AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study therefore recommends disclosing borrowing costs in terms of real financing burden, inflation compensation, and monetary position effects.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The main research question is how decomposing the nominal interest rate into real interest and inflation compensation components, together with the monetary position effect, influences the accounting treatment of borrowing costs and the faithful presentation of financial statements under IAS 23 and IAS 29 in high-inflation economies. The study uses an analytical case study based on scenario analysis of a hypothetical manufacturing enterprise financing inventories through bank borrowing. In the base scenario, with 60% nominal interest and 45% inflation, TL 37,500 of the three-month borrowing cost of TL 150,000 represents the real financing burden and TL 112,500 inflation compensation. Restating cost of sales into the end-of-period measuring unit reduces gross profit by TL 112,500, while the TL 112,500 gain arising from the monetary liability position offsets this effect, leaving profit for the period unchanged at TL 150,000. Under the scenario assumptions, this numerical correspondence shows that the decomposition is consistent with the monetary position effect under IAS 29. The study therefore recommends disclosing borrowing costs in terms of real financing burden, inflation compensation, and monetary position effects.
Özet
Bu çalışmanın temel araştırma sorusu, yüksek enflasyonlu ekonomilerde nominal faiz oranının reel faiz ve enflasyon telafisi bileşenlerine ayrıştırılması ile parasal pozisyon etkisinin birlikte değerlendirilmesinin, IAS 23 ve IAS 29’un birlikte uygulanması çerçevesinde borçlanma maliyetlerinin muhasebeleştirilmesi ve finansal tabloların gerçeğe uygun sunumu üzerinde nasıl bir etki oluşturduğudur. Çalışmada senaryo analizine dayalı analitik örnek olay yaklaşımı benimsenmiş; stok finansmanını banka kredisiyle sağlayan orta ölçekli varsayımsal bir imalat işletmesi incelenmiştir. Baz senaryoda %60 nominal faiz ve %45 enflasyon altında üç aylık 150.000 TL borçlanma maliyetinin 37.500 TL’si reel finansman yükü, 112.500 TL’si enflasyon telafisi olarak ayrıştırılmıştır. Senaryoda satılan malın maliyetinin dönem sonu ölçüm birimine yeniden ifade edilmesi brüt kârı 112.500 TL azaltırken, parasal borç pozisyonundan doğan 112.500 TL kazanç bu etkiyi karşılamakta ve dönem kârı 150.000 TL olarak değişmemektedir. Bu sayısal eşitlik, kullanılan varsayımlar altında reel–nominal ayrıştırmanın IAS 29’daki parasal pozisyon etkisiyle uyumlu bir açıklama sunduğunu göstermektedir. Bu nedenle borçlanma maliyetlerinin dipnotlarda reel finansman yükü, enflasyon telafisi ve parasal pozisyon etkisi itibarıyla açıklanması önerilmektedir.