Journals / Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 1

From Knowledge to Practice: The Readiness of Future Turkish Language Teachers within the Framework of the Türkiye Century Education Model

Bilgiden Beceriye Dönüşüm: Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Ekseninde Geleceğin Türkçe Öğretmenlerinin Hazırbulunuşluğu

Burak Asma(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-3602-3867
Pages
1099–1124
Publication Date
2026-10-20
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings revealed that the majority of participants perceived their competence in language teaching as moderate or insufficient, with self-efficacy perceptions showing no significant differences based on gender or academic achievement.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine the readiness and self-efficacy perceptions of pre-service Turkish language teachers regarding skill-based language teaching within the framework of the Türkiye Century Education Model.
📊
Key Findings & Data:The study group consisted of 65 pre-service teachers (38 female, 27 male) enrolled in the Turkish Language Education Department of the Faculty of Education at a state university.
💡
Conclusion & Impact:The findings revealed that the majority of participants perceived their competence in language teaching as moderate or insufficient, with self-efficacy perceptions showing no significant differences based on gender or academic achievement.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dil becerileri · Öğretmen adayları · Türkçe öğretimi

Abstract

This study aims to examine the readiness and self-efficacy perceptions of pre-service Turkish language teachers regarding skill-based language teaching within the framework of the Türkiye Century Education Model. The study adopted the holistic single-case design, one of the qualitative research methods. The study group consisted of 65 pre-service teachers (38 female, 27 male) enrolled in the Turkish Language Education Department of the Faculty of Education at a state university. Data were collected through a written opinion form comprising seven open-ended questions developed by the researcher and analysed using descriptive analysis, content analysis, the Kruskal-Wallis H test, and chi-square analysis. The findings revealed that the majority of participants perceived their competence in language teaching as moderate or insufficient, with self-efficacy perceptions showing no significant differences based on gender or academic achievement. Participants reported higher self-efficacy in receptive skills (listening and reading) but experienced notable insecurity in productive skills (speaking and writing). The most intensive development needs were concentrated on speaking and writing skills. Most of participants advocated a hierarchical ordering in language skill instruction, indicating that the spiral approach adopted by the curriculum has not yet been sufficiently internalized. Regarding university education, a great majority of participants rated their training as entirely or partially inadequate; the theory-practice imbalance, the problem of “not teaching how to teach” and structural/institutional deficiencies emerged as the strongest criticism themes. The results demonstrate that the innovative, skill-oriented, and assessment-centred vision of the Türkiye Century Education Model necessitates the restructuring of teacher education programs toward practice-based and field-education-focused approaches.

Özet

Bu araştırma, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli ekseninde Türkçe öğretmeni adaylarının beceri temelli dil öğretimine yönelik hazırbulunuşluklarını ve öz yeterlilik algılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden bütüncül tek durum çalışması deseni benimsenmiştir. Çalışma grubunu, bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesi Türkçe eğitimi ana bilim dalında öğrenim gören 65 (38 kadın, 27 erkek) öğretmen adayı oluşturmuştur. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen 7 açık uçlu sorudan oluşan yazılı görüş formu aracılığıyla toplanmış; betimsel analiz, içerik analizi ile Kruskal-Wallis H testi ve ki-kare analizi kullanılarak çözümlenmiştir. Bulgular, katılımcıların büyük çoğunluğunun dil öğretiminde kendilerini orta veya yetersiz düzeyde yeterli gördüklerini ortaya koymuştur. Ayrıca, yeterlilik algılarının cinsiyet ve akademik başarıya göre anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Katılımcılar, anlama becerilerinde (dinleme ve okuma) kendilerini daha yetkin bulurken anlatma becerilerinde (konuşma ve yazma) belirgin bir güvensizlik yaşadıklarını beyan etmişlerdir. En yoğun gelişim talebi konuşma ve yazma becerileri üzerinde yoğunlaşmıştır. Katılımcıların önemli bir bölümü dil becerilerinin öğretiminde hiyerarşik bir sıralama yapılması gerektiğini savunurken programın benimsediği sarmal yaklaşımın yeterince içselleştirilemediği tespit edilmiştir. Üniversite eğitimine yönelik değerlendirmelerde katılımcıların büyük çoğunluğu aldıkları eğitimi tamamen veya kısmen yetersiz bulmuş; teori-uygulama dengesizliği, öğretmeyi öğretmeme sorunu ve yapısal/kurumsal eksiklikler en güçlü eleştiri temaları olarak öne çıkmıştır. Araştırma sonuçları, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin beceri odaklı ve ölçme-değerlendirme merkezli yenilikçi vizyonunun, öğretmen yetiştirme programlarının uygulama ağırlıklı ve alan eğitimi odaklı olarak yeniden yapılandırılmasını zorunlu kıldığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Asma, B. (2026). From Knowledge to Practice: The Readiness of Future Turkish Language Teachers within the Framework of the Türkiye Century Education Model. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 1, 1099–1124. https://doi.org/10.31464/jlere.1931146

