AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study aims to reveal how Deleuze interprets Descartes' philosophy and to critically evaluate the philosophical background of this interpretation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
According to Deleuze, the Western way of thinking is based on a transcendental mode of thought. Therefore, this transcendental way of thinking that dominates Western thought must be overcome. For this transcendence to be realized, it is also necessary to overcome Descartes, one of the significant representatives of the transcendental understanding of thought after Plato. Because Descartes' understanding of the subject has led to the dominance of transcendentalism in Western thought. For Descartes, to establish certainty, he doubted all other entities. To overcome this doubt, he used the judgment Cogito ergo sum (I think, therefore I am). According to Deleuze, Descartes' judgment is based on a foundational assumption. At the source of this justification lies the assumption that everyone already knows this situation. Based on this assumption, Descartes has approached thinking as a starting point. However, this starting point is based on the assumption that everyone already knows the meaning of the concepts of being and thinking. Therefore, Deleuze considers Descartes' philosophy as the product of a dogmatic way of thinking. While everything is doubted, thinking is not doubted, leading to the acceptance of thought as clear and distinct knowledge. This development has resulted in a heightened significance of the subject. Thus, a subject-centered way of thinking has become dominant in Western thought. This study aims to reveal how Deleuze interprets Descartes' philosophy and to critically evaluate the philosophical background of this interpretation.
Özet
Deleuze’e göre Batı düşünme biçimi, aşkınlık temelli bir düşünme tarzına dayanmaktadır. Bu nedenle, Batı düşüncesine egemen olan bu aşkın düşünme biçimi aşılmalıdır. Bu aşmanın gerçekleşebilmesi için, Platon’dan sonra aşkın düşünce anlayışının önemli temsilcilerinden biri olan Descartes’ın da aşılması gerekmektedir. Çünkü Descartes’ın özne anlayışı, Batı düşüncesinde aşkınlığın egemen olmasına neden olmuştur. Zira Descartes, kesinliği temellendirmek adına diğer tüm varlıklardan kuşku duymuştur. Bu kuşkunun aşılması için ise Cogito ergo sum (Düşünüyorum, öyleyse varım) yargısını kullanmıştır. Deleuze’e göre, Descartes’ın bu yargısı hisse dayalı bir temellendirmeye sahiptir. Bu temellendirmenin kaynağında ise, herkesin bu durumu zaten böyle bildiği varsayımı yatmaktadır. Bu varsayıma dayanarak Descartes, düşünmeye bir başlangıç noktası olarak yönelmiştir. Ancak bu başlangıç, herkesin var olmak ve düşünmek kavramlarının anlamını önceden bildiği kabulüne dayanmaktadır. Bu nedenle Deleuze, Descartes’ın felsefesini dogmatik bir düşünme biçiminin ürünü olarak değerlendirir. Her şeyden kuşku duyulurken düşünme ediminden kuşku duyulmaması, düşüncenin açık ve seçik bir bilgi olarak kabul edilmesine yol açmıştır. Bu durum, öznenin önemini artırmasına neden olmuştur. Böylece özne merkezli bir düşünce tarzı, Batı düşüncesine egemen hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Deleuze’ün Descartes felsefesini nasıl okuduğunu ortaya koymak ve bu okumanın felsefi arka planını eleştirel bir biçimde değerlendirmektir.