SavedAdd your journal

Journals / Sosyoekonomi / 2013 / Cilt: 19 - Sayı: 19

Tek Ebeveynli Aileler: Sorunlar ve Çözüm Önerileri

Ayfer AYDINER BOYLU
Hülya ÖZTOP
Pages
—
Publication Date
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tek ebeveynli ailelerin yaşam kalitesinin arttırılması ve karşılaştıkları sorunların çözümü amacıyla, tek ebeveynlere yönelik istihdam politikaları oluşturulması, çeşitli alanlarda vergi indirimi uygulamasına yönelik çalışmalar yapılması, yaşanabilecek güçlüklerle başa çıkma konusunda tek ebeveynli ailelere yaygın eğitim programları ve kitle iletişim araçlarından yararlanılarak eğitimler verilmesi gibi çeşitli önerilerde bulunulabilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tek ebeveynli aileler anne ya da babanın, ebeveyn olarak tek başına ve çocuk bakımından sorumlu olduğu ailelerdir.
📊
Key Findings & Data:En sık rastlanan tek ebeveynli aileler; boşanma, ölüm ve tercih sonucunda ortaya çıkan ailelerdir.
💡
Conclusion & Impact:Tek ebeveynli ailelerin yaşam kalitesinin arttırılması ve karşılaştıkları sorunların çözümü amacıyla, tek ebeveynlere yönelik istihdam politikaları oluşturulması, çeşitli alanlarda vergi indirimi uygulamasına yönelik çalışmalar yapılması, yaşanabilecek güçlüklerle başa çıkma konusunda tek ebeveynli ailelere yaygın eğitim programları ve kitle iletişim araçlarından yararlanılarak eğitimler verilmesi gibi çeşitli önerilerde bulunulabilir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Tek ebeveynli aileler anne ya da babanın, ebeveyn olarak tek başına ve çocuk bakımından sorumlu olduğu ailelerdir. En sık rastlanan tek ebeveynli aileler; boşanma, ölüm ve tercih sonucunda ortaya çıkan ailelerdir. Tek ebeveynli ailelerin sorunları karmaşık ve çok yönlüdür. Bu sorunlar arasında ekonomik yetersizlik, sosyal yaşam, ebeveynlik, çocuk bakımı, evle ilgili faaliyetlerin yürütülmesi ve zaman kullanımı önde gelmektedir. Tek ebeveynli ailelerin yaşam kalitesinin arttırılması ve karşılaştıkları sorunların çözümü amacıyla, tek ebeveynlere yönelik istihdam politikaları oluşturulması, çeşitli alanlarda vergi indirimi uygulamasına yönelik çalışmalar yapılması, yaşanabilecek güçlüklerle başa çıkma konusunda tek ebeveynli ailelere yaygın eğitim programları ve kitle iletişim araçlarından yararlanılarak eğitimler verilmesi gibi çeşitli önerilerde bulunulabilir.

Özet

Tek ebeveynli aileler anne ya da babanın, ebeveyn olarak tek başına ve çocuk bakımından sorumlu olduğu ailelerdir. En sık rastlanan tek ebeveynli aileler; boşanma, ölüm ve tercih sonucunda ortaya çıkan ailelerdir. Tek ebeveynli ailelerin sorunları karmaşık ve çok yönlüdür. Bu sorunlar arasında ekonomik yetersizlik, sosyal yaşam, ebeveynlik, çocuk bakımı, evle ilgili faaliyetlerin yürütülmesi ve zaman kullanımı önde gelmektedir. Tek ebeveynli ailelerin yaşam kalitesinin arttırılması ve karşılaştıkları sorunların çözümü amacıyla, tek ebeveynlere yönelik istihdam politikaları oluşturulması, çeşitli alanlarda vergi indirimi uygulamasına yönelik çalışmalar yapılması, yaşanabilecek güçlüklerle başa çıkma konusunda tek ebeveynli ailelere yaygın eğitim programları ve kitle iletişim araçlarından yararlanılarak eğitimler verilmesi gibi çeşitli önerilerde bulunulabilir.

🔖

Cite This Article

BOYLU, A. A., ÖZTOP, H. (2013). Tek Ebeveynli Aileler: Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Sosyoekonomi, Cilt: 19 - Sayı: 19. https://ajindex.com/articles/139495

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Alikaşifoğlu, M. (2008), Ergenlerde Davranışsal Sorunlar. İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Sempozyum Dizisi, 63, 5–59.
  2. Amato, P.R., & B. Keith (1991), Separation From A Parent During Childhood And Adult Socioeconomic Attainment. Social Forces, 70 (1), 187–206.
  3. Arendell, T. (1986), Mothers and Divorce: Legal, Economic and Social Dilemmas. Berkeley: University of California Press.
  4. Arıkan, C. (1992),
  5. Yoksulluk, Evlilikte Geçimsizlik ve Boşanma, Ankara:
  6. Şafak Matbaacılık. ASAGEM (2011),
  7. Tek Ebeveynli Aileler Araştırması, T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları, Yayın No: 148, Ankara.
  8. Atakan, S.A. (1991),
  9. Boşanma Sürecinde Yaşanan Evreler, Aile Yazıları 4 Evlilik Kurumu ve İlişkileri, (Der. B. Dikeçligil ve A. Çiğdem), Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları, 549–550.
  10. Barnes, G.G. (1999), “Divorce Transitions: Identifiying Risk and Promoting Resilience for Children and Their Parental Relationshiphips”, Journal of Marital and Family Therapy, 25, 425–441.
  11. Bartz, K.W. & W.C. Witcher (1978),
  12. When Father Gets Custody, Children Today, 7, (5), 2–6, 35. Berman, W.H. & D.C. Turk (1981), “Adoption to Divorce: Problems and Coping Strategies”, Journal of Marriage and Family. 43 (1), 179–189.
  13. Bernheim, B.D & J.K. Scholz (1993), “Private Saving and Public Policy Chapters”, in: Tax Policy and the Economy, National Bureau of Economic Research Inc, 7, 73–110.
  14. Bianchi, S.M. (1995), “The Changing Demographic and Socioeconomic Characteristics Of Single Parent Families”, Marriage and Family Review, 20 (1–2), 71–97.
  15. Bilen M. (1983), Ailede Kurumlarda ve Toplumda Sağlıklı İnsan İlişkileri, Ankara: Teknik Basım Sanayi Matbaası. Brandwein, R.A. & C.A. Brown, & E.M. Fox (1974), “Women and Children Last: The Social Situation of Divorced Mothers and Their Families”, Journal of Marriage and Family, 36: 3, 498–514.
  16. Brown, B.V. (2000), “The Single-Father Family: Demographic, Economic, And Public Transfer Use Characteristics”, Marriage and Family Review, 29, 203–220.
  17. Bulut Serin, N. & S. Öztürk (2007), “Anne-Babası Boşanmış 9–13 Yaşlarındaki Çocuklar İle Aynı Yaş Grubundaki Anne-Babası Boşanmamış Çocukların Benlik Saygısı ve Kaygı Düzeyleri”, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 8, (2), 117–128.
  18. Burden, D.S. (1986), “Single Parents and the Work Setting: The Impact of Multiple Job and Homelife Responsibilities”, Family Relations, 35: 37–43.
  19. Caputo, R.K. (1999),
  20. Advantage White And Male, Disadvantage B