AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, by taking into account doctrinal critiques concerning “rights inflation” that may arise from increasing rights claims and the sustainability of the fundamental rights framework, a holistic perspective on the status of internet access within legal orders is developed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The right to internet access has become a contentious issue within the context of fundamental human rights in a digitalising era. While international instruments and court decisions underscore that the internet is a critical tool for the exercise of fundamental rights, differing views persist on whether this right should possess the status of a stand-alone fundamental right. On the one hand, it is argued that internet access is a precondition for accessing fundamental rights in terms of education, health, freedom of expression, and access to information. On the other hand, based on the premise that the internet is a technology, it is asserted that it has an instrumental character serving the exercise of existing rights, and that defining it as an independent right could undermine the legal systematic of fundamental rights. This article aims to evaluate internet access from a theoretical and comparative legal perspective within the scope of human rights and fundamental rights theories. It analyses international trends in light of documents from the United Nations and the Council of Europe and selected judicial decisions and comprehensively examines the situation in Turkish law within the framework of its legislation and jurisprudence. Furthermore, by taking into account doctrinal critiques concerning “rights inflation” that may arise from increasing rights claims and the sustainability of the fundamental rights framework, a holistic perspective on the status of internet access within legal orders is developed.
Özet
Bu makale, internete erişimin bağımsız bir temel insan hakkı olarak mı tanınması gerektiğini, yoksa mevcut hakların kullanılmasını sağlayan teknoloji temelli bir kamu hizmeti olarak mı kavramsallaştırılmasının daha isabetli olacağını analiz etmektedir. Uluslararası belgeler ve mahkeme kararlarında internetin temel hakların kullanımı için kritik bir araç olduğu vurgulanırken, bu hakkın müstakil bir temel hak statüsüne sahip olup olamayacağı konusunda farklı görüşler bulunmaktadır. Bir tarafta internetin eğitim, sağlık, ifade ve bilgiye erişim açısından temel hakların kullanımının ön koşulu olduğu savunulmakta; diğer tarafta ise internete erişimin bir teknoloji olduğundan hareketle, mevcut hakların kullanımına hizmet eden aracı bir nitelik taşıdığı ve bağımsız bir hak olarak tanımlanmasının temel haklar sistematiğini zedeleyebileceği ileri sürülmektedir. Bu çalışma, internete erişimi insan hakkı ve temel hak kuramları kapsamında teorik ve karşılaştırmalı hukuk açısından değerlendirmeyi amaçlamakta; Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi belgeleri ile seçilmiş yargı kararları ışığında uluslararası eğilimleri analiz etmekte ve Türk hukukundaki durumu, mevzuat ve güncel içtihatlar çerçevesinde kapsamlı biçimde ele almaktadır. Ayrıca, artan hak taleplerinin yol açabileceği “hak enflasyonu” ve temel hak sistematiğinin sürdürülebilirliğine ilişkin doktriner eleştiriler de göz önünde bulundurularak, internete erişimin hukuk düzenleri içindeki statüsüne bütüncül bir bakış geliştirilmektedir.