Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 1

Analysis of the Film İstasyon (1977) in the Context Of Bakhtin's Carnivalesque Thought

İstasyon (1977) Filminin Bakhtin’in Karnavalesk Düşüncesi Bağlamında İncelenmesi

Rifat Becerikli(YOZGAT BOZOK ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6392-8330
Pages
271–288
Publication Date
2026-01-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, it is determined that Cüneyt Arkın and Hülya Koçyiğit play roles outside of their own star personas.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Medieval Europe was a dark period for humanity, marked by famine, misery, wars, and epidemics.
📊
Key Findings & Data:On the other hand, during this period, when feudalism and the Church exerted pressure and authority over people, no one had legal, democratic rights or freedoms.
💡
Conclusion & Impact:In addition, it is determined that Cüneyt Arkın and Hülya Koçyiğit play roles outside of their own star personas.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türk Sineması · Karnaval · Bakhtin

Abstract

Medieval Europe was a dark period for humanity, marked by famine, misery, wars, and epidemics. On the other hand, during this period, when feudalism and the Church exerted pressure and authority over people, no one had legal, democratic rights or freedoms. The period in medieval times when the people were relatively most free was during carnivals. Bakhtin's ideas give carnivals a philosophical dimension and intellectual depth. In this context, films that generally use the laws of carnival as theorized by Bakhtin are called carnivalesque films. The reflections of the basic characteristics of carnivalesque films, such as opposition to main stream films, criticism of social norms, liminal (threshold) space, and turning life upside down, in the film İstasyon have been attempted to be revealed through descriptive film analysis. At the end of the study, it is revealed that the film İstasyon is one of the rare carnivalesque films in Turkish cinema. It is seen that the film does not have Yeşilçam narrative codes. The film stands out with its carnivalesque humor-based narrative, criticism of family and social norms, depiction of class differences, and different interpretations of concepts such as justice, freedom, and equality. In addition, it is determined that Cüneyt Arkın and Hülya Koçyiğit play roles outside of their own star personas.

Özet

Ortaçağ Avrupa’sı açlık, sefalet, savaşlar ve salgın ile anılan insanlık adına karanlık bir dönemdir. Öte yandan feodalitenin ve kilisenin insanlar üzerinde baskı ve otorite kurduğu bu zaman diliminde kimsenin yasal, demokratik hakları/özgürlükleri de bulunmamaktaydı. Ortaçağ zaman diliminde halkın görece en özgür olduğu zaman dilimi ise karnavallardır. Bakhtin’in düşünceleri karnavala felsefi boyut ve düşüncesel derinlik sunar. Bu bağlamda Bakhtin’in kuramsallaştığı biçimiyle karnavalın yasalarının genel olarak kullanıldığı filmlere ise karnavalesk filmler adı verilmektedir. Karnavalesk filmlerin temel özellikleri olan ana akım filmlere karşıt olma, toplumsal normlara eleştiri, liminal (eşik) mekan, yaşamı tersyüz etme gibi niteliklerinin İstasyon filmindeki yansımaları betimsel film analizi ile ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışma sonunda İstasyon (1977) filminin Türk Sineması içinde ender karnavalesk filmlerden biri olduğu ortaya çıkmaktadır. Filmin Yeşilçam anlatı kodlarına sahip olmadığı görülmektedir. Filmin karnavalesk mizah temelindeki anlatısı, aile ve toplumsal normların eleştirisi, sınıfsal farklılıkların betimlenmesi, adalet, özgürlük ve eşitlik gibi kavramlara getirdiği farklı yorumlama ile öne çıkmaktadır. Ayrıca Cüneyt Arkın ve Hülya Koçyiğit’in kendi star personaları dışında rollere sahip olduğu belirlenmektedir.

🔖

Cite This Article

Becerikli, R. (2026). Analysis of the Film İstasyon (1977) in the Context Of Bakhtin's Carnivalesque Thought. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 1, 271–288. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1761634