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (52)

  1. Aksan, D. (2020). Her yönüyle dil: Ana çizgileriyle dilbilim (7. baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.
  2. Arslan, M. (2017). Ana dili olarak Türkçe öğretimi ve temel dil becerilerinin gelişiminde karşılaşılan sorunlar. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, (46), 63-77. http://dx.doi.org/10.16992/ASOS.12256
  3. Aydın Yıldız, T. (2024). The relationship between TPACK and self-efficacy of the English teachers of gifted students in science and art centres: A sample of Türkiye. Participatory Educational Research, 11(2), 117-134. https://doi.org/10.17275/per.24.22.11.2
  4. Azizoğlu, N. İ. (2022). Analyzing perceived listening self-efficacy of pre-service teachers. International Journal of Progressive Education, 18(3), 297-308. https://doi.org/10.29329/ijpe.2022.439.19
  5. Bağcivan, E., Kahraman, H., & Doğan, S. (2025). Eğitimin işlevleri temelinde Türkiye Yüzyılı Maarif Modeline ilişkin öğretmen görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 33(4), 855-872. https://doi.org/10.24106/kefdergi.1797580
  6. Batar, M., & Seçkin Aydın, İ. (2014). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım öz yeterlik inançlarının değerlendirilmesi. International Journal of Language Academy, 2(4), 579-598. https://ijla.net/articles/04a6ffab-c60c-4683-aa6d-e4cab58f9994
  7. Bayburtlu, Y. S. (2022). Temel dil becerileri bağlamında Türkçe eğitiminin sahadaki sorunları ve çözüm önerileri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (26), 39-63. https://doi.org/10.29000/rumelide.1073839
  8. Biçer, N. (2023). Evaluation of self-efficacy and job satisfaction of teachers teaching Turkish as a foreign language. SAGE Open, 13(3), 1-12. https://doi.org/10.1177/21582440231196993
  9. Can, T., & Keleş, Ş. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modelinde dil öğretim yaklaşımlarında ön plana çıkan kavramlar üzerine bir inceleme. Bezgek Yabancılara Türkçe Öğretimi Dergisi, 3(4), 309-323. https://izlik.org/JA43MZ26HJ
  10. Coşkun, E., Özer, B., & Tiryaki, E. N. (2010). Türkçe öğretmeni adaylarının özel alan yeterlik algılarının değerlendirilmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 123-136. https://dergipark.org.tr/en/pub/deubefd/article/268382
  11. Çal, P., & Erdoğan, E. (2017). Türkçe eğitimi bölümü öğretmen adaylarının konuşma ve yazma becerileri hakkında öğretim üyesi görüşleri. Aydın Tömer Dil Dergisi, 2(2), 1-15. https://izlik.org/JA45YW64JM
  12. Çer, E. (2017). Türkçe öğretmenlerinin Türkçe öğretimine yönelik yeterlilikleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 68-89. https://izlik.org/JA89EH39PS
  13. Demir, E., Ilgın Cüm, B., Kul, N., & Gündem, A. (2025). Türkçe öğretmenlerinin 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programının (5, 6, 7 ve 8. sınıf) ölçme ve değerlendirme yaklaşımı hakkındaki görüşleri. OJCES, 3(5), 122-152. https://doi.org/10.5281/zenodo.15680687
  14. Dilekçi, A. (2022). Türkçe öğretmenlerinin dil becerileri ile ilgili uygulamaları ve yeterlikleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 54, 1016-1029. https://doi.org/10.53444/deubefd.1104084
  15. Duyul, S., Duyul, Y., Kesman, M., & Kesman, M. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli konusunda öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 5(3), 20262. https://uleder.com/index.php/uleder/article/view/562 Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (Gözden geçirilmiş 6. baskı). Anı Yayıncılık.
  16. Erdem, C. (2012). Türk dili ve edebiyatı öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik algıları ve tutumları üzerine bir araştırma. Turkish Studies, 7(4), 1727-1736. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.3761 Eroğlu, A. (2025). 21. yüzyıl becerileri bağlamında 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programı. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 14(2), 587-600. https://doi.org/10.7884/teke.1621698
  17. Gelbal, S., & Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(33), 135-145. https://izlik.org/JA44RT78AR
