SavedAdd your journal

Journals / Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 7 Sayı: 2

Trends in Studies to Improve Reading Skills for Students with Reading Difficulties

Zuhal Çeliktürk Sezgin(BURDUR MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7015-8426
Akın Bilgin(T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI)0000-0003-2733-0395
Pages
295–332
Publication Date
2021-10-22
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda, çalışmaların 2019 ve 2020 yıllarında fazlalaştığı, çoğunluğunun makalelerden oluşturduğu, araştırma modeli olarak daha çok eylem araştırmasının tercih edildiği, çalışmaların ilkokul 3 ve 4. sınıf düzeyinde yoğunlaştığı, uygulamaların büyük çoğunluğunun tek katılımcı ile gerçekleştirildiği, uygulama süresinin sıklıkla 26-50 ders saati aralığında olduğu, okuma becerilerini geliştirmek için tekrarlı okuma ve eko (yankılayıcı) okuma yöntemlerinin daha çok tercih edildiği, okuma becerilerinin değerlendirilmesinde ise “Yanlış Analiz Envanteri”ni sıklıkla kullanıldığı görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı; okuma güçlüğü olan öğrencilerin okuma becerilerini geliştirmeye yönelik Türkiye’de yapılan çalışmaların eğilimlerini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma kapsamında Dergipark Akademik, EBSCOhost, Google Akademik ve YÖK Ulusal Tez Merkezi veri tabanları taranmış ve belirlenen ölçütleri karşılayan 54 çalışmaya ulaşılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda, çalışmaların 2019 ve 2020 yıllarında fazlalaştığı, çoğunluğunun makalelerden oluşturduğu, araştırma modeli olarak daha çok eylem araştırmasının tercih edildiği, çalışmaların ilkokul 3 ve 4. sınıf düzeyinde yoğunlaştığı, uygulamaların büyük çoğunluğunun tek katılımcı ile gerçekleştirildiği, uygulama süresinin sıklıkla 26-50 ders saati aralığında olduğu, okuma becerilerini geliştirmek için tekrarlı okuma ve eko (yankılayıcı) okuma yöntemlerinin daha çok tercih edildiği, okuma becerilerinin değerlendirilmesinde ise “Yanlış Analiz Envanteri”ni sıklıkla kullanıldığı görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:öğrenme güçlüğü · okuma güçlüğü · disleksi

Abstract

Bu çalışmanın amacı; okuma güçlüğü olan öğrencilerin okuma becerilerini geliştirmeye yönelik Türkiye’de yapılan çalışmaların eğilimlerini incelemektir. Araştırmanın verileri nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yoluyla toplanmış ve betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma kapsamında Dergipark Akademik, EBSCOhost, Google Akademik ve YÖK Ulusal Tez Merkezi veri tabanları taranmış ve belirlenen ölçütleri karşılayan 54 çalışmaya ulaşılmıştır. Belirlenen çalışmalar, alt problemlere dayalı olarak geliştirilen veri işleme şablonuna işlenmiştir. Araştırma sonucunda, çalışmaların 2019 ve 2020 yıllarında fazlalaştığı, çoğunluğunun makalelerden oluşturduğu, araştırma modeli olarak daha çok eylem araştırmasının tercih edildiği, çalışmaların ilkokul 3 ve 4. sınıf düzeyinde yoğunlaştığı, uygulamaların büyük çoğunluğunun tek katılımcı ile gerçekleştirildiği, uygulama süresinin sıklıkla 26-50 ders saati aralığında olduğu, okuma becerilerini geliştirmek için tekrarlı okuma ve eko (yankılayıcı) okuma yöntemlerinin daha çok tercih edildiği, okuma becerilerinin değerlendirilmesinde ise “Yanlış Analiz Envanteri”ni sıklıkla kullanıldığı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Sezgin, Z. Ç., Bilgin, A. (2021). Trends in Studies to Improve Reading Skills for Students with Reading Difficulties. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2, 295–332. https://doi.org/10.31464/jlere.864056

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Akyol, H. (2006). Türkçe ilkokuma yazma öğretimi. (5. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  2. Akyol, H. (2020). Programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. (10. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  3. Akyol, H., Yıldırım, K., Ateş, S., Çetinkaya, Ç., & Rasinski, T. V. (2014). Okumayı değerlendirme öğretmenler için kolay ve pratik bir yol. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  4. Bender, W. N. (2012). Öğrenme güçlüğü olan bireyler ve eğitimleri. (Çev. Ed. H. Sarı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  5. Christo, C., Davis, J. M., & Brock, S. E. (2009). Identifying, assessing, and treating dyslexia at school. New York: Springer Science & Business Media.
  6. Çeliktürk Sezgin, Z., & Akyol, H. (2015). Okuma güçlüğü olan dördüncü sınıf öğrencisinin okuma becerilerinin geliştirilmesi. Turkish Journal of Education, 2(4), 4-16.
  7. Doyle, J. (2005). Dyslexia: An introduction guide. (2th Edition). Whurr Publishers.
  8. Glesne, C. (2012). Nitel araştırmaya giriş. (Çev.Eds. A Ersoy & P. Yalçınoğlu). Ankara: Anı Yayıncılık.
  9. Johnson, A. P. (2015). Eylem araştırması el kitabı. (Çev. Eds. Y. Uzuner & M. Özten Anay). (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
  10. Melekoğlu, M. A. (2010). Öğrenme güçlüğü, dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu, duygu/davranış bozukluğu. İ. H. Diken. (Ed.). İlköğretimde kaynaştırma içinde (s.89-118). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  11. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2008). Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Özel Öğrenme Güçlüğü Destek Eğitim Programı. Erişim Adresi: https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2013_09/04010347_zelrenmegldestekeitimprogram.pdf
  12. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2019). Türkçe Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 1,2,3,4,5,6,7 ve 8. Sınıflar). Erişim Adresi: https://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx
  13. Pas, J. P. (2009). Reading difficulties and dyslexia. Sage Publicationas.
  14. Peer, L. & Reid, G. (2003). Introduction to dyslexia. London: David Fulton Publishers.
  15. Pollock, J., Waller, E., & Politt, R. (2004). Day-to-day dyslexia in the classroom. (2th Edition). RoutledgeFalmer.
  16. Reid, G. (2011). Dyslexia. (3th Edition). London: Continuum Publishing.
  17. Samuels, S. J. (1979). The method of repeated readings. The Reading Teacher, 50 (5), 376-381.
  18. Tracey, D. H., & Morrow, L. M. (2006). Lenses on reading: An introduction to theories and models. New York: The Guilford Press.
  19. Vacca, J. L., Vacca, R. T. Gove, M. K., Burkey, L. C., Lenhart, L. A., & Mckeon, C. A. (2015). Reading & learning to read. (9th Edition). Pearson Publication.
  20. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (Genişletilmiş 9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  21. Yıldız, M., Çoban Sural, Ü., & Boz, İ., (2019). Türkiye’de okuduğunu anlamayı geliştirmeye dönük ilkokul düzeyindeki çalışmaların sistematik incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(2), 1049-1086.
  22. Glesne, C. (2012). Nitel araştırmaya giriş. (Çev.Eds. A Ersoy & P. Yalçınoğlu). Ankara: Anı Yayıncılık.