Journals / Tarih Okulu Dergisi / 2020 / Cilt: 13 - Sayı: 47

ÖĞRETMEN ADAYLARININ SÖYLENTİ VE DEDİKODUYA YÖNELİK METAFORİK ALGILARI

Pages
2311–2337
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına göre dedikodunun söylentiye nispeten daha olumsuz yargılar taşıdığı tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının söylenti ve dedikoduya ilişkin algılarını metaforlararacılığıyla ortaya çıkarmaktır.
📊
Key Findings & Data:Söylenti ve dedikodu, birbirine karıştırılmasına ve birbirinin yerine kullanılmasına karşın birbirlerinden farklı kavramlardır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına göre dedikodunun söylentiye nispeten daha olumsuz yargılar taşıdığı tespit edilmiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının söylenti ve dedikoduya ilişkin algılarını metaforlararacılığıyla ortaya çıkarmaktır. Söylenti ve dedikodu, birbirine karıştırılmasına ve birbirinin yerine kullanılmasına karşın birbirlerinden farklı kavramlardır. Bundan dolayı, bireylerin söylenti ve dedikodu kavramlarına ilişkin algılarının incelenmesi alanyazın açısından oldukça önemli görülmektedir. Bu kavramlara ilişkin algıların ortaya konulmasında metafor tekniği tercih edilmiştir, çünkü metaforlar yoluyla insanlar zihinlerindeki soyut ve belirsiz düşünce ve algıları daha kolay ve anlaşılır bir şeye benzeterek somutlaştırırlar. Araştırma, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında bir kamu üniversitesinin Eğitim Fakültesinde öğrenim görmekte olan öğretmen adayları üzerinde yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu dördüncü sınıf öğrencilerinden 141 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmıştır. Görüşme formunda katılımcılardan söylenti ve dedikoduyu canlı/cansız, soyut/somut, olumlu/olumsuz istedikleri herhangi bir şeye benzeterek, bu benzetmeyiniçin yaptıklarını forma yazmaları istenmiştir. İçerik analizi tekniği kullanılarak veriler analiz edilmiş ve çeşitli temalar altında bulgular ortaya konulmuştur. Araştırma bulgularına göre katılımcılar söylentiyi daha çok “hızlı ve yaygın bilgi”, “güncelve geçici bilgi” olarak algılamışlardır. Bunun yanında söylentinin aynı zamanda “belirsizlik kaynağı” olma özelliği de vurgulanmıştır. Bu bakımdan söylentinin daha çok nötr anlam taşıdığı ve etkilerinin olumlu olabileceği gibi olumsuz da olabileceği ortaya konulmuştur. Dedikodu ise “eğlenceli, zevkli ve çekici bir eylem” olmakla birlikte daha çok “zararlı bilgi” olarak algılanmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre dedikodunun söylentiye nispeten daha olumsuz yargılar taşıdığı tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

HAN, B. (2020). ÖĞRETMEN ADAYLARININ SÖYLENTİ VE DEDİKODUYA YÖNELİK METAFORİK ALGILARI. Tarih Okulu Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 47, 2311–2337. https://ajindex.com/articles/136597

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Abdullah, A. & Marican, S. (2014). Can control and flexible leaderships influence deviant behavior?. International Journal of Technical Research and Applications, 10,11-18.
  2. Adkins, K. (2017). Gossip, epistemology and power. Springer International Publishing AG, ISBN 978-3-319-47840-1 (eBook). Arabacı, İ. B., Sünkür, M.& Şimşek, F. Z. (2012). Öğretmenlerin dedikodu ve söylenti mekanizmasına ilişkin görüşleri: Nitel bir çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(2), 171-190.
  3. Bahar, E. (2016).
  4. İletişim. Detay Yayıncılık. Berkos, K. M. (2003). The Effects of Message Direction and Sex Differences on The Interpretation of Workplace Gossip. PhD Dissertation, Graduate Faculty of the Louisiana State University. Bordia, P. & Rosnow, R. L. (1998). Rumor rest stops on the information highway transmission patterns in a computer-mediated rumor chain. Human Communication Research, 25(2), 163-179.
  5. Brown, M. & Napier, A. (2004). Knowledge transfer and rumour: Have we missed something?In fifthEuropean Conference on Organisational Knowledge, Learning and Capabilities. Crescimbene, M., La Longa, F.& Lanza, T. (2012). The science of rumors.Annals of Geophysics,55(3), 421-425.
  6. Çalıkuşu, E., Öz, M., Göral, B. B., Bozoğlu, A. & Ateş, İ. (2013). İnformaliletişimin “dedikodu-söylenti” örgüt içi rolü: Bir yükseköğretim kurumunda yapılan çalışma. ICQH 2013
  7. Proceedings Book. Dağlı, A. & Han, B. (2018). Organizational rumor scale for educational institutions.Universal Journal of Educational Research,6(5), 936-946. http://dx.doi.org/10.13189/ujer.2018.060515
  8. DiFonzo, N. & Bordia, P. (2007).Rumor Psychology Social and Organizational Approaches.American Psychological Association. DiFonzo, N., Bordia, P. & Rosnow, R.L. (1994). Reining inrumors. OrganizationalDynamics, 23, 47-62.
  9. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metotlarına Giriş.Anı Yayıncılık. Ersoy, F. (2017).
  10. Fenomenoloji. Saban, A. &Ersoy, A.(Ed.). Eğitimde Nitel Araştırma Desenleri içinde.Anı Yayıncılık. Eşkin-Bacaksız, F. & Yıldırım, A. (2013). Dedikodu ve söylenti tutumu ölçeğinin geliştirilmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,16(1). Fearn-Banks, K. (2007).Crisis Communications: A Casebook Approach. Lawrence Erlbaum Associates. Fine, G. A. & Ellis, B. (2010). The Global Grapevine: Why Rumors of Terrorism, İmmigration, and Trade Matter. Oxford University Press.
  11. Foster, E. K. (2004). Research on gossip: Taxonomy, methods, and future directions. Review of General Psychology, 8(2), 78. Görkey, S. (2009