  18. Gerez Taşgın, F. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının dinleme ve okuma öz yeterlikleri ile öğrenme stillerinin incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 209-222. https://doi.org/10.18506/anemon.520726
  19. Güneş, F. (2016). Türkçe öğretiminde beceri uyuşmazlığı sorunları ve çözüm önerileri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 205-222. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000188135
  20. Güngör, H. (2022). Self-efficacy perceptions of instructors who teach Turkish as a foreign language on Web 2.0 rapid content development for educational purposes. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 17(2), 114-130. https://doi.org/10.29329/epasr.2022.442.6
  21. Gürhan, E. (2025). Primary school curriculum reform in Türkiye: Analyzing recent innovations in national education policies. Al-Adzka: Jurnal Ilmiah Pendidikan Guru Madrasah Ibtidaiyah, 15(1), 143-151. https://doi.org/10.18592/aladzkapgmi.v15i1.16298
  22. İnce, Ö., Solak, Ö., Kara, D. S., & Küçük, E. (2025). Türkçe öğretmen adaylarının dil öğretimi özyeterlikleri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(2), 3205-3220. https://doi.org/10.51460/baebd.1588652
  23. Kaman, Ş., Yiğit, T., & Şahin, Ü. (2025). Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 38-54. https://doi.org/10.17539/amauefd.1611805
  24. Kangal, A., & Çevik Kansu, C. (2025). “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” hakkında ilkokul 1. sınıf öğretmen görüşleri. Eurasian Journal of Teacher Education, 6(2), 107-125. https://doi.org/10.69918/ejte.1620917
  25. Karakoç, Z., & Deniz, K. (2025). Türkçe eğitimi alanındaki dil becerileri içerikli lisansüstü tezler üzerine bibliyometrik analiz (1989-2024 yılları). Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 9(2), 1-41. https://dergipark.org.tr/tr/pub/adea/article/1728536
  26. Karakoç Öztürk, B., & Alyaprak, A. M. (2024). 2019 ve 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programlarının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 9(2), 1122-1158. https://doi.org/10.32321/cutad.1558058
  27. Karataş, F. (2025). Öğretmen adaylarının gözüyle Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM): Değerlendirme raporlarının tematik analizi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 15(2), 1068-1087. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1622630
  28. Karatay, H., & Dilekçi, A. (2019). Türkçe öğretmenlerinin dil becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Milli Eğitim Dergisi, 48(1), 685-716. https://izlik.org/JA96MR78JK
  29. Kavcar, C., Sever, S., & Oğuzkan, F. (2003). Türkçe öğretimi: Türkçe ve sınıf öğretmenleri için. Engin Yayınevi. Kaya, M., & Aydın, E. (2024). 2019 Türkçe Dersi Öğretim Programı ile 2024 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nın Karşılaştırılması. Harran Maarif Dergisi, 9(1), 108-146. https://doi.org/10.22596/hej.1482003
  30. Kayman, F., & Özdemir, H. (2025). 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı: Öğretmen görüşleri ve öneriler. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 14(2), 517-531. https://doi.org/10.30703/cije.1567388
  31. Kazankaya, H. (2025). Sınıf öğretmenleri bağlamında Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli üzerine literatür incelemesi. International QMX Journal, 4(10), 953-968. https://doi.org/10.5281/zenodo.17523158
  32. Kurudayıoğlu, M., & Çetin, Ö. (2015). Temel beceriler ve Türkçe öğretimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(3), 1-19. https://doi.org/10.16916/aded.65619
  33. Kurum, Z., & Yıldız, D. (2025). 2024 Türkçe dersi öğretim programının ve dinleme/izleme öğrenme çıktılarının değerlendirilmesi: Teori ve uygulama. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 13(4), 1025-1046. https://doi.org/10.16916/aded.1752057
  34. MEB. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli: Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı (5,6,7 ve 8.sınıflar). Millî Eğitim Bakanlığı.
