AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that prayer bead collecting cannot be explained solely as a nostalgic act of preservation or as a market-centered consumption practice.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines prayer bead (tespih) collecting within the context of postmodern consumer culture and explores how this practice transforms beyond the functional use of an object into a multilayered social experience that produces meaning, identity, and ethical values. The research is designed within a qualitative framework and adopts a phenomenological approach. Data were obtained through in-depth interviews with 11 participants who actively engage in prayer bead collecting, selected through purposive sampling. The data were analyzed using descriptive and thematic analysis. The analytical process was structured around six main propositions developed along the axes of symbolic meaning production, identity construction, its relationship with traditional cultural values, its tension with postmodern consumption dynamics, its character as a slowness-based counter-practice, and the forms of ethical relations established with the object. The findings indicate that prayer bead collecting cannot be explained solely as a nostalgic act of preservation or as a market-centered consumption practice. Rather, it is positioned within a hybrid space where traditional craftsmanship and contemporary consumption forms intertwine. Within the fragmented experience of postmodern life, this practice generates a distinctive response to the individual’s search for meaning, continuity, and wholeness. By addressing prayer bead collecting through its symbolic, ethical, and existential dimensions within postmodern consumer culture, this study offers a critical and in-depth contribution to the literature on collecting.
Özet
Bu çalışma, postmodern tüketim kültürü bağlamında tespih koleksiyonerliğini ele alarak, bu pratiğin, işlevsel bir nesne kullanımının ötesinde nasıl anlam, kimlik ve etik değer üreten çok katmanlı bir toplumsal deneyime dönüştüğünü incelemektedir. Araştırma, nitel araştırma deseninde kurgulanmış ve fenomenoloji yöntemi benimsenmiştir. Amaçsal örnekleme yöntemiyle seçilen ve aktif olarak tespih koleksiyonerliği yapan 11 katılımcıyla gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler, betimleyici ve tematik analiz yoluyla çözümlenmiştir. Analiz süreci, tespih koleksiyonerliğinin sembolik anlam üretimi, kimlik inşası, geleneksel kültürel değerlerle ilişkisi, postmodern tüketim dinamikleriyle kurduğu gerilimli bağ, yavaşlık temelli karşı-pratik niteliği ve nesneyle kurulan etik ilişki biçimleri ekseninde geliştirilen altı temel önerme doğrultusunda yürütülmüştür. Bulgular, tespih koleksiyonerliğinin ne salt nostaljik bir muhafaza faaliyeti ne de piyasa merkezli bir tüketim pratiği olarak açıklanabileceğini göstermektedir. Aksine bu pratik, geleneksel ustalık bilgisi ile çağdaş tüketim biçimlerinin iç içe geçtiği melez bir alanda konumlanmakta; bireyin parçalı postmodern yaşam deneyimi içinde anlam, süreklilik ve bütünlük kurma çabasına özgün bir yanıt üretmektedir. Çalışma, tespih koleksiyonerliğini postmodern tüketim kültürü içinde sembolik, etik ve varoluşsal boyutlarıyla ele alarak, koleksiyonculuk literatürüne eleştirel ve derinlikli bir katkı sunmaktadır.