AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, the qualitative findings reveal that although faculty members utilize these tools as assistants, they harbor serious concerns regarding academic integrity, cognitive laziness, and ethical violations.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: The rapid proliferation of artificial intelligence (AI) applications in higher education processes, along with the ensuing issues regarding educational quality and ethics, constitutes a contemporary research problem. This study aims to investigate the impacts of AI technologies on the university ecosystem and their contributions to the quality of education, focusing on the case of Bandırma Onyedi Eylül University. Design/methodology: An explanatory sequential mixed-methods research design, integrating both quantitative and qualitative approaches, was adopted in this study. The sample comprises 471 university students and 33 faculty members from diverse academic disciplines. Data were collected and analyzed using an AI literacy scale for the students and semi-structured interviews for the faculty members. Findings: The general AI literacy level of the students was found to be below the intermediate level, with the lowest competency observed in the practical application dimension. Furthermore, the qualitative findings reveal that although faculty members utilize these tools as assistants, they harbor serious concerns regarding academic integrity, cognitive laziness, and ethical violations. The disconnect between students' technical understanding and their practical application skills strongly parallels the "copy-paste" culture and the lack of critical thinking. Originality/value: This study makes an original contribution to the literature by emphasizing the necessity of establishing institutional policies anchored in ethical and critical AI literacy, rather than merely focusing on the utilization of technological tools in higher education. The research outcomes hold direct relevance for educational planners, university administrators, and all academicians tasked with developing novel assessment and evaluation strategies.
Özet
Amaç: Yükseköğretim süreçlerinde yapay zekâ uygulamalarının hızla yaygınlaşmasıyla ortaya çıkan eğitim niteliği ve etik sorunlar, güncel bir araştırma problemi oluşturmaktadır. Bu çalışma, yapay zekâ teknolojilerinin üniversite ekosistemindeki etkilerini ve eğitim kalitesine katkılarını Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi örneği üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Araştırmada nicel ve nitel yaklaşımların bir arada kullanıldığı açıklayıcı sıralı karma araştırma deseni benimsenmiştir. Araştırmanın örneklemini 471 üniversite öğrencisi ve farklı disiplinlerden 33 öğretim üyesi oluşturmaktadır. Veriler, öğrencilerden yapay zekâ okuryazarlığı ölçeği, öğretim üyelerinde ise yarı yapılandırılmış mülakatlar aracılığıyla toplanmış ve çözümlenmiştir. Bulgular: Öğrencilerin genel yapay zekâ okuryazarlığı düzeyi orta seviyenin altında seyretmekte olup, en düşük yetkinlik pratik uygulama boyutunda gözlemlenmiştir. Öğretim üyelerinin ise bu araçları asistan olarak kullanmalarına rağmen akademik dürüstlük, bilişsel tembellik ve etik ihlaller konusunda ciddi endişeler taşıdığını göstermektedir. Öğrencilerdeki teknik anlama düzeyi ile uygulama becerileri arasındaki kopukluk, kopyala yapıştır kültürü ve eleştirel bakış eksikliği ile güçlü bir paralellik taşımaktadır. Özgünlük: Bu çalışma, yükseköğretimde yalnızca teknolojik araç kullanımına odaklanmak yerine etik ve eleştirel yapay zekâ okuryazarlığına dayalı kurumsal politikaların oluşturulması gerektiğini vurgulayarak alanyazına özgün bir katkı sağlamaktadır. Araştırma sonuçları, eğitim planlayıcıları, üniversite yöneticileri ve yeni ölçme değerlendirme stratejileri geliştiren gereken tüm akademisyenler için doğrudan önem taşımaktadır.