Journals / Sosyoekonomi / 2014 / Cilt: 22 - Sayı: 22

Türkiye'de Sosyal Politika ve Koruyucu Aile Hizmet Modeli

Pages
—
Publication Date
2014-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın son bölümünde koruyucu aile hizmet modelinin, nüfus yoğunluğu ile öne çıkan İstanbul ilinde ve ülke genelindeki uygulamasının, istatistik verilere dayalı grafikler yardımıyla sunumu ve politika önerilerine yer verilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, “devlet koruması ve kurum bakımı altındaki” çocuk/gençlere yönelik hizmetler kapsamında yer alan, Koruyucu Aile Bakım Modeli'nin, temel kavramları ve araçlarını tartışarak, teorik ve uygulamaya yönelik, incelenmesini amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu bağlamda korunmaya muhtaç çocuklar açısından, bu hizmetin önemi ve gereği tartışılarak; söz konusu model ile ilgili yapılan yasal düzenlemelere yer verilecektir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın son bölümünde koruyucu aile hizmet modelinin, nüfus yoğunluğu ile öne çıkan İstanbul ilinde ve ülke genelindeki uygulamasının, istatistik verilere dayalı grafikler yardımıyla sunumu ve politika önerilerine yer verilecektir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu çalışma, “devlet koruması ve kurum bakımı altındaki” çocuk/gençlere yönelik hizmetler kapsamında yer alan, Koruyucu Aile Bakım Modeli'nin, temel kavramları ve araçlarını tartışarak, teorik ve uygulamaya yönelik, incelenmesini amaçlamaktadır. Bu bağlamda ilk olarak, sosyal devlet, sosyal politika ve koruyucu aile kavramları tanımlanacaktır. Korunmaya muhtaç çocukların “topluma uyum sağlaması” ve “aileye dönüşü” için önemli bir araç olarak görülen, koruyucu aile hizmet modeli mevcut hükümet tarafından önemle desteklenmektedir. Bu bağlamda korunmaya muhtaç çocuklar açısından, bu hizmetin önemi ve gereği tartışılarak; söz konusu model ile ilgili yapılan yasal düzenlemelere yer verilecektir. Çalışmanın son bölümünde koruyucu aile hizmet modelinin, nüfus yoğunluğu ile öne çıkan İstanbul ilinde ve ülke genelindeki uygulamasının, istatistik verilere dayalı grafikler yardımıyla sunumu ve politika önerilerine yer verilecektir.

Özet

Bu çalışma, “devlet koruması ve kurum bakımı altındaki” çocuk/gençlere yönelik hizmetler kapsamında yer alan, Koruyucu Aile Bakım Modeli'nin, temel kavramları ve araçlarını tartışarak, teorik ve uygulamaya yönelik, incelenmesini amaçlamaktadır. Bu bağlamda ilk olarak, sosyal devlet, sosyal politika ve koruyucu aile kavramları tanımlanacaktır. Korunmaya muhtaç çocukların “topluma uyum sağlaması” ve “aileye dönüşü” için önemli bir araç olarak görülen, koruyucu aile hizmet modeli mevcut hükümet tarafından önemle desteklenmektedir. Bu bağlamda korunmaya muhtaç çocuklar açısından, bu hizmetin önemi ve gereği tartışılarak; söz konusu model ile ilgili yapılan yasal düzenlemelere yer verilecektir. Çalışmanın son bölümünde koruyucu aile hizmet modelinin, nüfus yoğunluğu ile öne çıkan İstanbul ilinde ve ülke genelindeki uygulamasının, istatistik verilere dayalı grafikler yardımıyla sunumu ve politika önerilerine yer verilecektir.

🔖

Cite This Article

ERDAL, L. (2014). Türkiye'de Sosyal Politika ve Koruyucu Aile Hizmet Modeli. Sosyoekonomi, Cilt: 22 - Sayı: 22. https://ajindex.com/articles/139465

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akyüz, E. (2013),
  2. Çocuk Hukuku, Çocukların Hakları ve Korunması, Genişletilmiş 3. Baskı, 2013,
  3. Pegem Akademi, Ankara.
  4. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2012), ASPB Bülteni,, 23.08.2013.
  5. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2012), “Türkiye’de Uygulanan Şartlı Nakit Transferi Programı’nın Fayda Sahipleri Üzerindeki Etkisinin Nitel ve Nicel Olarak Ölçülmesi”, T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü, Rapor, Ankara 2012,, 16.04.2013.
  6. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2013), ASPB Bülteni,, 23.09.2013.
  7. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2014), ASPB Bülteni,, 23.07.2014.
  8. Blythe, S. & L.D. Jackson & E.J. Halcomb & L. Wilkes (2012), “The Stigma of Being a Long-Term Foster Carer”, Journal of Family Nursing, 18(2): 234. CB-Report, Child Welfare Information Gateway (2013), Foster Care Statistics 2011,
  9. Washington, DC: U.S. Department of Health and Human Services, Children’s Bureau,, 12.05.2013.
  10. CSSP (2009), “Report of Center for the Study Social Policy”, Policy Matters: Setting and Measuring Benchmarks for State Policies, Promoting Child Safety, Permanence, and Well-Being Through Safe and Strong Families, Supportive Communities, and Effective Systems, A Discussion Paper for the Policy Matters Project Center for the Study Social Policy, 1575 Eye Street, N.W., Suite 500 Washington, D.C. 2005.
  11. Del Valle, J.F. & M. López & C. Montserrat & A. Bravo (2009), “Twenty years of foster care in Spain: Pofiles, patterns and outcome”, Children and Youth Services Review, 31, 847-853.
  12. Ersöz, H.Y. (2006), “Sosyal Devletten Gönüllü Sivil Topluma”, Sosyal Politikalar Dergisi, Güz (01), 39-41.
  13. Ersöz, H.Y. (2011),
  14. Sosyal Politikada Yerelleşme, İstanbul Ticaret Odası, Yayın No: 2010- 99, İstanbul, 2011, 237. Koray, M. (2007), “Sosyal Politikanın Anlamı ve İşlevini Tartışmak”, Çalışma ve Toplum, 2007/4, 19-56.
  15. Karataş, K. (2007), “Türkiye’de Çocuk Koruma Sistemi ve Koruyucu Aile Uygulamaları Üzerine Bir Değerlendirme”, Toplum ve Sosyal Hizmet, 18(2), 7-19.
  16. Lee, S. & M. Jonson-Reid & B. Drake (2012), “Foster care re-entry: Exploring the role of foster care characteristics, in-home child welfare services and cross-sector services”, Children and Youth Services Review, 34,1825–1833.
  17. Miller, C. Laurie (2013), “Adoption and Foster Family Care”, Section 13, Development- Behavioral Pediadrics, William Bacon Carey (Ed.), Crocker Coleman, Elias Feldman, 4. Baskı. Mooney L.A. & D. Knox & C. Schacht (2012), “Understanding Social Problems”, Seventh Edit