  35. Melanlıoğlu, D. (2013). Ortaokuldaki dinleme eğitiminin niteliğine ilişkin fenomografik bir araştırma. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 1(1), 34-44. https://izlik.org/JA27NJ94ZH
  36. Melanlıoğlu, D., & Demir Atalay, T. (2016). Türkçe öğrenen yabancılar örneğinde yansıtıcı günlük kullanma ve yazma öz yeterliği arasındaki ilişki. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(35), 56-76. https://dergipark.org.tr/en/pub/mkusbed/article/259984
  37. Merriam, S. B., & Tisdell, E. J. (2015). Qualitative research: A guide to design and implementation (4th Ed.). John Wiley & Sons.
  38. Mete, F. (2015). The extent to which teachers of Turkish as a foreign language accept themselves as competent. Educational Research and Reviews, 10(19), 2624-2630. https://doi.org/10.5897/ERR2015.2450 Özbay, M. (2014). Türkçe özel öğretim yöntemleri II (2. baskı). Öncü Kitap.
  39. Özge Sağbaş, N. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli programı. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 15(3), 1566-1583. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1724374
  40. Özmen, E. (2025). 2024 yenilenen öğretim programında 21. yüzyıl yeterlilikleri: Yapay zekâ destekli bir analiz. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 50, 36-66. https://doi.org/10.14520/adyusbd.1711045
  41. Sallabaş, M. E., & Kiler, B. (2024). Dil becerilerini ölçme ve değerlendirme sürecinde Türkçe öğretmenlerinin karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 12(3), 650-666. https://doi.org/10.16916/aded.1484732
  42. Savaşkan, V., & Özer, N. (2024). Türkçe öğretmenlerinin temel dil becerileri ölçme ve değerlendirme sistemine yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 8(2), 303-316. https://doi.org/10.32960/uead.1524502
  43. Sevim, O., & Kaya, E. (2016). Ortaokul Türkçe dersi dinleme eğitimi etkinliklerinin öğretmen görüşleri açısından incelenmesi: Durum çalışması. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 11(1), 277-296. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gopsbad/article/617155
  44. Şengül, K. (2018). Türkçeyi yabancı dil olarak öğretenlerin öz yeterlik algılarının incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 538-552. https://doi.org/10.16916/aded.403004
  45. Türkben, T. (2022). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi öğrenme becerilerini ölçme ve değerlendirme yeterlikleri. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 13(25), 45-72. https://izlik.org/JA28BF32LU
  46. Yakışan, O., & Gürsoy, A. (2025). Dinleme/izleme ve okuma atölyesi çalışmalarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (19), 828-864. https://doi.org/10.47994/usbad.1739108
  47. Yeniay, S., & Açık, F. (2025). Türkçe öğretim programlarının (2019 ve 2024 Maarif Modeli) temel dil becerilerinin değerlendirilmesi bakımından karşılaştırılması. Akademik Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 28-37. https://doi.org/10.5281/zenodo.15511408
  48. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Seçkin Yayıncılık.
  49. Yıldız, Ü., & Asma, B. (2020). Cumhuriyet dönemi Türkçe dersi öğretim programlarında (1924-2018) dil becerilerinin öğretiminde kullanılan tekniklerin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(3), 1168-1180. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3642
  50. Yıldız, Ü., İbiloğlu, İ., & Sarıoğlu, S. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde Türkçe ve İngilizce öğretmeni adaylarının öz yeterlilik algıları. Turkish Studies-Educational Sciences, 15(4), 3047-3070. http://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies.43345
  51. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6. baskı). Sage. Yükseköğretim Kurulu [YÖK]. (2018). Türkçe öğretmenliği lisans programı. https://egitim.yok.gov.tr/documentFiles/1768303404198.Turkce_Ogretmenligi_Lisans_Programi.pdf
  52. Yurtseven Yılmaz, H., & Sever, S. (2021). A professional development analysis for Turkish language teachers: What did they expect? What have they found? Journal of Pedagogical Research, 5(1), 88-113. https://doi.org/10.33902/JPR.2021067243