SavedAdd your journal

Journals / Sosyoekonomi / 2010 / Cilt: 11 - Sayı: 11

Türkiye'de Mala Karşı Suçların Sosyoekonomik Belirleyicileri Üzerine Bir Deneme: Sınır Testi Yaklaşımı (1970-2007)

Hayati AKSU
Yakup AKKUŞ
Pages
—
Publication Date
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla mala karşı suçların özellikle reel kişi başına gelirdeki (ekonomik gelişmedeki) artışlar yoluyla azaltılabileceği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede 1970–2007 dönemi için, Türkiye’de işlenen mala karşı suçların sosyoekonomik unsurlardan etkilenme biçimi belirlenmeye çalışılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla oluşturulan ekonometrik modelde, ekonomik değişkenler olarak enflasyon oranı, işsizlik oranı ve reel kişi başına gelir; sosyal değişken olarak da orta öğretim okullaşma oranları kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla mala karşı suçların özellikle reel kişi başına gelirdeki (ekonomik gelişmedeki) artışlar yoluyla azaltılabileceği sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu makalede 1970–2007 dönemi için, Türkiye’de işlenen mala karşı suçların sosyoekonomik unsurlardan etkilenme biçimi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla oluşturulan ekonometrik modelde, ekonomik değişkenler olarak enflasyon oranı, işsizlik oranı ve reel kişi başına gelir; sosyal değişken olarak da orta öğretim okullaşma oranları kullanılmıştır. Suç modelinin tahmininde Türkiye üzerine yapılan önceki çalışmalardan farklı olarak ilk defa Sınır Testi Yaklaşımı uygulanmıştır. Tahmin sonuçlarına göre, sosyoekonomik faktörlerle mala karşı suçlar arasında uzun dönemli bir ilişki tespit edilmiştir. Kısa ve uzun dönemli tahminler birbiriyle uyumludur. Buna göre Türkiye’de işlenen mala karşı suçlar; enflasyon, işsizlik ve okullaşma oranlarından pozitif yönlü, reel kişi başına gelirden negatif yönlü etkilenmektedir. Kısa ve uzun dönemde mala karşı suçları etkileyen en önemli unsurun reel kişi başına gelir olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla mala karşı suçların özellikle reel kişi başına gelirdeki (ekonomik gelişmedeki) artışlar yoluyla azaltılabileceği sonucuna varılmıştır.

Özet

Bu makalede 1970–2007 dönemi için, Türkiye’de işlenen mala karşı suçların sosyoekonomik unsurlardan etkilenme biçimi belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla oluşturulan ekonometrik modelde, ekonomik değişkenler olarak enflasyon oranı, işsizlik oranı ve reel kişi başına gelir; sosyal değişken olarak da orta öğretim okullaşma oranları kullanılmıştır. Suç modelinin tahmininde Türkiye üzerine yapılan önceki çalışmalardan farklı olarak ilk defa Sınır Testi Yaklaşımı uygulanmıştır. Tahmin sonuçlarına göre, sosyoekonomik faktörlerle mala karşı suçlar arasında uzun dönemli bir ilişki tespit edilmiştir. Kısa ve uzun dönemli tahminler birbiriyle uyumludur. Buna göre Türkiye’de işlenen mala karşı suçlar; enflasyon, işsizlik ve okullaşma oranlarından pozitif yönlü, reel kişi başına gelirden negatif yönlü etkilenmektedir. Kısa ve uzun dönemde mala karşı suçları etkileyen en önemli unsurun reel kişi başına gelir olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla mala karşı suçların özellikle reel kişi başına gelirdeki (ekonomik gelişmedeki) artışlar yoluyla azaltılabileceği sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

AKSU, H., AKKUŞ, Y. (2010). Türkiye'de Mala Karşı Suçların Sosyoekonomik Belirleyicileri Üzerine Bir Deneme: Sınır Testi Yaklaşımı (1970-2007). Sosyoekonomi, Cilt: 11 - Sayı: 11. https://ajindex.com/articles/139664

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Becker, G. (1968), “Crime and Punishment: An Economic Approach”, Journal of Political Economy, 76(2), 169–217.
  2. Brown, R. L., J. Durbın ve J. M. Evans (1975), “Techniques for Testing the Constancy of Regression Relationship Over Time”, Journal of the Royal Statistical Society. Series B (Methodological), Vol. 37, No. 2, 149–192.
  3. Brush, J. (2007), “Does Income Inequality Lead to More Crime? A Comparison of Cross-Sectional and Time-Series Analyses of United States Counties”, Economics Letters, (96), 264–268.
  4. Buonanno, P. ve D. Montolio (2008), “Identifying the Socio-economic and Demographic Determinants of Crime Across Spanish Provinces”, International Review of Law and Economics, 28, 89–97.
  5. Buonanno, P. ve L. Leonida (2009), Non-Market Effects of Education on Crime: Evidence From Italian Regions, Economics of Education Review, 28, 11–17. Calvó-Armengol, A., T. Verdier ve Y. Zenou (2007), “Strong and Weak Ties in Employment and Crime”, Journal of Public Economics, (91), 203-233.
  6. Carneiro, F. G., P.R.A. Loureiro ve A. Sachsida (2005), “Crime and Social Interactions: A Developing Country Case Study”, The Journal of Socio-Economics, (34), 311-318.
  7. Cherry, T.L. (1999), “Unobserved Heterogeneity Bias When Estimating the Economic Model of Crime”, Applied Economic Letters, 753–57.
  8. Chiu, W.H. ve P. Madden (2007), “Crime, Punishment and Background Risks”, Journal of Economic Behavior & Organization, (62), 543–555.
  9. Choe, J. (2008), “Income Inequality and Crime in the United States”, Economics Letters, 101, 31–33.
  10. Cornwell, C. ve W. N. Trumbull (1994), “Estimating the Economic Model of Crime with Panel Data”, The Review of Economics and Statistics, 76(2), 360–66.
  11. Cömertler, N. ve M. Kar (2007), “Türkiye’de Suç Oranının Sosyo-Ekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Analizi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt:62, Sayı:2, Nisan-Haziran, 1–17.
  12. Demombynes, G. ve B. Özler (2005), “Crime and Local Inequality In South Africa”, Journal of Development Economics (76), 265–292.
  13. Dönmezer, S. (1994),
  14. Kriminoloji, Beta Yay., İstanbul, 8. bas. Devlet Planlama Teşkilatı (1995), DPT Makro Ekonometrik Modeli (DPTMAKRO), Ekonomik Modeller ve Stratejik Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara., 20.07.2009.
  15. Dursun, H. (1997),
  16. Suçun Ekonomik Modelleri, DPT Yay., Ankara.
  17. Eide, E. (1999), “Economics of Criminal Behavior”, University of Oslo, Working Paper: 8100. Ekren, N. (2000), “Ekonomik Suç–Ekonomik Ceza”, Activeline, No:9, 19.07.2009.
  18. Engelhardt, B. et al. (2008), “Cr