:46, 17-20, İzmir.
  17. Kuvan, Y., 2001. Av ve Yaban Hayatı Yönetimi Sertifika Programı Notları, Mayıs 2001,Ankara.
  18. Özdemir, M. A., Şenkul, Ç. 2008. İncehisar Havzası’nda (Afyonkarahisar) Jeomorfolojik Anıt Şekillerin Jeoturizm Potansiyeli. Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu, Çanakkale
  19. Özdönmez, M., İstanbullu, T., Akesen, A., Ekizoğlu, A., 1996. Ormancılık Politikası, İ.Ü. Yayın No: 3968, Orman Fakültesi Yayın No:435, İstanbul.
  20. Özhatay, N., Byfield, A., Atay, S. 2005. Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı. WWF Türkiye Doğal Hayatı Koruma Vakfı Yayınları, s:476, İstanbul.
  21. Soykan, F. 2003. Kırsal Turizm ve Türkiye Turizmi İçin Önemi, Ege Coğrafya Dergisi, 12, 1–11, İzmir
  22. Tekin, E. 2005. Türkiye’nin En Güzel Yaban Çiçekleri. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Genel Yayın No: 868, Bilim Dizisi No: 28, İstanbul, s.652.
  23. Yalçın, Ö., 2004. Orman İçi Sularda Sportif Olta Balıkçılığı ve Bazı Yasal Düzenlemeler, Orman ve Av Dergisi, Yıl:79, Sayı:2004-4, Cilt:81, 25-30, Ankara.
  24. Arslan, R.Ö. 2001. Kazdağları ve Av Turizmi, TMMOB Orm. Müh. Odası Kazdağları I. Ulusal Sempozyumu, Edremit.
  25. Altınok, E.B. 2008. Türkiye Turizm Stratejisi (2023) ve Turizm Stratejisi Eylem Planı’nın (2007-2013) Mağaraların Korunması, Mağara Turizmi, Mağaracılık ve Mağaracılar Açısından Değerlendirilmesi, IV. Ulusal Speleoloji Sempozyumu. Ankara
  26. Anonim, 2000. Türkiye’de Yaşayan Kuşlar, Milli Parklar ve Av Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü Personeli Güçlendirme Vakfı, Yayın no: 1, 266 s., Ankara.