AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhile overlapping trend between the Palma ratio and the Gini coefficient is found to be significant both on national and regional level, the top10 percent income group represents the most distinctive feature in determining concentration of income inequality between and within the regions of Turkey.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This paper aims to focus on concentration of income inequality in case of Turkey, based on the Palma ratio that is calculated as the ratio of the share of the top 10 percent income to the bottom 40 percent income. In this regard for the post-2001 period, the income shares of the deciles in Turkey both on national and regional (NUTS-1) level would be analyzed. It would be predicted that, this would provide more specific evidences about the dimensions of the hidden inequality. Within this context based on the descriptive statistics and income inequality decomposition analysis, robustness of the Palma ratio would be evaluated. While overlapping trend between the Palma ratio and the Gini coefficient is found to be significant both on national and regional level, the top10 percent income group represents the most distinctive feature in determining concentration of income inequality between and within the regions of Turkey.
Özet
Bu çalışma, en üstteki yüzde 10’luk gelir diliminin en alttaki yüzde 40’lık gelir dilimine oranı olarak hesaplanan Palma oranını temel alarak Türkiye’de gelir eşitsizliği yoğunlaşmasına odaklanmayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, 2001 sonrası dönem için gerek ulusal gerekse bölgesel (NUTS-1) düzeyde ondalık gelir dilimlerine ilişkin veriler temel alınacaktır. Bundan yola çıkarak gelir eşitsizliğinin esas olarak nerede gizlendiği hakkında daha belirgin sonuçlara ulaşılacağı öngörülmektedir. Çalışmada, betimleyici istatistikler ve gelir eşitsizliği ayrıştırma yöntemi ile ulaşılan bulgulara dayanarak, Palma oranının temelleri sınanmaktadır. Bulgular sonucunda gerek ulusal gerekse bölgesel düzeyde Palma oranı ile Gini katsayısı arasındaki değişim eğiliminin belirgin bir şekilde örtüştüğü görülürken, en üstteki yüzde 10’luk gelir grubunun payının, bölgelerarası ve bölge içindeki eşitsizlikleri belirleyen en temel gelir grubu olma özelliğine sahip olduğu ortaya çıkmaktadır.