AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis treatise details the efforts of the society and two students, who were still of university age, to have slavery abolished by the Ottoman Empire.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The abolition of slavery in Turkey was the culmination of a process that began in the mid-19th century and lasted approximately 100 years. This process, which started with the closure of the slave market in Istanbul in 1846, did not end with the collapse of the Ottoman Empire, but officially concluded in 1933 when the Republic of Turkey signed the international convention on the abolition of slavery, prepared under the auspices of the League of Nations. Many developments occurred during this century-long process. This study will comparatively examine the issue of slavery in the post-Second Constitutional Era through four groups: slaves, slave owners, civil society, and the Ottoman bureaucracy. The roles played by these groups in weakening and abolishing slavery will be examined in detail. In particular, the efforts of civil society in creating public opinion and abolishing slavery, which are not often discussed in the literature, will be explored in detail. This study makes extensive use of Ottoman archives, and the roles of the state and society in weakening slavery are examined in detail through archival documents. Telegrams sent to Istanbul by slaves are also examined within the scope of this study, thus giving a voice to the slaves, a marginalized group. Another key source used in this study is a treatise written within the Circassian Mutual Aid Society. This treatise details the efforts of the society and two students, who were still of university age, to have slavery abolished by the Ottoman Empire.
Özet
Türkiye’de köleliğin sonlanması 19. yüzyılın ortalarında başlayan yaklaşık 100 yıl süren bir sürecin sonunda gerçekleşmiştir. 1846 yılında İstanbul’daki köle pazarının kapatılmasıyla başlayan süreç Osmanlı İmparatorluğunun yıkılmasıyla da nihayete ermemiş 1933 yılında Türkiye Cumhuriyeti’nin köleliğin kaldırılmasına dair Milletler Cemiyeti bünyesinde hazırlanan uluslararası sözleşmeyi imzalamasıyla uygulamada resmi olarak son bulmuştur. Bu yüzyıllık süreç içerisinde birçok gelişme yaşanmıştır. Bu çalışmada II. Meşrutiyet sonrası dönemde kölelik konusu 4 grup üzerinden karşılaştırmalı bir şekilde ele alınacaktır. Köleler, köle sahipleri, sivil toplum ve Osmanlı bürokrasisinin köleliğin etkisizleşmesi ve sonlanmasında oynadıkları rol detaylı bir şekilde incelenecektir. Özellikle literatürde çok değinilmeyen sivil toplumun kamuoyu yaratma ve köleliğin sonlanmasındaki çabaları detaylı bir şekilde işlenecektir. Çalışma kapsamında Osmanlı arşivleri yoğun bir şekilde kullanılmış, devletin ve toplumun köleliğin zayıflamasında oynadıkları rol arşiv belgeleri üzerinden detaylı bir şekilde incelenmiştir. Köleler tarafından İstanbul’a gönderilen telgraflar değerlendirilmiş madun bir kimlik olan kölelerin sesi de bu sayede duyulmuştur. Çalışmada kullanılan bir diğer temel kaynak ise Çerkes Teavün Cemiyeti bünyesinde kaleme alınan bir risaledir. Bu risale cemiyetin ve henüz üniversite çağında olan iki öğrencinin Osmanlı Devleti nezdinde köleliğin kaldırılması için verdikleri çabayı göstermektedir.