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Agibalova, Y., & Donskoy, G. (2018). Ortaçağ Tarihi. (Ç. Sümer, Çev.) İstanbul: Yordam Kitap.
  2. Akhterov, V. P., & Fouries, P. J. (2011). Bakhtin's dialogical theory and exchange of ideas in talk radio. Communicatio, 37 (1), 21-40.
  3. Armstrong, P. (2010). Bahian carnival and social carnivalesque in trans-Atlantic context. Social Identities: Journal for the Study of Race, Nation and Culture, 16 (4), 447-469.
  4. Backman, C. R. (2003). The Worlds of Medieval Europe. New York: Oxford University Press.
  5. Bakhtin, M. (2001). Karnavaldan Romana Edebiyat Teorisinden dil Felsefesine Seçme Yazılar. (C. Soydemir, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  6. Bakhtin, M. (2004). Dostoyevski Poetikasının Sorunlan. (C. Soydemir, Çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
  7. Bakhtin, M. (2001). Karnavaldan Romana edebiyat Teorisnden Dil Felsefesine Seçme Yazılar. (C. Soydemir, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  8. Bakhtin, M. (2005). Rabelais ve Dünyası. (Ç. Öztek, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  9. Beasley-Murray, T. (2007). Mikhail Bakhtin and Walter Benjamin Experience and Form. New York: Palgrave Macmillan.
  10. Bonnstetter, B. E. (2011). Mel Brooks Meets Kenneth Burke (and Mikhail Bakhtin): Comedy and Burlesque in Satiric Film. Journal of Film and Video, 63 (1), 18-31.
  11. Brandist, C. (2000). Bakhtin, Marxism and Russian Populism. C. Brandist, & G. Tihanov içinde, Materializing Bakhtin The Bakhtin Circle and Social Theory (s. 70-93). London: Macmillan Press.
  12. Crichlow, M. A., & Armstrong, P. (2010). Carnival praxis, carnivalesque strategies and Atlantic interstices, Social Identities. Journal for the Study of Race, Nation and Culture, 16 (4), 399-414.
  13. Eco, U. (2010). Ortaçağ Katedraller, Şövalyeler, Şehirler. (L. T. Basmacı, Çev.) İstanbul: Alfa Yayıncılık.
  14. Edwards, A. (2002). Historicizing the Popular Grotesque: Bakhtins Rabelais and His World and Attic Old Comedy. R. B. Branham içinde, Bakhtin and The Classics (s. 27-58). Illinois: Northwestern University Press.
  15. Elliot, S. (1999). Carnival and Dialogue in Bakhtin's Poetics of Folklore. Folklore Forum, 30 (1/2), 129-139.
  16. Ersinan, F. (2004). Film Gibi Yaşadım:Hülya Koçyiğit. İstanbul: Dünya Kitapları.
  17. Fuery, P. (2000). New Developments in Film Theory. London: Macmillan Press.
  18. Gilson, E. (2003). Ortaçağ Felsefenin Ruhu. (Ş. Öçal, Çev.) İstanbul: Açılım Kitap.
  19. Guryeviç, A. (1995). Ortaçağ Avrupası'nda Birey. (İ. İgan, & Z. Ülgen, Çev.) İstanbul: Afa Yayıncılık.
  20. Horton, A. (1990). Bakhtin, carnival triumph, and cinema:Bruno Barreto's Dona Flor and Her Two Husbands and Dusan Makavejev's Innocence. Quaterly Review of Film and Video, 12 (1-2), 49-62.
  21. Hoy, M. (1992). Bakhtin and Popular Culture. New Literary History, 23 (3), 765-782.
  22. Humphrey, C. (2000). Bakhtin and the Study of Popular Culture: Re-thinking Carnival as Historical and Analytical Concept. C. Brandist, & G. Tihanov içinde, In Materializing Bakhtin The Bakhtin Circle and Social Theory (s. 164-172). London: Macmillan Press.
  23. Irving, A., & Young, T. (2002). Paradigm for Pluralism:Mikhail Bakhtin and Social Work Practice. Social Work, 47 (1), 19-29.
  24. Knowles, R. (1998). Introduction. R. Knowles içinde, Shakespeare and Carnival After Bakhtin (s. 1-13). London: Macmillan Press.
  25. Kristeva, J. (2024). Desire in Language: A Semiotic Approach to Literature and Art. New York: Columbia University Press.
  26. MacMillan, C. (2017). Welcome to the Carnival? Podemos, Populism and Bakhtin’s Carnivalesque. Journal of Contemporary European Studies, 25 (2), 1-16.
  27. Özön, N. (1995). Karagözden Sinemaya Türk Sineması ve Sorunları. İstanbul: Kitle Yayınları.
  28. Pirenne, H. (2022). Kavimler Göçü'nden XVI. Yüzyıla KadarAvrupa Tarihi. (S. Akbaytürk, Çev.) İstanbul: Selenge Yayınları.
  29. Pirenne, H. (2009). Ortaçağ Avrupa'sının Ekonomik Sosyal Tarihi. (U. Kocabaşoğlu, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
  30. Pirenne, H. (2014). Ortaçağ Kentleri. (Ş. Karadeniz, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
  31. Platter, C. (2007). Aristophanes And The Carnival Of Genres. Baltimore: The John Hopkins University.
  32. Power, E. (2019). Ortaçağ İnsanları. (İ. Kavas, Çev.) İstanbul: Kronik Kitap.
  33. Stam, R. (1989). Subversive Pleasures Bakhtin, Cultural Criticism and Film. London: The John Hopkins University Press.
  34. Tanilli, S. (2018). Yüzyılların Gerçeği ve Mirası II. Cilt Ortaçağ Feodal Dünya. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  35. Taylor, B. (1995). Bakhtin, Carnival and Comic Theory. Nottingham: University of Nottingham.
  36. Thompson, C. J. (2007). A Carnivalesque Approach to the Politics of Consumption (or) Grotesque Realism and the Analytics of the Excretory Economy. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 611, 112-125.
  37. Ültay, E., Akyurt, H., & Ültay, N. (2021). Sosyal Bilimlerde Betimsel İçerik Analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 188-201.
  38. Wiedenfeld, G. (2016). The conservative backlash argument controverted: carnivalesque, comedy, and respect in Rocky. Critical Studies in Media Communication, 33 (2), 168-180.
  39. Agibalova, Y., & Donskoy, G. (2018). Ortaçağ Tarihi. (Ç. Sümer, Çev.) İstanbul: Yordam Kitap.
  40. Pirenne, H. (2009). Ortaçağ Avrupa'sının Ekonomik Sosyal Tarihi. (U. Kocabaşoğlu, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
  41. Power, E. (2019). Ortaçağ İnsanları. (İ. Kavas, Çev.) İstanbul: Kronik Kitap.