Bayburt Mânilerinden Hareketle İletişimde Yüklendiği Fonksiyonla Mâni Söyleme Geleneği

References (59)

1. AFİF, Afife, Mânilerde Bir Demet, Ankara, 1962.
2. AKALIN, Sami, Türk Mânileri, c. 1-2, Millî Eğitim Basım Evi, İstanbul 1972.
3. AKKOYUNLU, Ziyat, “Kerkük Ağzında Mâni ve Hoyrata Dair”, Millî Folklor, c. 3, y. 4, s. 14, Yaz 1992.
4. ARTUN, Erman, Tekirdağ Halk Kültürü Araştırmaları, Tekirdağ Genç Yöneticiler ve İş Adamları Demeği Yayınları: 1, Tekirdağ 1988.
5. , “Ozandan Âşığa Halk Şiiri Geleneğinin Kültür Kaynaklan”, İçel Kültürü, 1995.
6. , Günümüzde Adana Âşıklık Geleneği ve Âşık Feymânî, Adana 1996.
7. ATAK, Ali Osman, Seçme Halk Mânileri, Ankara 1952.
8. ATALAY, Besim, Divanü Lûgat-İt-Türk Tercümesi I, Türk Tarih Kurumu Basım Evi, Ankara 1985.
9. BAŞGÖZ, İlhan, Mânilerimizden, Dost Yayın Evi, Ankara 1957.
10. BAYRI, M. Halit, “Eski Bir Mâni Mecmuası”, Türk Folklor Araştırmaları, c. 3, s. 66, Ocak 1955.
11. BORATAV, Pertev Nâili, “Mâni maddesi”, İslâm Ansiklopedisi, 1. c., İstanbul 1970.
12. D İZD A RO Ğ LU, H ikm et, Halk Şiirinde Türler, Ankara Üniversitesi Basım Evi, Ankara 1969.
13. DURAK, Mustafa, “Mâni Sınıflandırmalarına Bakış”, Türk Dili Dergisi, y. 4, c. 4, s. 22, Ocak 1991.
14. DÜZGÜN, Dilâver, Ziyaeddin Fahri Fındıkoğlu’nun Folklor ve Halk Edebiyatı ile İlgili Çalışmaları, T. C. Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1997.
15. ELÇİN, Şükrü, Halk Edebiyatına Giriş, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 365, Ankara 1986.
16. , Türkiye Türkçesinde Mâniler, Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yayınları: 115, Ankara 1990.
17. ERGİN, M uhanem, Orhun Âbideleri, Boğaziçi Yayınları, İstanbul 1978.
18. ERGUN, Sadettin Nüzhet, Halk Edebiyatı Antolojisi, Devlet Basım Evi, İstanbul 1938.
19. EROL, Aydil, “Mâni ve Hoyrat”, Türk Edebiyatı, s. 254, Aralık 1994.
20. ESET, Niyâzi, Mâniler Kılavuz, Ankara Halk Evi Neşriyatı: 30, Ankara 1946.
21. FİLİZOK, Rıza, “Mânilerde Müşterek Yapı Hususiyetleri”, Mehmet Kaplan Armağanı, Dergâh Yayınları, İstanbul 1984.
22. , “Mânilerin Tasnifi Problemi ve Mânilerde Değişmeyen Unsurlar”, E. Ü. Türk Dili ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 1 (1983).
23. GÖKBAKAR, İbrahim, “Mâni Üzerine”, Ülkü (yeni seri), c. 10, s. 113, y. 1, Haziran 1946.
24. GÖKSU, M. Haşan, Mânilerimiz, Milliyet Yayınları, Türk Klâsikleri Dizisi: 3,1970.
25. GÖKYAY, Orhan Şâik, Dede Korkut Masalları, Muallim Ahmet Hâlit Kitap Evi, İstanbul 1939.
26. GÖZAYDIN, Nevzat, “Anonim Halk Şiiri Üzerine”, Türk Dili Özel Sayısı III (Halk Şiiri), s. 445-450, Ocak-Haziran 1989.
27. GÜNAY, Umay, Âşık Tarzı Şiir Geleneği ve Rüya Motifi, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayınlan: 16, Ankara 1986.
28. , " ’Aşık Tarzı Edebiyat Hakkında Düşünceler ", Mehmet Kaplan İçin, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınlan, Ankara 1988.
29. , “Folklor, Reklâm ve Tarhana”, Millîfolklor, c. 4, y. 8, sayı 31/32, Güz/Kış 1996.
