Journals / Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Türkçe Sözlüklerin Sözcük Vurgusu Bakımından Karşılaştırılması

Safa Çelebi(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-0703-0240
Muhsine Börekçi(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1687-3810
Pages
187–200
Publication Date
2020-04-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca STS’de vurgu bakımından sesletim hatalarının olduğu ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkçe dil bilgisi kitaplarında ve telaffuz sözlüklerinde Türkçede sözcük vurgusunun genellikle son hecede olduğu belirtilmekte, istisnalar için verilen örneklerde kimi zaman tutarsızlıkların olduğu görülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini birden fazla heceli 300 basit, 100 türemiş ve 100 birleşik olmak üzere toplam 500 sözcük oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca STS’de vurgu bakımından sesletim hatalarının olduğu ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:vurgu · TDK sesli Türkçe sözlük · TDK Türkçe sözlük

Özet

Türkçe dil bilgisi kitaplarında ve telaffuz sözlüklerinde Türkçede sözcük vurgusunun genellikle son hecede olduğu belirtilmekte, istisnalar için verilen örneklerde kimi zaman tutarsızlıkların olduğu görülmektedir. Bu durum sözlük kullanıcılarının özellikle de Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin çelişki yaşamalarına sebep olmaktadır. Bu araştırmada, Türkçe sözlüklerin vurgu bakımından tutarlılık durumlarının sözcük türlerine göre tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Betimsel yöntemin kullanıldığı araştırmada “var olan bir durumu var olduğu şekliyle betimlemeyi amaçlayan tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini birden fazla heceli 300 basit, 100 türemiş ve 100 birleşik olmak üzere toplam 500 sözcük oluşturmaktadır. Bu sözcüklerin TDK Türkçe Sözlük (TS), Sesli Türkçe Sözlük (STS) ve Konuşma Dili ve Türkçenin Söyleyiş Sözlüğü’nde (KDTSS) bulunması ve Yazılı Türkçenin Kelime Sıklığı Sözlüğü”nde en sık geçen sözcüklerden olması göz önünde bulundurulmuştur. “KDTSS”de ve TS’de vurgu yerleri belirlenen sözcüklerin sesletimleri, STS’den indirilip kaydedilmiştir. Kaydedilen sesletimler Praat 6.0.12 programıyla temel frekans (F0) bakımından çözümlenerek sözcüklerin vurguları seslem düzeyinde tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlar, üç sözlüğün genel vurgu tutarlılık oranının düşük (%45,8) olduğunu göstermiştir. Ayrıca STS’de vurgu bakımından sesletim hatalarının olduğu ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

Çelebi, S., Börekçi, M. (2020). Türkçe Sözlüklerin Sözcük Vurgusu Bakımından Karşılaştırılması. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 187–200. https://doi.org/10.31464/jlere.670551

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aksan, Doğan, (1996). Türkçenin Sözvarlığı, Engin Yayınları, Ankara. Boersma, P. and Weenink, D., “Praat: Doing phonetics by computer. [Computer Software] Amsterdam: Department of Language and Literature, University of Amsterdam.,” http://www.praat.org/, 2011. Börekçi, M. (2005). Türkçede vurgu-tonlama-ölçü-anlam ilişkisi. Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 187-207.
  2. Demir, İmdat (2009). Türkçe sözlüklerde vurgu. International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 4/4 Summer 2009.
  3. Demircan, Ö. (2013). Türkçenin Ses Dizimi. İstanbul: Der Yayınları.
  4. Ergenç, İ. (2002). Spoken language and dictionary of Turkish articulation. Multilingual.
  5. Jones, D. (2011). Cambridge English pronouncing dictionary. Cambridge University Press.
  6. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi, Ankara: Nobel.
  7. Ölker, G. (2011). Yazılı Türkçenin Kelime Sıklığı Sözlüğü (1945- 1950 Arası). Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  8. Türk Dil Kurumu (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK.
  9. Üçok, N. (2007). Genel fonetik:(Ana çizgileri). Multilingual.
  10. Vardar, B. (2001). Dilbilimin temel kavram ve ilkeleri. İstanbul: Multilingual.