30. GÜVENÇ, Bozkurt, Türk Kimliği, Kültür Tarihinin Kaynakları, Ankara 1993.
31. HALICI, Feyzi, Âşıklık Geleneği ve Günümüz Halk Şairleri, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Yayınlan: 58, Ankara 1992.
32. İNCEOĞLU, Metin, Tutum Algı İletişim, V Yayınları, Ankara 1993.
33. OĞUZ. M. Öcal, “Kıbrıs Mânilerindeki Kıbrıs Gerçeği”, Millî Folklor, c. 3, y. 5, s. 17, Bahar 1993.
34. , “Halk Şiirinde Tür ve Şekil Meselesi”, Millî Folklor, c. 3, y. 5, s. 19, Güz 1993.
35. ÖCAL, Ahmet, “Yozgat Boğazlıyan’da Mâni Geleneği ve Boğazlıyan Yöresi Mânileri”, Türk Halk Kültüründen Derlemeler, Kültür Bakanlığı, Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları: 228, Ankara 1966.
36. ÖĞÜT EKER, Gülin, Türk Düğün Geleneği İçinde Karakeçili Düğünü, H. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, basılmamış doktara tezi, Ankara 1998.
37. SAKAOĞLU, Saim, “M. Haşan Göksu’nun Mânilerimiz’i”, Türk Dili, 1991/1, s. 568, Nisan 1999.
38. Terzibaşı, Atâ, Kerkük Hoyratları ve Mânileri, Ötüken Yayınlan, İstanbul 1970.
39. TORUN, Ali, “Mâni Tarzı ve Bu Tarzın Menşei Hakkında Bazı Düşünceler”, Millî Folklor, c. 1, y. 1, s. 2, Haziran 1989.
40. TUĞRUL, Mehmet, “Çal Köylerinden Derlenmiş Türkü, Mâni, Ninni, İlâhî ve Tekerlemeler Üzerine”, Türk Halk Bilimi Araştırmaları Yıllığı, Ankara 1979.
41. TURAL, Sadık Kemal, Kültürel Kimlik Üzerine Düşünceler, Ankara 1994.
42. TÜFEKÇİOĞLU, Hayati, İletişim Sosyolojisine Başlangıç, Der Yayın Evi, İstanbul 1997.
43. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, c. 6, Dergâh Yayınları, İstanbul, t.y.
44. YAĞMURDERELİ, Nesip, Mânilerimiz, İstanbul 1963.
45. YARDIMCI, İlhan, Şen Ol Bayburt, İstanbul 1991.
46. YARDIMCI, Mehmet, Başlangıcından Günümüze Halk Şiiri, Âşık Şiiri, Tekke Şiiri, Ürün Yayınlan, Ankara 1998.
47. YILDIRIM, Dursun, uzun Türk Bitiği, Araştırma/İnceleme Yazılan, Akçağ Yayınları: 275, Ankara 1998.
48. , “Dede Korkut’tan Ozan Barış’a Dönüşüm”, Türk Dili, s. 570, 1999/1, Haziran 1999.
49. YORGANCIOĞLU, Oğuz M., Mâniler, Mağusa-Kıbrıs 1996.
50. , “Ozandan Âşığa Halk Şiiri Geleneğinin Kültür Kaynaklan”, İçel Kültürü, 1995.
51. , Günümüzde Adana Âşıklık Geleneği ve Âşık Feymânî, Adana 1996.
52. D İZD A RO Ğ LU, H ikm et, Halk Şiirinde Türler, Ankara Üniversitesi Basım Evi, Ankara 1969.
53. , Türkiye Türkçesinde Mâniler, Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yayınları: 115, Ankara 1990.
54. ERGİN, M uhanem, Orhun Âbideleri, Boğaziçi Yayınları, İstanbul 1978.
55. , “Mânilerin Tasnifi Problemi ve Mânilerde Değişmeyen Unsurlar”, E. Ü. Türk Dili ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 1 (1983).
56. , " ’Aşık Tarzı Edebiyat Hakkında Düşünceler ", Mehmet Kaplan İçin, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınlan, Ankara 1988.
57. , “Folklor, Reklâm ve Tarhana”, Millîfolklor, c. 4, y. 8, sayı 31/32, Güz/Kış 1996.
58. , “Halk Şiirinde Tür ve Şekil Meselesi”, Millî Folklor, c. 3, y. 5, s. 19, Güz 1993.
59. , “Dede Korkut’tan Ozan Barış’a Dönüşüm”, Türk Dili, s. 570, 1999/1, Haziran 1999.